Druckschrift 
Logica vetus : Copulata veteris artis Aristotelis.
Entstehung
Seite
LXIXv
Einzelbild herunterladen
 

QuelcionesPregicamentorū

in obliquo. ergo etiam in obliquo de ipſo predicat̉. qꝛ etfinō dicamus. pater eſt filius. dicimus tn̄ pater eſt filij pater. Uel dd̓m tercio negādo minorē. qꝛ relatiua vt ſe mutuo definiūt nō opponunt̉. qꝛ nō referunt̉ ad idē ſubiectū.Aliqua eſt bona definitio relatiui vbi nō ponit̉ correlatiuū. gͦ ⁊c̄. An̄s ꝓbatur de iſta. ſpēs eſtquod predicat̉ de pluribꝰ numero differentibꝰ. vbi nō ponit̉ genus ad quod relatiue d̓r ſpēs Dd̓m ꝙ argumētum p̄ſupponit falſum. qꝛ ſpēs nō definit̉ pro ſecūda intētione ſed pro pͥma. vt ad longū oſtēſum eſt in PorphirioUerū tamē eſt ꝙ cognitio ſpēi in rōne ſubijcibilis dependet ex cognitione generis. ſed nō in rōne p̄dicabilis. ⁊ gͦ iniſta definitione ſpēi genus non ponit̉. ſicut tamē ecōtra indefinitione generis ponitur ſpecies.Caput vero ⁊ manus ⁊ hoꝝ ſingula que ſubſtantie ſunt hocip̄m quod ſunt p̄t ſciri definite.ad quod aūt dicant̉ nō eſt neceſſariū ſcire. cuiꝰem̄ hoc caput vel cuius hec manꝰ ſit nō eſt dici definite. quare nō erūt hec ad aliquid. ſi verohec nō ſunt relatiuoꝝ veruꝫ erit dicere. qꝛ nullaſub̓a relatiuoꝝ eſt Fortaſſe aūt difficile ſit dehmōi rebꝰ ꝯfidēter declarare niſi ſepe ꝑtractata ſint. dubitare aūt de ſingulis non erit inutil Hic ph̓us oſtēdit ꝙ ꝑtes ſubſtantiaꝝ nō dicuntur adaliqͥd. Et diuidit̉ in duo. qꝛ pͥmo facit hoc. ſecūdo excuſatſe de determinatiōe demoſtratiua iſtius p̄dicamenti. ſecūda ibi (Fortaſſe aūt) Quo ad primū d̓t. ꝙ caput et manꝰet hoꝝ ſimilia que ſunt in ſubſtātijs ẜm hocip̄m quod ſtꝭpoſſunt ſciri definite. ꝙ tamē nō ſciant̉ illa ad que dicunt̉non em̄ ad ſciendū caput vel manus neceſſarium eſt ſcireid cuius eſt hoc caput vel hec manus. quare iſta nō erūtad aliqͥd Tunc finaliter excuſat ſe de altiori determīatione dicens. ꝙ fortaſſe difficile eſt de hmōi rebus. id ē relatiuis cōfidenter cōſiderare ſiue determinare. id eſt oſtendere q̄ ſunt relatiua ẜm dici tm̄ ⁊ que ẜm eſſe. niſi iſta ſintſepius ꝑtractata. Nihilominus de ſingulis ſupple ſubtiliter ⁊ cū rōne dubitare non erit inutile.F Quare ſit difficile hmōi res ſcꝫ ad aliquid cōfidenter declarare Dd̓m ꝙ ideo. qꝛ eadem eſtdiſpoſitio entitatis ⁊ veritatis. vbi ergo parū eſt de entitate ibi parū eſt de veritate. ſed vt ſuꝑius oſtēſum eſt. relatiua ſunt minime entitatis. qꝛ entitas ipſoꝝ conſiſtit inordine ad aliud. ergo etiā ſunt difficilis cognitōis. Addittamē textus ꝙ difficile eſt de illis cōfidenter declarare niſi ſint ſepe ꝑtractata. ⁊ gͦ vtiles ſunt dubitatōes circa naturā huius p̄dicamenti incidētes. qꝛ de ſingulis dubitarenō eſt inutile. iuxta illud ſapiētis in parabolis. Da ſapiētioccaſionē ⁊ addetur ei ſntiev De ſingulis dubitare eſt ſingula ignorare. ſedV. ſingula ignorare eſt maxime inutile. ergo ⁊c̄.Dd̓m ꝙ dubitatio de ſingulis p̄t dupl̓r fieri. vno mōſine rōne ⁊ cauſa. ⁊ ſic eſt maxime inutilis. Alio mō cū rōnibus ⁊ motiuis. ⁊ ſic eſt maxime vtilis. ⁊ eſt ſolū illius q̄

