OctauiaSuſcitet iras. vobisqꝫ ego ſimCauſa malorum. non hoc primumPectora vulnus mea ſenſeruntGrauiora tuli. dabit hic noſtrisFinem curis vel mortē diesNon ego ſęui cernere cogorConiugis oraNon inuiſos intrare mihi thalamos famulęSoror auguſti non vxor eroAbſint tantum triſtes pœnęLetiqꝫ metusSocerum diri miſeranda viriPotes hęc demens ſperare memorHos ad thalamos ſeruata diuUictima tandem. funeſta cadesSed quid patrios ſępe penatesReſpicis vdis confuſa genisPropera tectis efferre gradusLinque contēntam principis aulamEn illuxit ſuſpecta diuFama totiens iactata diesCeſſit thalamis claudia diriPulſa neronis. quos iam victrixPopea tenet. ceſſat pietasDum noſtra. graui compreſſa metuSegnisqꝫ dolor. vbi romani