OctauiaSacraſqꝫ grato ſpargeres aras meroUelata ſummū flammeo tenui caputEt ipſe lateri iunctus atqꝫ hęrens tuoSublimis inter ciuiū lęta agminaInceſſit habitu atqꝫ lęticiam gerēsPrinceps ſuꝑbo. talis emerſam fretoSpumāte peleus cōiugem accepit thetimQuoꝝ thoros celebraſſe cęleſtes ferūtPelagiqꝫ numen omne cōſenſu pariQuę ſubita vultꝰ cauſa mutauit tuos?Quid pallor iſte quid ferāt lachryme doceCōfuſa triſti ꝓxime noctis metuPopeaUiſuqꝫ nutrix mēte turbata ferorDefecta ſenſu. lęta nam poſtqͣꝫ diesSideribꝰ atris ceſſit ⁊ nocti polusInter neronis iuncta cōplexus meiSomno reſoluor. nec diu placida fruiQuiete licuit. viſa nam thalamos meosCelebrare turba eſt meſta reſolutis comisMatres latinę flebiles planctus dabāt.Inter tubaꝝ ſępe terribilem ſonumSparſam cruore cōiugis genitrix meiUultu minaci ſęuam quatiebat facemQuam dum ſequor coacta pn̄ti metuSubducta ſubito patuit ingenti mihiTellus hyatu lata quo p̄ceps thoros