OctauiaTalamis ſtigios p̄tiulit ignesTeqꝫ extinxit miſerāde paterModo cui totus paruit orbisUtra oceanumCuiqꝫ britanni terga dedereDucibus noſtris ante ignotiIuriſqꝫ ſuiCōiugis heu me pater inſidijsOppreſſe iaces. ſeruitqꝫ domusCum ꝓle tua capta tirannoUlgore primo captꝰ ⁊ facili bonoNutrixFallacis aulę quiſquis attonitus ſtupetSubito latentis ecce fortunę impetuModo p̄potentem cernat euerſam domumStirpemqꝫ claudij. cuius imperio fuitSubiectus orbis. paruit liber diuOceanus. ⁊ recepit inuitus nauesEn qui ora tanais primꝰ impoſuit iugoIgnora tantis claſſibus texit fretaInterqꝫ gentes barbaras tutus fuitEt ſęua maria. cōiugis ſcelere occiditNox illa nati. cuius extinctus iacetFrater venenis moret infœlix ſororEademqꝫ cōiunx. nec graues luctus valetIra coacta tegere crudelis viriQuem ſecreta refugit ſemper atqꝫ odio pari