Druckschrift 
Aurora gramatice
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Alio in ꝯpoſicōe quomō hicdiffinit̉ et ſic ꝑdit vim ſuā Et fitilliꝰ ꝑtis orationis cuiꝰ ē dictio cōponit̉ enim manꝫ p̄pōEt ſic cum omnibꝰ ꝑtibꝰ ꝯponit̉pnōie dempro interiectione vtimprobꝰ īcurro exhinc abſqꝫ imperterritus extorquensItē fallit tamē ī appoſicōepreponitur caſui. id raro ī ſolūcaorōne ſed auctoritate poetica vtmaria omnia circū. neens te ſinenon capit illud Quandoqꝫ ī ꝓſaet ꝓprie due ſunt tales. tenus etcum Tenus ablatiuo poſtponit̉Cum tribus ꝓnominibꝰ me teſe vobis nobis Et qui quo quibus et ſic ſemper etiam accentūmutant quia prepoſite ī fine acuuntur. Poſtpoſite acuuntur inprincipio niſi differentia impediat vt maria omnia circum licetpoſtponitur ī fine acuitur. ne nomen vel aduerbium putetur niſietiam gertiuus ſequatur vt virtutē ꝓpter īparatoris vbi ꝓptervbiqꝫ grauaturQuādoqꝫ interponitur qua dere Quandoqꝫ a caſu ſuo per parētheſim ſeperat̉ vt a ducis aula ad domini nutuItem omnis pars oracionis poteſt aſpirari preter prepoſicionēet coniunctionemItem nulla pars orationis terminatur in x niſi nomen aduerbiu prepoſicio ex que et greca ēItem p̄poſicio ſine verbo reꝑit̉Itē verbū ſn̄ p̄pōe ruūt eruntPrepoſicioni quot acciduntUnū quid caſus tm̄ Quot caſDuo Qui accuſatiuꝰ ablatīꝰItem omnis prepoſicio ſempervult contrui tranſitiueItem nominatius ſemꝑ cōſtruitur intranſitiue ergo prepoſiciocum nominatiuo venit Et qꝛetiam verbum cum eo quod ante ſe habet vult intranſitiue conſtrui non poteſt verbo per appoſicionem preponiItem quinquagintaquinqꝫ ſūtp̄poſicōes apud latinos. Apudgrecos tantum decem et octonos multa aduerbia prepoſicionibus annumeramus. Et eorūprepoſiciones valde etiā ſūmuntur equiuoce vnde ſufficiuntHoſtrarū ſex tm̄ cōponūt̉ Trigī accuſatiuo. Quīdecī ablatioet quatuor vtriqꝫ caſui iūgunt̉.Item oīs p̄poſicio ē vniꝰ ſillabevel duarum vel triumItē oīs p̄pō eſt pͥmitīe ſpei vndeaduerſū extra infra ⁊cͣ magis aduerbia vident̉ qͣꝫ prepoſicionesItem p̄poſicōes aduerbijsqͣꝫ cōiunctionibus inueniunturDa p̄poſicōes caſus accuſatī vtPerſone pͥmo en̄loco ī eodemAd ī appōeiungiturI pi ſal̓ pͥmo hiſter Hu̓o ad duo miliaEſt qͦꝫ Cauſalis vt ad qͥd veīſtiSil̓itudīs vt ad vnguē Cōtrarietatis vt ad illū mihi pugna ēAdijcionis vt ad hec malak i