Druckschrift 
Logica vetus : Copulata veteris artis Aristotelis.
Entstehung
Seite
CXXIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Areſtotelis

CxxiijFolium

Bene valet argumētū in p̄dicatis q̄ ꝯueniuntV . ſubiecto oīno ꝑ accn̄s. qꝛ iſta ē bona ꝯn̄a. lacēalbū ⁊ dulce. gͦ ē albū dulce. Dd̓m ꝙ talis ꝯn̄a nonvalet ſimpl̓r ⁊ gr̄a forme. ſꝫ tm̄ gr̄a materie. qꝛ in ſil̓i forma datur inſtātia. vt hic ſortes ē albꝰ ⁊ eſt muſicus. gͦ eſtalbꝰ muſicus Et qn̄ d̓r in hac ſcd̓a ꝯn̄a oppoſitū ꝯſequentis repugnat an̄ti. gͦ videt̉ eſſe bona. Dd̓m ꝙ illucꝯn̄s. ſortes eſt albꝰ muſicꝰ ē diſtinguendū. qꝛ vel intelligitur ꝙ albū ⁊ muſicū habeāt ſe ſicut determinās ⁊ determinabile. ⁊ ſic ē falſum. ſꝫ ſi capiant̉ vt due determinationes reſpectu alicuiꝰ tercij. ⁊ ſic ꝯn̄s eſt veꝝ. ſꝫ nō arguit̉ a diuiſis ad ꝯiuncta. imo potius a diuiſis ad diuiſa F Bene ſequit̉. ē aīal ⁊ ē rōnale. gͦ eſt aīal rōnale.Fſil̓r ſeqͥtur. e naſus ⁊ ē ſimus. gͦ eſt naſus ſimus⁊ tn̄ ſꝑ vnū p̄dicatū claudit̉ in intellectu alteriꝰ Dd̓mꝙ multipl̓r ponit̉ aliqͥd includi in intellectu alteriꝰ. vnotanqͣꝫ aliqͥd clauſum intra eſſentiā eius quēadmodū aīaeſt in intellectu hoīs. ⁊ in talibꝰ fit ſꝑ nugatio ex additōevnius ad alteꝝ ẜm modū pͥus dictū .ſ. p̄ponendo minꝰcōe. qꝛ tūc intellectꝰ fert̉ in idē bis qͣre fit nugatio. vt dicendo hō aīal. ⁊ de his q̄ ſic ſe includūt intelligit Areſt.ꝙ ex diuiſis nō p̄t inferri ꝯiunctū Alioº ſic includit̉ aliꝗͥd in intellectu alterius qd̓ tn̄ nō claudit̉ intra eſſentiameiꝰ. ſꝫ cadit extra ip̄am ſicut materia ⁊ fundamentū. ⁊ tali mō includit̉ naſus in intellectu ſimi. ⁊ aīal in intellecturōnalis. ⁊ in talibꝰ bn̄ ꝯtingit ex diuiſis inferri ꝯiunctumqꝛ intellectus nō fert̉ bis in idē Tercioº vnū includit̉ inalio qd̓ ſit extra eēntiā eiꝰ. ſꝫ tn̄ ꝯuertit̉ cū eo. ⁊ ſic ſubiectū claudit̉ in ꝓprio p̄dicato cū qͦ ꝯuertit̉. ⁊ tūc ex additione vnius ad alteꝝ fit nugatio ꝓpter ꝯuertibilitatem.Quarto p̄t vnū includi in alio. ſicut ſubiectū includit̉ inꝓprio ip̄m excedēte. quēadmodū hō includit̉ in bipede.et tunc iteꝝ fit nugatio. ex additōe vniꝰ ad aliud ſi ſubiectū p̄ponat̉. ſicut cū d̓r homo bipesF Bene ſeqͥtur. ſortes ē hō mortuꝰ. gͦ ē hō. ⁊ tn̄Xibi ē oppō in adiecto. ꝓbat̉. qꝛ d̓t Por. ſortesſꝑ ē hō ⁊ rōnalis ſiue ſit ſiue nō ſit Dd̓m ꝙ mortuū accipit̉ dupl̓r. vnoº ꝑticipial̓r. vt ē p̄teriti tꝑis. ⁊ valet tm̄ꝓſicut pͥus vitam hn̄s. ⁊ ſic valet hoc ē mortuū .i. pͥus haebuit vitā. ⁊ tūc bn̄ ſequit̉ Alioº capit̉ noīaliter. vt tm̄ vaſet ſicut cadauer. ⁊ ſic nō valet. qꝛ ꝯn̄s ē falſum Et qn̄replicat̉. ſꝑ ſequit̉. ſortes ē hō mortuꝰ. gͦ ſortes ē mortuꝰgͦ a ſil̓i etiā ſꝑ ſequit̉ pͥmo mō. Qd̓m ꝙ nō ē ſil̓e. qꝛ mortuū reſtringit ⁊ limitat hoīem ad ſtandū ꝓ mortuis. qꝛ ēdetermīatio diſtrahēs. ſꝫ nō ecōtra. qꝛ determiaº reſtringit ſuū determīabile. ⁊ nō eꝯͣ determīabile determīatōeꝫB ¶D Nō ſequit̉. hō ē aīal. gͦ hō ē. ⁊ tn̄ ābe ꝯditōnesFA Lobſeruant̉. qꝛ aīal nō repugnat hōi. ſꝫ per ſe dehoīe p̄dicat̉ Dd̓m qͣꝫuis aīal ꝑ ſe p̄dicet̉ de hoīe. nō tn̄eē in actu qd̓ ē eē ſimpl̓r ꝑ ſe p̄dicat̉ de hoīe. cū d̓r. hō ē aīaſſꝫ eē ẜᵐ qͥd ⁊ qͣſi ꝑ accn̄s qͣre argumētū nō valet cū īferat̉eē ſimpl̓r Dicūt tn̄ qͥdā ꝙ bn̄ ſequit̉. hō ē aīal. gͦ hō ērō āt ip̄oꝝ inter alias ē duplex. qͣꝝ vna ē. qꝛ vt dicūt loca ꝑte in mō tenet ꝯſtructiue. ſꝫ ſic ē hic. igit̉ Minor ꝓbat̉qꝛ eē aīal hꝫ ſe ad eē ſimpl̓r dictū. ſicut ꝑs in mō ad ſuū totū. Scd̓a rō. qꝛ aīal ē reale p̄dicatū. gͦ nō p̄t niſi de exn̄tep̄dicari. ⁊ ꝑ ꝯn̄s. ſi veꝝ ē dicere ꝙ hō ē aīal. veꝝ erit inferre ꝙ hō ē. Sꝫ iſta poſitio videt̉ mihi oīno incōueniēs.tū pͥmo. qꝛ iſta p̄dicatio. hō ē aīal ē p̄dicatio eēntialis ⁊neceſſaria. ſꝫ iſta. hō ē. eſt p̄dicatio ꝯtingēs. p̄dicatio aūtho

eēntialis nō tollit̉ ſublata p̄dicatōne ꝯtingēte. gͦ ſublataveritate illiꝰ p̄dicatōis. qͣ d̓r hō ē. remanet ꝟitas iſtiusp̄dicatōis. hō ē aīal. al̓s em̄ nō eēt neceſſaria ſꝫ ꝯtingēs.Alia rō eiuſdē ē. qꝛ de qͦlibet ſiue ente ſiue nō ente ꝟa eſtaffirmatio vel negatio. gͦ de hoīe dū nō ē aūt ē veꝝ dicere ꝙ hō ē aīal. aut ē falſum dicere. ſi pͥmū habet̉ ꝓpoſitumSi ſcd̓m. hͦ ē īpoſſibile ⁊ ꝯͣdictōem īplicans. qꝛ in ẜcatohoīs īcludit̉ aīal cū hō ẜcet aīal rōnale Rōes āt factein ꝯͣriū nō valēt. nā ip̄m ē aīal nō ē ꝑs in mō reſpectu ip̄iꝰē ſimpl̓r dicti. qꝛ ꝑ ꝑtē in mō nō ponit̉ totū ẜm qͥd ſꝫ ſimplicit̓. vt pꝫ dicēdo. hō albꝰ. ſꝫ cū dico. hō ē aīal nō ponit̉ ꝑē. aīal eē ſimpl̓r. ſꝫ ſolum ẜm qͥd. qꝛ ponit̉ eſſe qͥdditatiuūScd̓a rō nihil valꝫ. qꝛ p̄dicatū reale qd̓ īportat realitatēexn̄tie nō p̄t attribui niſi exn̄ti. ſꝫ p̄dicatū reale qd̓ īportat realitatē eēntial̓r. ⁊ nō realitatē exn̄tie