Tragędia NonaSnperatus acie puppibus nilum petitFugę paratis. ipſe periturus breuiHauſit cruorem iuceſta romani ducisEgiptus iterum nunc leues vmbras tegitIllic ſepultum eſt impia geſtum diuCiuile bellum. condidit tamen ſuosIam feſſus enſes victor hebetatos ferisUulneribus. ⁊ continuit imperium metuArmis fideqꝫ militis tutus fuitPietate nati factus eximia deusPoſt fata conſecratus ⁊ templis datusNos quoqꝫ manebunt aſtra ſi ſęuo priorEnſe occuparo quicquid infeſtum eſt mihiDignamqꝫ noſtra ſobole fundaro domumImpleuit aulam ſtirpe cęleſti tuamSerGenerara diuo claudię gentis decusSortita fratris more iunonis thorosInceſtu genitrix. detrahit generi fidemNe.Animusqꝫ coniugis nunqͣꝫ iunctus mihiTeneris in annis haud ſatis clara eſt fidesSe.Pudore victus cum tegit flammas amorHoc equidem ⁊ ipſe credidi fruſtra diuNe-Manifeſta qͣꝫuis pectore inſaciabiliUultuqꝫ ſigna proderent odium meiTandemqꝫ ardens ſtatuit vlciſci dolorDignamqꝫ thalamis coniugem inueni meis