Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſt. I. Ca. IX.Liber.I.

ꝓpter gloriam mundi amorem rerūtꝑaliū. ita iuſti fortes ſunt ad ſuſtinenda aduerſa tolerādos labores ꝓpteramorē patrie celeſtis. De hac duplici fortitudine d̓r. vij. moral̓. ſuper illoiob. Que eſt fortitudo mea vt ſuſtineāſic. Sciendū eſt inquit alia eſt iuſtorum alia reproboꝝ fortitudo Iuſtorūquippe fortitudo eſt carnē vincere proprijs voluptatibꝰ ꝯtra ire delectatōemvite pn̄tis extinguere huius mūdi aſpera eternis p̄mijs amare ꝓſperitatis blandimenta ꝯtēnere aduerſitatismetuꝫ in corde ſuꝑare Reproboꝝ ꝟofortitudo eſt tranſitoria ſine ceſſatiōediligere ꝯtra flagella ꝯditoris inſenſibiliter ꝑdurare ab amore rerum tꝑalium nec aduerſitate quieſcere ad inanēgloriam. etiā cum vite detrimento peruenire bonoꝝ vitā verbis ac moribusimpugnare iniquitatem quotidie ſinevllo deſiderij defectu ꝑpetrare Hinc ē per pſalmiſtā electis d̓r. Uiril̓r agite ꝯfortet̉ cor veſtrum. Hinc ꝓphetam reprobis d̓r Ue qui potētes eſtisad bibendū vinū viri fortes ad miſcendam ebrietatem. An non reprobifortes ſunt qui ad pn̄tis vite ꝯcupiſcētias tot laboribꝰ currūt ꝑiculis ſe audenter obijciunt lucris ꝯtumeliaslibenter ferunt ab appetitus ſui libidine ſua victi ꝯtrarietate reſiliūt ꝑcuſſionibꝰ dureſcunt mala mundi tolerāt mundo eiuſqꝫ vt ita dixerī gaudiaquerētes ꝑdunt nec tn̄ hec ꝑdendo fatigant̉ Unde bene ex humani generisvoce Hieremiā d̓r inebriauit me abſinthio. Ebrius quippe qd̓ patit̉ neſcitAbſinthiogͦ eſt ebrius qui pre amorepn̄tis vite ſeculi a ſenſurōnis eſt alienus. dum quicquid mundo ſuſtinetleue deputat. laboris amaritudinemquā tolerat ignorat qꝛ nimiꝝ ad cūctadelectabiliter ducit̉ in quibꝰ penaliter

fatigat̉. Ac ꝯtra vir iuſtus ad mundipericula mundo toleranda eſſe debilis ſtudet finem ſuum concupiſcit vitapreſens qͣꝫ ſit tranſitoria attenditea exterius labores ꝑpeti rennuit. cuius intrinſecus delectationem vincit.Dicat ergo beatus iob. ex voce inſiorum. Que eſt fortitudo mea vt ſuſtineam aut quis finis meus vt patienter agam. Ac ſi aꝑte dicat mala mūdi promundo tolerare nequeo qꝛ iaꝫ in eiusdeſiderio fortis non ſum. enim preſentis vite finem ꝯſpicio cur ponduseius patior cuius appetituꝫ calco. Eqꝛ imuſte quiqꝫ vt diximus tanto fortius labores illius ꝑferunt quanto auidius delectatione paſcunt̉ recte ſubdit̉. Neqꝫ fortitudo lapidum fortitudo mea Quid hic lapides niſi inſenſibiliū hoīm corda ſignant̉ qui ſepeꝰſuper nos ictus accipiūt tn̄ nulla diſcipline percuſſione moleſcunt quotra electis ꝓphetam pollicente domi d̓r tollam a vobis cor lapideū dabo vobis cor carneum. hec grego. Eiſtis omnibꝰ dictis beati greg. colligere poſſumus dilectio reꝝ tꝑaliumªamor carnalium voluptatū retrahunthominem a conuerſione ad deum adpenitentiaꝫ exceſſibꝰ peccatis agedam faciunt tarduꝫ G Inter hec̓etiam conſiderandum eſt ſunt nonnulli in ſeculo conſtituti qui conſiderantes ſuam peruerſam vicioſamvˡtam. aut propter metum gehenne velpropter amorem virtutum proponuntex animo ſe a vitijs reabſtinere ſed vniente temptatione ſeu occaſione qualicunqꝫ protinus in priora facinora relabunt̉ a quibus propoſuerāt abſtinere hoc fit quia laborem nolunt ad fꝰſiſtendum habere. Et ſunt nōnulli quiſe a quibuſdam vitijs abſtinent in quibuſdam vero peccantes iacent. ſed