Liber .I.¶ Diſt. III. Ca. I.

terit dicere cū ꝑſa miſta. Media nocte ſurgebam ad ꝯfitendū tibi. ꝙ aūt ieiunia reddant homines agiliores ⁊ expediciores ad vigilādū. De hoc dicitEffrem abbas. Ad vigilādum multūieiuniū valet ſicut em̄ miles plurimorum onere p̄grauatus impedit̉ ad bellū ita īpeditur monachus ad vigilandum cū eſcarū largitate turgeſcit. nōem̄ poſſumus vigilare. cū vēter noſterfuerit dapibꝰ onuſtus. ſed oppreſſi ſō̓no vigiliarum fructus amittimus. ⁊maximū detrimentū anime noſtre acquirimus. Uigilijs ergo ſtude cōpulare ieiunium. vt cunctis anime virtutibus florere poſſis. vt caro tua ſubiecta ſit anime tue. anc illa famuleturdomine ſue. hec Effrem. Et quia vigilie quandam fatigationem ſeu penamannexaꝫ habent. ideo ſunt partes ſatiſfactionis pro peccatis. Ad hanc igit̉vigiliarū virtutem ſectandam hortatur. Beatus paulus ſic dicens. In omnibus exhibeamus noſmetip̄os ſicutdei miniſtros in multa pacientia in vigilijs multis. E Ultimo etiaꝫ videndū eſt de quarto ſcꝫ de flagellis q̄primo conſiſtūt in armis penitentialibus ſcilicet cinere cilicio ⁊ lacrimisdeinde in pectoris tōſione iugi genuflexione et diſciplinis. Item in affliotione peregrinatōis. Itē in tribulation et cuiuſlibet egritudinis afflictōequalia flagella ſuſtinuit iob. Quilibetergo penitēs prout ꝯtra dominū perſua ſcelera peccauit. ſtudeat de iſtis flagellis aſſumere et ſuo creatori ꝑ taliaoꝑa penalia ſatiſfacete. ⁊ qui prius ꝑoblectata carnalia receſſit a deo. nuncper afflictionē carnis ⁊ amiaritudinēpenitentie iterū conet̉ redire. De hocpetrus dama ſcenus ſic dicit. Optimepenitet. qui dū carnē verberibꝰ macerat. lucrum qd̓ delectatiōe carnis ami

ſerat afflictionibꝰ recompenſat. Et ſalubrē illi nūc amaritudinē ingerit cuius caro olī noxa delectatōe peccauit.Nihil differt quibꝰ penis caro addicitur. dūmodo volūtas p̄cedētis illecebris vicaria repreſſi corꝑis afflicion mutetur. qꝛ qd̓ leta caro traxit auculpā. afflicta reducat ad veniā. Helpe. da. Un̄ quiſquis pro ſuis exceſſibus ſe hic nō afflixerit. nec a deo flagellatꝰ fuerit a ꝯſortio filioꝝ dei aſieerit. Un̄. b. aug. Flagellat deus omnefiliū queꝫ recipit et tu exceptus erisSi fueris exceptus a paſſiōe flagelloꝝ nō eris in numero filioꝝ. Sic igitur patꝫ de ſatiſfactōe que ē tertia ꝑpenitentie. Poſt hec etiā ſciendum &vnuſquiſqꝫ tanto maiorē afflictionepenitentie ſeu ſatiſfactōis ꝓ ſuis pecatis dēt aſſumere. quāto recordaturturpiora ⁊ multipliciora crimīa ꝯtiaſuū creatorē ſe ꝯmiſiſſe Un̄ btūs gteī qͣdā omelia. Unuſqͥſqꝫ tāto maioraquerat bonoꝝ oꝑū lucra ꝑ pm̄aꝫ quatograuiora ſibi ītulit dāna ꝑ culpa. iqꝫ em̄ par fructus eē bōi oꝑis dꝫ el⁊ⁱminus et eius qui āplius deliquit. rato quiſqꝫ dꝫ a ſe illicita abſcīdere qʰto meminit ſe ⁊ illicita ꝑpetraſſe. )illis ꝟbis vniuſcuiuſqꝫ ꝯſcīa ꝯuenidēt em̄ quilibet ſeip̄m diſcutere. ⁊ᵐquibꝰ et in quātis peccatis deliquetꝰattēdere. Et prout exceſſit ẜm maiuset minus ſuis delictis remedia ꝑſeetiora penitētia ſtudeat adhibere. Etᵐᵐcirca hoc de miſericordia dei preſumre. Sic tamen preſumere. ne ꝯtinsex aliqua negligēti ſecuritate torperoEt qͣꝫuis ꝯditor nr̄ nō paſcat̉ cruciatibꝰ noſtris vult tn̄ ⁊ qͣ voluptate deiectati ab eo diſceſſimus ꝑfletus ⁊ ſamta amaricati iteꝝ ad ip̄ꝫ īdeamꝰ.)tāgit beatus Gre. in cura paſtora. ndi. Ammonendi ſunt quippe qui per