Diſt. l. Ca. XII.¶ Liber .II.

catio eſt omnis vſus meretricū .i. viduarū ⁊ ꝯcubinaꝝ Adulterium eſt alienithori violatio. Inceſtus eſt ꝯſanguinearum ⁊ affinium abuſus Stuprum eſtvirginū illicita violatio. Raptus eſtcū puella a domo patris educit̉ vt corcupta in vxorem habeat̉. Sacrilegiuꝫeſt quo ꝯtinentia deo ſacrata ledit̉. vtin religioſis ⁊ clericis in ſacris ordinibus ⁊ in his qui emiſerunt votum ꝯtīnentie Uitium ꝯtra naturā eſt quo naturalis vſus coeundi ꝑuertit̉ qd̓ tammalum ⁊ deteſtabile eſt vt non de facili nominet̉ qꝛ pctm̄ ſodomīe ſeu contra naturā oē vitiū ſuꝑat. nam hoc flagicium mors eſt corpoꝝ exterius interitus aīaꝝ ſpm̄ſanctum de corde eijcitIntentoreꝫ diabolū introducit hoc vitium. oīa maculat. oīa polluit. ⁊ nihilpurum aut mundū eſſe ꝑmittit. ad extremū a deo ſeꝑat ⁊ diabolo ꝯiungit.De hoc vitio petrus dami. ſic d̓t. Uicium ſane contra naturā oīm immaītatem ſuꝑat vitioꝝ. hoc ſiquidem vitiuꝫmors eſt corpoꝝ. interitus eſt aīaꝝ. carnem polluit mentis lumen extinguit.Spm̄ſanctum de templo humani corporis ⁊ pectoris eijcit. intētorem luxurie diabolū introducit eunti laqueosparat. cadenti puteū ne egrediat̉ opilat. infernum aperit. paradiſi ianuamclaudit Celeſtis iheruſalē ciuem tartaree babilonis facit heredeꝫ. abſcinditmembrū eccīe. in ip̄m vorax ꝓijcit gehenne eſtuantis incendiū. hoc vitiū ſuperne ciuitatis muros conat̉ euertere.⁊ rediuiua exuſte zodome ſatagit menia reꝑare. hoc eſt em̄ qd̓ ſobrietatē violat. pudiciciam necat. caſtitatem iugulat. virginitatem ſpurſiſſime cogitationis mucrone trucidat. oīa fedat oīamaculat. oīa polluit. ⁊ quantū ad ſe nihil puruꝫ. nihil a ſordibꝰ alienū. nihilmundū eſſe ꝑmittit. a deo aīam etiam

ſeꝑat. vt demonibꝰ ꝯiungat. hec peſiſſetiſſima ſodomoruꝫ regina ſue tirannidis leges obſeqn̄tem hoībꝰ turpemdeo reddit odibilem. Infelici quippiaīe poſtqͣꝫ hic venenatiſſimus coluteldentes ſemel infixerit. illico ſenſus adimitur memoria tollit̉. mentis acierobſcurat̉. immemor dei obliuiſcit ſphec peſtis fidei fūdamēta euacuat. ſꝫrobur eneruat. caritatis vinculū dipat. iuſticiā tollit. fortitudinem ſubiit. temꝑantiam eximit. prudentie admen obtundit Quid amplius dicaqn̄quidem oīm virtutum cuneū deiria humani cordis expellit. omniuꝫcioꝝ barberiem. velut euulſis poriarepagulis intromittit. nimiꝝ. qꝛ dhec atrociſſima beſtia cruentis ſemfaucibꝰ deuorata cūctis bonis opquibuſdā ſuis v̓inculis obligat. psnequiſſime prauitatis abrupta ptꝰtāter effrēat. mox nāqꝫ vt qͥſqꝫ īʰacetreme ꝑditiōis abyſſum fuerit ſapia ſuꝑna patria exul efficit̉. a xp̄ſcopore ſeꝑatur totius eccīe auctornaꝯfundit̉ oīm ſanctoꝝ patrum iudieꝯdemnat̉ inter hoīes in terra deſha celeſtium ciuium ꝯtubernio reprotur qꝛ ⁊ nūc humane irriſionis obẜbrium. ⁊ poſtmodū dam nationis cootur ꝓferre tormentū. hec petrus dꝰani. Sed ne quis ꝓpter hmōi tam diue ſcelus etiam poſt lapſum tā imafacinoris in deſperationē corrualpetrus damiam. ad penitentiamſpem habendā de diuina miſericorꝰetiam de hoc ſcelere ſic inuitat dicQuiſquis huius zodomitice tutudinis ſe contagione fedauerit. mictuo ſe penitentie ſatiſfactione ẜntstus fuerit nunqͣꝫ habere poterit gtꝰdei. nunqͣꝫ xp̄i corpore ⁊ ſanguine ꝰnus erit. nunqͣꝫ celeſtis pattieᵐᵐᵐintrabic Ande exurge queſubꝰ