de ſingulis aliquid nouit ꝑtractare. Et ergo d̓t ſanctusTho. in libello de vitijs ⁊ virtutibꝰ. ꝙ ſcholari maxime cōgruit in dubijs attente prudentiores cōſulere MobleF Utrum in patre habēte decē filios ſint deceꝫpaternitates vel vna tm̄ Dd̓m ẜm doctorēſanctū. ꝙ eſt vna numero tm̄. ſed plures filij pluribꝰ filiationibꝰ numero referunt̉ ad vnū patrē. Rō primi. qꝛ accidens nō multiplicat̉ numeraliter niſi ꝑ ſubiectū in quo eſtvt d̓t Boetius. ſed in patre habēte decē filios eſt vnū paternitatis ſubiectū ſcꝫ ſubſtantia patris. ergo eſt vna paternitas. Etiā vnus pater nō eſt deceꝫ prēs. ergo in vnopatre nō ſunt decē paternitates Cōſequentia ꝓbatur. qꝛquelibet paternitas denominat ſuū ſubiectū eſſe patrem.Rō ſecūdi eſt. qꝛ accidentia capiunt numeroſitatē a ſuisſubiectis. ſed plures filij habēt plura ſubiecta filiatiōis. etgo plures filij pluribus filiationibꝰ numero diſtinctis referuntur ad vnum patrem.F Multiplicatis terminis alicuius relatiōis ne . ceſſe eſt ipſam relatōem multiplicari. ſed in patre habente decem filios multiplicant̉ termini paternitatis. ergo neceſſe eſt paternitatē eſſe multiplicatā. Maiorprobat̉. qꝛ eadem relatio numero nō p̄t terminari ad diſtinctos terminos Dd̓m ꝙ vnitas relatōis vel eiꝰ pluralitas non attendit̉ ẜm terminos ſed ẜm cauſam vl̓ ſubiectum. ſi em̄ attenderetur ẜm terminos. tunc neceſſariooporteret ꝙ quilibet hō haberet in ſe duas filiationes. vnāqua refertur ad patre. ⁊ aliā qua refertur ad matrē. quodtamē eſt falſum. Et ad ꝓbatōem maioris dicendū eſt. ꝙilla relatio que eſt vna numero non terminat̉ ad hunc velillū terminū. ſed ad terminū in cōmuni. ſicut paternitas ꝑſe d̓t reſpectū ad filiū. accidit autē ſibi ꝙ ſit ad hunc vel adilluꝫ filiū. Et gͦ nō oꝑtet ꝙ ſi deſtruat̉ vt̓ eſt ad pͥmū filiūꝙ ergo ſimpl̓r deſtruat̉. qꝛ manet in ordine ad aliosA Per primā actiuā generatōem innaſcitur ſubI iecto vna paternitas. ergo etiaꝫ ꝑ ſcd̓am ⁊ terciam. Tenet cōſequentia. qꝛ ille nō ſunt minoris virtutꝭqͣꝫ prima Dd̓m ẜm beatū Thomā. ꝙ defectus non eſtex ꝑte cauſe vel actiue generationis: ſed ideo. quia ſubiectum non eſt capax. quia plures forme eiuſdē ſpēi ſiue ſintabſolute ſiue reſpectiue nō poſſunt ſimul ineſſe eidē ſubiecto. gͦ ē impoſſibile ꝙ ſint pl̓es pr̄nitates in vno ſubiecto.Corrupto fundamēto corrumpit̉ relatio. ſedI L. fundamentū paternitatis pͥmo acqͥſite eſt corruptū. gͦ etiā paternitas. Minor ꝓbat̉. qꝛ fundamentuꝫeius eſt generatio actiua que eſt corrupta Dd̓m ꝙ duplex eſt fundamentū paternitatis. vnū eſt in fieri. ſicut actus generādi. ⁊ tale corrumpit̉. Aliud eſt in facto eē. ⁊ eſtpotētia actiua generādi. ⁊ illud manet. quare etiā manetpaternitas. Simili mō dd̓m eſt de fundamēto filiatōnisqꝛ eius fundamentū in fieri ⁊ trāſiens eſt generatio paſſiua. Sed potentia paſſiua generandi eſt fundamentū permanens ⁊ in facto eſſe.Motus multiplicant̉ ꝑ terminos. gͦ etiā rela. tiones. Tenet ꝯn̄tia. qꝛ ſicut motus hꝫ ſpēmatermino ita ⁊ relatio. Dd̓m ẜm doc. ſctm̄. ꝙ nō eſt ſil̓e.qꝛ oīs motus eſt aliquid ẜm reꝫ. nō aūt oīs relatio Sicutchriſtus eſt filius patris et matris. ſed non ſunt in chriſtodue filiatiōes ẜm rem ſiue reales. licet ſint duo reſpectusreales. qꝛ reſpectus ad matrē nō eſt ꝓprie fitio.