p̄t attribui etiānō exiſtenti in actu. ⁊ tale p̄dicatum eſt animaldd dIs ꝟo determīatis ꝑſpiciendū ē quēadmodū ſeſe habeāt negatōes ⁊ affirmatio/des ad ſe inuicē. hee ſcꝫ q̄ ſunt de poſſibili eē etnō poſſibili eſſe. ⁊ de ꝯtingere ⁊ nō ꝯtingere. ⁊de impoſſibili ⁊ neceſſario. Poſtqͣꝫ ſupͣ determinauit ph̓s qͥd accidit enūciationi ex eo ꝙ addit̉ aliqͥd ad dictōes in ſubiecto vel p̄dicato poſitas. nunc in tractatu ſcd̓o declarat quid accidatenunciatōni ex eo ꝙ addit̉ aliqͥd ad determinandū veritate vel falſitatē ꝯponis. qd̓ aūt determinat ꝯpōem p̄dicati ⁊ ſubiecti ē modus qͥ facit modalē enūciatōem. ſꝫ exadditōe modi accidit in enunciatōe oppō ⁊ ꝯn̄a diſtinctaab oppōne ⁊ ꝯſequentia q̄ attendit̉ in enunciatōnibꝰ deineſſe. Un̄ ẜm hoc i ſte tractatus diuidit̉ in duo capl̓a.in pͥmo agit de oppōne enūciationū modaliū. in ſcd̓o agitde ꝯſequentia eaꝝ. ibi ꝯn̄e ꝟo Circa pͥmū duo facit. qꝛpͥmo ꝓponit intentū. ſcd̓o mouet dubitatōem quandaꝫde oppōne modaliū enunciationū ibi. habēt em̄ Dicitgͦ pͥmo ꝙ determinatis illis q̄ dicēda erant de enūciatōeqͣꝫtū ad additōem factā ad dictōes ꝑſpiciendū eſt. ꝯn̄terquō ſe hn̄t ad inuicē affirmatōes ⁊ negatōnes q̄ ſunt depoſſibili eē ⁊ nō poſſibili eſſe. ⁊ de ꝯtingere eē ⁊ nō ꝯringere eē. ⁊ de īpoſſibili ⁊ de neceſſario. Exhis ptꝫ ꝙ ph̓sin textu p̄dicto innuit qͣttuor eē modos facietes ꝓponesmodales. ſcꝫ poſſibile ꝯtingens impoſſibile ⁊ neceſſe.yi¶ Utꝝ enunciatio de ineſſe ⁊ de mō¶VL differant ſpecitice Pro reſponſione notandū ꝙ modus capitur tripl̓r. vno mō cōmunit̉vt definit̉ a Petro hyſpano. ꝙ eſt adiacens rei determinatio. ⁊ ſic ome adiectiuū aut nomīs aut verbi ſiue ſit determinatio ſubiecti ſiue p̄dicati ſiue cōpōnis eſt moduset etiā ſigna vl̓ia ⁊ ꝑticularia q̄ ſunt determinatōes ſubiecti in ordine ad p̄dicatū dicunt̉ modi. ⁊ hoc mō capiendomodum illa eſt modalis. hō eſt albus. Scd̓o capit̉ modus ꝓprie ꝓ illo quod determinat cōpoſitōnem quacunqꝫ modificatōne ſiue illa cōpoſitio amplietur ſiue non. ethoc mō verum falſum ſcitum creditum opinatum ſuntmodi. Tercio mō capitur modus ꝓprijſſime ꝓ illo quoddeterminat cōpoſitōnem ⁊ exprimit ſpecialem habitudinem extremoꝝ ad inuicem. ita ꝙ per ip̄m modum extrema ampliātur. ⁊ ſic ſolū ſunt quattuor modi faciētesꝓpōem modalē. vt ptꝫ circa textū Tunc dd̓m ad q̄ſi-