Liber .II.¶ Diſt. III. Ca. V.

qui ſibi apud deum preeſſe debeat minus cauta inquiſitōe diſcernit. cui fortaſſe is qui ſine iudicio eligit̉ cuꝫ p̄eſſeiam ceperit. agi que dei ſunt prohibetque mūdi ſunt iubet. penſans atqꝫ ſubditus vel qualis ſit culpa inobīe vel qd̓ꝯtagiū ſecularis vite ⁊ obedire formidat. ne aut obediens in ſuis p̄ceptis deſerat aut inobediens deū in electo p̄lato ꝯtemnat. ⁊ aut illicitis obtemꝑanshoc qd̓ ꝓ d̓o appetijt ꝯͣ deū exerceat. autrurſum nō obtemꝑans eū quē ſuū iudicē queſierat iudicio ſuo ſupponat. Aꝑte ergo iſte ꝑ indiſcretionis ſue iudicium perplexis teſticuloꝝ neruis aſtringit̉. qꝛ aut obtemꝑans aut nō obtemperans in culpa tranſgreſſionis ligat̉.qͥꝛ gͦ behemoth iſte ita inexplicabilibꝰnodis ligat vt plerūqꝫ mens in dubioobducta. vnde ſe a culpa ſoluere nitit̉inde in culpa artius aſtringat̉ recte d̓rNerui teſticuloꝝ eius ꝑplexi ſunt Argumenta nāqꝫ machinationuꝫ illiusquaſi quo laxant̉ vt relinquāt. eo magis implicant̉ vt teneant Eſt tn̄ qd̓ addeſtruendas eius ꝟſucias vtiliter fiat.vt cū mēs inter minora ⁊ maxima peccata ꝯſtringit̉ ſi oīno nullus ſine pctōeuadendi aditus patet. minora ſemꝑeligant̉ qꝛ ⁊ qui muroꝝ ambitu vndiqꝫ ne fugiat claudit̉ ibi ſe in fugam p̄cipitet. vbi breuior murus inuenitur.Unde cū in dubijs reſtringimur vtiliter minimis ſubdamur. ne in magnisſine venia peccemus. itaqꝫ plerūqꝫ neruoꝝ beemoth iſtius perplexitas ſoluit̉dum ad ꝟtutes maximas ꝑ ꝯmiſſa minora tranſitur. hec greg. C Sed⁊ hoc ꝯſiderandū ꝙ ſunt diuerſa ꝯcilia praua demonū. ꝑ que ſolent nōnūqͣꝫ corda decipere ⁊ ad culpam ꝑtrahere. ⁊ quos non poſſunt ꝑ vitia aꝑta tēptando ſuꝑare. hos querunt per prauaꝯſilia ſupplantare De hoc iteꝝ beatus

gregorius. xxxij. moral̓. exponēs iſdOſſa beemoth ſic ut fiſtule eris ſic ſodtur dicēs. quid ꝑ oſſa iſtius beemoiniſi ꝯſilia praua deſignant̉. nā ſicut ſioſſibꝰ poſitio roburqꝫ corꝑis ſubinpiitaqꝫ in fraudulētis ꝯfilijs tota ſe eiūmalicia erigit. neqꝫ em̄ vi quēplaꝫmit. ſed ad calliditatem peſtifereꝫſionis illicit. in hoc vero eius teſtciab oſſibꝰ ⁊ ſuggeſtiones a ꝯſilijs dinꝰꝙ ꝑ illas aꝑte noxia ingerit. ꝑ ſec ꝰquaſi ex bono ꝯſulens ad culpamn ulꝰhit. per illas pugnando ſuꝑat. ꝑſecꝰlut ꝯſulendo ſupplantat. iſta vo aſſꝰeius ꝯſilia dū quaſi blanda probꝰꝯſulunt. cor a forti intentione aueris⁊ dū dulcia reſonant. ad noxia intꝰꝰnant. hoc em̄ beemoth iſte magno drad exequendam deceptioneꝫ ſatasvt dum ꝑuerſitatis ſue ꝯſiliū quaſile oſtendit ſuauiter valeat qd̓ ditenus ⁊ oſtenſa vtilitate mentē mūꝰat. ⁊ abſconſa iniquitate corrumęque apertius in cunctis oſtendimꝰſi pauca breuiter conſiliorum eſusgumenta pandamus. Ecce em̄ qrebꝰ ꝓprijs contentus decreuit naoccupationibꝰ mundi huius imtliciri. valde formidans quietis ſue coda perdere. ⁊ valde deſpiciens corcatis lucra cumulare Ad hūc homaIidus veniens vt intentionem boleꝰuotionis ſubruat quaſi vtilitatis cꝰlium ſubminiſtrat dicens Ecce qque ſunt inpreſenti ſufficiunt ſeddeficientibus quid acturus es netꝰpoſt hec nulla prouident̉ an̄ nō ⁊ ioꝰna actio poteſt peragi ⁊ tamen in adne culpa declinari. hec interim biꝰens infinuat ⁊ ſeorſum iam in nesterreno quos p̄uidet peccati ladꝰoccultat. Alius decreuit ꝯmoda loꝰna non ſolum non querere ſed eꝰcūctis q̄ poſſidet renūciare. vt in