OctauiaNouiſqꝫ monſtris. vidimus cœlo iubarArdens. cometem pandere infeſtam facemQua plauſtra tardus noctis ęterne vicęRegit bootes frigido arctoo rigensEn ipſe diro ſpiritu ſęui ducisPollūitur ęther. gentibus clades nouasPinantur aſtra quæ regit dux impius.Non tam ferum tiphœa neglecto ioue.Irata tellus edidit quondam parensHęc grauior illo peſtis. hic hoſtis deumHominumqꝫ: templis expulit ſuperos ſuisCiueſqꝫ patria. ſpiritum fratri abſtulitHauſit cruorem matris ⁊ lucem videt?Fruiturqꝫ vita noxiam atqꝫ animam trahit?Proch ſumme genitor tęla cur fruſtra iacisInuicta totiens temere regali manuIn tam nocentem dextra cur ceſſat tuaUtinam ſuorum facinorum penas luatNero diuo domicio genitus patreOrbis tirannus quem p̄mit turpi iugoMorumqꝫ vicijs nomen auguſtum inquinatNutrixIndignus ille fateor eſt thalamis tuisSed cede fatis atqꝫ fortunę tuęAlumna quęſo. neue violenti moueIram mariti. forſitan vindex deusExiſtit aliquis. lętus et veniet dies