¶Liber .II.Diſt. I. Ca. XXIII.
habent iam quideꝫ vnde fieri mereantur ſed ſuſtinet̉ tn̄ adhuc peccatū creſcere vt peccantes poſſit atrocius penacruciare. iam meret̉ ſuppliciuꝫ pena ⁊cauſa pctī expectat̉ adhuc. vt augmenta ſupplicij ſubroget pctm̄ ⁊ cauſa pctīPlerūqꝫ vero vnū idemqꝫ peccatum ⁊pctm̄ eſt ⁊ pena peccati ⁊ cā peccati. qd̓melius oſtendimus ſi res ip̄as in mediū deducamus. Effrenata quippe ventris ingluuīes in furorem luxurie plenitudinem carnis inſtigat. ꝑpetua aūtluxuria ſepe aut ꝑiurio aut homicidiotegit̉. ne humanaꝝ legū vltione puniatur. hec grego. Unde neceſſe eſt. ſi qͥslapſus fuerit in aliqd̓ pctm̄ graue vt ꝑpm̄am quanto citius poterit ab hoc vttio reſurgere ſtudeat. ne in grauiorapeccata ꝓpter tale facinus eum cadere contingat¶ De duodecim abuſionibꝰ.Ca. .XXIII. GCienduꝫ quodẜm beatū ciprianū duodecimſunt abuſiones ſeculi ⁊ ſunt he videlicet. Sapiens ſine bonis oꝑbꝰ. ſenexſine religione. adoleſcens ſine obīa. diues fine elemoſina. femina fine pudicitia. dn̄s ſine virtute. criſtianus ꝯtentioſus. pauꝑ ſuꝑbꝰ. rex iniquus. ep̄snegligēs. plebs fine diſciplina. populus ſine lege. Quibꝰ. xij. abuſionibꝰ ſeculi ſuffocant̉ diſciplina ⁊ iuſticia. hecciprianus. Et qꝛ pn̄s tractatus maxime requirit̉ ⁊ tractat de ſtatu religioſoꝝ ⁊ clauſtraliū. Ideo notandū ꝙ etiam ſunt duodecim abuſiones clauſtraliuꝫ. quibꝰ tota religionis ſumma corrumpit̉ Et ſunt iſte videlicet. Prelatus negligens Diſcipulus inobediēsIuuenis ocioſus. Senex obſtinatus.Monachus curialis Monachus cauſidicus. Habitus precioſus. Cibus
exquiſitis Rumor in clauſtro. Lis incapitulo Diſſolutio in choro Irreuerentia circa altare. Immoremur etdein ſingulis ⁊ de ſingulis pauca diſſet⁊mus H Sunt quidā qui ſciuntpn̄t ⁊ volunt preeſſe. quidā qui ſcium⁊ pn̄t ⁊ nolunt p̄eſſe. quidā qui nec ſciunt nec pn̄t nec volūt. ſed ⁊ ſunt quidꝰqui nec ſciūt nec pn̄t ſed volunt.re vero ⁊ poſſe ⁊ velle eſt ſuꝑbie vel catatis. Scire ⁊ poſſe ⁊ nolle eſt humtatis vel inertie Nec ſcire nec ponvelle ē cupiditatis ⁊ ſtulticie. Nec ſere nec poſſe nec velle eſt diſcretioniprouidentie. Qui em̄ ſciunt ⁊ poſſo⁊ volunt preeſſe ſi velint ꝓdeſſe caltis eſt. alioquin ſuperbie Qui vetount ⁊ poſſunt ſed nolunt hūilitatiseqd̓ rennuit. inerrie ꝟo cū ſciunt ſi dꝰꝰnino deſiſtūt Qui aūt nec ſciūt nec poſunt ſed volunt cupiditatis eſſe vſqd̓ volūt eſſe ſtulticie ſi velint qd̓ necꝰunt nec pn̄t. illi ſi quidē qui nec ſciꝰnec pn̄t nec volūt prudēter agut.ma em̄ diſcretio eſt nolle qd̓ nō ppl̓ꝰI Sciendū aūt ꝙ oues paſtoꝰꝰſequunt̉ ad vitam ſi diligens. ad ſtem ſi negligens precedat. debet encedere vita ⁊ doctrina. vt qd̓ dobebis factis impleat Tenere etiam evnitateꝫ cū grege qd̓ fit qn̄ nō diulꝰa ſubiectis ꝑ precioſiorem habvel ꝑ delicatiorē cibū dū ſit vnusꝯpaſſionem. cum infirmis. ꝑdiꝰſationem. cū delicatis vt cū apitre poſſit. oībꝰ omnia factus ſuꝫ. ẜvero negligens fugit. Sunt emprelati. qui onera importabillanūt ſubditis ⁊ ea digito mouete ſfugiunt quod precipiunt. fugiremoti a ꝯuentu ſub ocio viuumtꝫpraua agunt. ⁊ reprehendi nōſpiꝰmale viuūt ⁊ ſubiectos bene viuꝰgunt exrantes xeuo cant ſedtuᵖ̉