Liber .II.Diſt. II. Ca. XIIII.

ꝙ qui in bonis oꝑbꝰ ꝓficere ⁊ ꝑmanece deſiderat. neceſſe tn̄ eſt vt etiā a mala ſocietate ſibi caueat. qꝛ valde nociua eſt ſocietas maloꝝ. ſicut ecōuerſomultū ſalubris eſt ſocietas bonoꝝ Un̄beatus ihero. ſic d̓t. Nil tam nocet hoīqͣꝫ mala ſocietas. plus qͣꝫ impoſſibileputo virū in bonis oꝑbꝰ diutius permanere qui maloꝝ aſſidue ꝯuerſatiōevtit̉ ⁊ ſicut mala nocet cōuerſatio. itabona ꝓdeſt. qui bonaꝫ inuenit ſocietatē vitā inuenit rarus homo vel bonusvel malus efficit̉ niſi ob ſocietatis cauſam. hec ihero. Unde fugienda eſt ſocietas maloꝝ ⁊ maxime illoꝝ. qui ad vitia proni ſunt ⁊ adherendum eſt ſocietati bone. que timet deū. vt ex ꝯſortiotaliū emendatiōem vite ac moꝝ ſuoꝝquiſqꝫ aſſequi valeat Unde yfidorusUita malos. caue iniquos. fuge impios hoīes maxime eos. qui ad viria ꝓni ſunt. ſocios tibi bonos ꝯiunge. qꝛ ſifueris ſocius ꝯuerſationis. eris ⁊ ꝟtutis. Periculoſum eſt his. qui peccarevolunt ſociari. melius em̄ eſt habere odiū prauoꝝ qͣꝫ ꝯſortiuꝫ. ſicut multa bona habet vita ſanctoꝝ. ſic plurima mala ꝯfert ſocietas maloꝝ Dicit etiā dehoc beatus greg. Uitanda eſt ſocietasmaloꝝ. ne forte ſi ſe corrigi nō valentad imitationē trahant ⁊ cuꝫ ip̄i a ſuamalicia non mutant̉. eos qui ſibi coniuncti fuerint ꝑuertunt. hec gregoriusQ Sciendum etiā ꝙ bona oꝑaprima facie cū quadam difficultate operamur. cū vero in ꝯſuetudinem veniunt facilius ea ⁊ cum quadam iocūditate ſpirituali perficimus Unde dicitabbas iohannes montis ſinai. Notain ipſis principijs abrenunciationispenitus cū labore. violentia ⁊ amaritudine operamur virtutes. ac ꝓficientes deīceps ſine triſticia ſumus qͣꝫuisin ipſis modicū ꝯtriſtati efficiamur.

Quando vero voluntas noſtrum mortale ſapere conculcat̉ ⁊ abſorbet̉. pleſtatiue ſubijcit̉ a ꝓmptitudine exiſtente in nobis. tūc de cetero cū omni gaudio ſollicitudine ⁊ deſiderio igne cordis ⁊ flamma diuina ip̄as operamut.hec iohannes abbas RSi verobonoꝝ operū labor nos grauat. altemdamus mercedē futurā ⁊ leuius phriabimus qꝛ ad eterna p̄mia non niſi culabore ꝑuenitur. Unde beatus augumnus in libro de verbis dn̄i ſic dicit vſanoſtra xp̄s eſt. attende xp̄m pati veninon ſolum glorificari ⁊ ꝯtēm ſed etiaexaltari. opus te terret. mercede extecta. quare vis ꝑuenite delicatus ad earem. ad quā non ꝑducit niſi labor. ſedtimes ne ꝑdas argentum tuum. qꝛ aargentum cū magno labore peruenmiꝰſi ad argentum quod quādoqꝫ veſ mōriens amiſurus es. non perueniſti nnelabore ad vitaꝫ eternā ſine labore vieperuenire. carior ſit tibi illa ad quampoſt omnes labores ſic perueniens īenūqͣꝫ amittas. ſi hoc tibi carum ſit. adquod per omnes labores ſic peruemſivt aliquando amiſſurns ſis. quamtmagis illa ꝑpetua deſiderare debemHec auguſtinus. Un̄ ſancti viri peſſantes ⁊ attendentes eterne vite premia. que deus daturus. eſt diligentioꝰſe ⁊ in mandatis eius laborantibꝰ noſolū oꝑa bona ⁊ laborioſa aggredimꝰtur. verumetiam aduerſitates ⁊ itībꝰlationes preſentis vite ſuſtinere nolformidant. De hoc beatus grego. vnmoral̓. exponēs illud Sicut metecnarij dies eius ſic d̓t. Mercenarius ſolꝰcitus curat inſpicere. ne vn̄qͣꝫ dies īꝰcuus labat̉ ab oꝑe ⁊ expectatus ſimatꝑis inanis veniat ad remuneranontꝰlaboris. in laboris namqꝫ ſiudio colſpicit. quid percipe in tempore remꝰneratōis poſſit. nā cū opus creſcit. ptꝰ