Liber .I.Diſt. II. Ca. I.
Clat pro nobis. De quo ꝑ iohānem d̓rSi quis peccauerit aduocatum habemus apud deū patrū iheſum chriſtumiuſtū ⁊ ipſe eſt ꝓpiciatio pro pctīs noſtris. Ecce exultat aīmus cū aduocatinoſtri potentiā audimus ſꝫ exultatiōenoſtra iterū remordemur. qꝛ ipſe quinobis aduocatus eſt iuſtus dr̄. nos em̄cauſas iuſticie nō habemus. iuſtus aduocatus ī iuſtas cauſas nullo mō ſuſcipit nec ꝟba dare pro iniuſticia ꝯſentitH Quid gͦ agimus fratres mei Sꝫecce occurrit aīo quid agamus malaque fecimus ⁊ defleamus ⁊ accuſemScriptū quippe eſt iuſtus in prīcipioaccuſator eſt ſui. quilibet eniꝫ peccatorcōuerſus in fletibus iam eſſe iuſtus inchoat cū ceꝑit accuſare quod fecit Curem̄ iuſtus nō ſit qꝛ contra ſuam iuſticiam ꝑ lacrimas ſeuit. iuſtus ergo aduocatus noſter iuſtos nos eſſe agnoſcet īiudicio. quia noſmetipſos ⁊ cognoſcimus ⁊ accuſamus iniuſtos. non ergoin actibus nō in fletibus noſtris ſed inaduocati noſtri allegatōibꝰ ꝯfidamuſhec greg. Ecce patet qͣꝫ fructuoſa ſit ⁊ſalubris ſit ſuijpſius accuſatio ⁊ lacrimarū effuſio. Sunt aūt nōnulli qui qͥdem peccata ꝯfitentur ſed ea d̓flere cōtemnūt. Electi ꝟo nō ſolū ſua facinora ꝯfitentur ſꝫ ea que nequiter ꝑpetrauerūt fletibus diluūt atqꝫ de ingratitudine pro beneficijs ſibi a deo collatisſeipſos reprehendūt ac ꝑ lamēta puniunt. de talibus btūs greg. viij. mot̄. ſicdicit I Sciendū quoqꝫ eſt ꝙ ſepexeprobi peccata cōfitent̉. ſed flere cōtemnunt. Electi autē culpas ſuas qͣsvocibus ꝯfeſſionis aperiunt diſtricteaīmaduerſiōis fletibus inſequuntur.Sed qui mala quidem que ꝑpetrauitinſinuat ſed flere que inſinuauit recuſat quaſi ſubducta veſte vulnus detegitſed torpenti medicamentū vulneri nō
apponit̉. Confeſſio igit̉ a vocali eſt neceſſe vt meror excutiat. ne vulnus proditū ſed neglectū quo licentius iam hhumanā noticiā tangitur deterius putreſcat. Quo cōtra ꝑpſalmiſtā dicit̉.Iniquitatem meam ego an̄nūciaboªcogitabo pro peccatis meis. Pronuciādo etem̄ occultū iudiciū detegit cōgitando aūt quid aliud qͣꝫ medicamētū vulneri apponit. Sed afflicte mentiet ſua ſolicite damna cogitanti rixa ꝓſemetipſa oritur ꝯtra ſemet ipſam. naꝫſe ad lamenta pm̄e inſtigat occulta ſeincrepatiōe laniat vel dilaniat. Undeaꝑte ꝑ iob d̓r. Confabulabor cū amaritudine aīme mee. pauore nāqꝫ diuini iudicij afflicti dum quēdaꝫ malegeſta plangimus. ipſa noſtre viā amaritudinis ad diſcūciendas vigilantiusexcitati alia etiā in nobis que amplidefleamus inuenimus. nam ſepe ꝙ lorpentes lauit flentibus ſubtilius innotēſcit ⁊ afflicta mens certius inuenit nalū qd̓ fecerat ⁊ neſciebat eiqꝫ rixa ſuaverius aꝑit qͣntū a ꝟitatis pace deulauit. Succreſcēs quippe amaritudo penitentie verecūdanti cordi importunaingerit illata que ꝯmiſit. Diſtrictū cōtra hoc iudicē on̄dit ſupplicioꝝ minasincutit pauore animū ferit pudore cofundit motus illicitos increpat quietem noxie ſecuritatis turbat q̄ ei boſaꝯditor ꝯtulit. que ip̄e bonis ipſius mala reſpondit enumerat ꝙ iure ab eo coditus ꝙ gratuite nutritus ꝙ ꝯditorisgr̄a vocatus ꝙ ſepe ipſe vocatus noluſꝙ vocātis miſcd̓ia vt ſurdū hūc remtetēqꝫ deſpexit ꝙ pctōreꝫ ſuū ſuꝑna gratia vt ꝯtempta dereliquit. Cū igit̉ afſictā mentē mō ꝑ replicatōem donoriꝫdei mō ꝑ improꝑia actōnis ſue tanſaſeueritate īcreꝑat habet in corde iufforū amaritudo aīe līguam ſuā que tamto eis ſubtilius loquit̉ qͣnto ⁊ interius