OctauiaQui ſeſe neſcit tantus in cęcum chaosCaſuꝝ iterum nūc adſit mūdo diesSup̄mus ille qui p̄mat genꝰ impiumCeli ruina rurſus vt ſtirpem nouamGenerat renaſcens melior vt quondā tulitIuuenis tenēte regna ſaturno poliTunc illa ꝟgo numinis magni deaIuſticia celo miſſa cum ſancta fideTerram regebat mitis humanum genusNon bella norant nō tubę fremitꝰ trucesNō arma gentes cingere aſſuerant ſuasMuris nec vrbes ꝑuiū cunctis iterCōmunis vſus oīm reꝝ fuitEt ipſa tellus leta fecundys ſinuePandebat vltro tam pijs fœlix parensEt tuta alumnis alia ſꝫ ſoboles nimisCōſpecta mitis tercium ſolers genusNouas ad artes extitit: ſanctum tamenMox inquietum qd̓ ſequi curſu ferasAuderet acres fluctibus tectos grauesExtrahere piſces rethe vel calamo leuiDecipere volucres crate vel calamo aut leuiTenere laqueo p̄mere ſubiectos iugoTauros fęroces ⁊ vomere īmunem priusSulcare terram leſaqꝫ fruges ſuasIntereor alte condidit ſacro ſinu
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten