Druckschrift 
Logica vetus : Copulata veteris artis Aristotelis.
Entstehung
Seite
XXr
Einzelbild herunterladen
 

Porphirij

Foliū xx.

eſt falſa. Mrior ꝓbat̉ a ſil̓i. qꝛ illa eſt falſa plures homīesſunt ſortes. Qd̓m ꝙ duplex eſt ſingulare. quoddā eſtqd̓ ſupponit diſcrete vel ꝑſonaliter ꝓ ſuis ſuppoſitis. ⁊ illud nō p̄dicat̉ vere de plurali. ſicut illa eſt falſa. plures homines ſunt vnus hō particularis Aliud eſt ſingulare velterminus ſingularis nūeri qui ſupponit ſimpl̓r ꝓ naturaꝯmuni. et talis bene p̄dicat̉ de plurali. et ſic iſta ē ꝟa. plures hoīes ſunt vnus hō participatione ſpēi. qꝛ ſenſus eſtꝙ plures hoīes ꝑticulares vniūt̉ in vna natura ſpecificaBene ſeqͥtur. participatōe ſpēi plures hoīesA. ſunt vnus hō. ergo plures hoīes ſunt vnꝰ hō.qꝛ hic arguit̉ a parte in modo ad ſuū totū. ſed cōſequenseſt falſum. ergo illud ex quo ſeqͥtur Dd̓m ꝙ hic eſt fallacia a dicto ẜm qͥd ad ſimpl̓r. qꝛ vnū in an̄cedente ſtat ꝓvno in ſpē. ſed in ꝯn̄te ſtat ꝓ vno in nūero. ſꝫ vnitas nūeralis eſt vnitas ſimpl̓r. nō aut vnitas ſpecifica Qꝭ colligere ⁊ adunare ſtꝭNUIANIDN.. idē ẜm rem. differūt tn̄ ẜnrōnem. qꝛ collectio incipit a multis et terminat̉ in vnum.ideo dicit̉ collectio multoꝝ in vnū adunatio. et ſunt multimodi collectōis de quibꝰ in verſore ad longū dicit̉. Sedadunatio incipit ab vno et terminat̉ ad multa que vlterius in vno tercio vniūtur. Et per hoc patꝫ qualiter genus eſt collectiuum plurium ſpecierum et ſpecies plurium indiuiduorum.Aſſignato autē genere ⁊ ſpecie qͥd ſit vtrūqꝫet genere quidē vno ſpeciebꝰ vero pluribꝰ. ſemper em̄ in plures ſpēs diuiſio generis ē. genusquidē ſemꝑ de ſpecie predicat̉ ⁊ om̄ia ſuperiorade inferioribꝰ. Spēs autē neqꝫ de proximo ſibi genere neqꝫ de ſuperioribꝰ neqꝫ em̄ ꝯuertit̉.oportet aūt equa de equis p̄dicari. vt hinnibilede equo. aut maiora de minoribꝰ. vt aīal de homine. minora vero de maioribꝰ minime. neqem̄ aīal dicis eſſe hoīem quemadmodū hoīemdicis eſſe animal.Hic declarat ſecūdā definitiōem ſpēi que fuit ꝙ ſpēseſt de qua genus in eo qd̓ quid eſt p̄dicat̉. et circa hoc ponit q̄dam ex quibꝰ p̄t oſtendi definitio pͥus data dicenspͥmo. poſtqͣꝫ aſſignatū eſt de genere et etiā de ſpecie. quidſit vtrūqꝫ illoꝝ. et poſtqͣꝫ aſſignatū eſt ꝙ genere exiſtentevno ſpēs ſunt plures. qꝛ vnuꝫ genus ꝯprehendit pluresſpēs. eo ꝙ diuiſio generis ſꝑ eſt in plures ſpēs ad minusꝑ nō repugnātiā. ideo neceſſe eſt ꝯcedere ꝙ genus ſemꝑp̄dicat̉ de ſpecie. vt d̓t ſecūda definitio. qꝛ om̄ia ſuperiorade inferioribꝰ p̄dicātur. Spēs aūt non p̄dicat̉ de ꝓximoſibi genere. neqꝫ p̄dicat̉ de ſuꝑioribꝰ generibꝰ ſaltē ordinate. qꝛ nō ꝯuertit̉ cū eis neqꝫ eſt in plus qͣꝫ ipſa. Sed ẜᵐ rectū ordinē p̄dicandi oꝑtꝫ equa predicari de equis. vt hinnibile de equo. et maiora de minoribꝰ. vt aīal de hoīe. minora vero de maioribꝰ minime p̄dicari poſſunt. qꝛ licꝫ dicamus hominē eſſe aīal. non tn̄ dicimus aīal eē hoīem .i.ꝙ hō p̄dicet̉ de aīali ſicut aīal p̄dicat̉ de homine.

y ¶ANb.qiutur eius poteſtatē ſem Qꝭ diuiſio generis eo ꝙ ſeper eſt in plures ſpēs. licꝫ vt pͥus dictū eſt genus quo adeſſentiā ſuā poſſet ſaluari in vna ſpē. Cuiꝰ rō eſt. qꝛ qd̓libet genꝰ diuidit̉ ꝑ differētias oppoſitas que ꝯſtituūt oppoſitas ſpēs. ⁊ ergo diuiſio generis ad minus eſt in duasſpēs. Et qn̄ querit̉. qua ſpecie oppoſitōnis opponūturdue drn̄tie idē genꝰ ꝯdiuidētes. Qd̓m ẜm nomē ⁊ vocēopponūtur pͥuatiue. qꝛ vna dicit pͥuatōem alteriꝰ. ſicut inſenſibile dicit pͥuatōem ſenſibilis. Sed ẜm rem opponūtur diſparate. ſicut ſpēs conſtitute ꝑ ipſas que oppoſitioreducit̉ ad ꝯtrariā. quare d̓r pͥmo phyſicorū ꝙ in vno qͦqꝫgenere eſt vna pͥma ꝯtrarietas ꝓpter oppoſitōnem drn̄aꝝdiuidentiū genus generaliſſimū.PlVLCeqͥs. et maiora de minoribꝰ ⁊ nō ecōtraF Quare ſit neceſſariū equa predicari deQd̓m ꝙ ideo. qꝛ ordinata p̄dicatōe ẜm ordinē p̄dicabiliū oꝑtꝫ p̄dicatū ineſſe ſubiecto ſic ꝙ nihil ordinate predicat̉ de alio niſi actu ſit in ipſo. ſed hoc ſolū ꝯuenit ꝯuertibilibꝰ et maioribꝰ. qꝛ inferius ſiue minus ꝯmune nō eſtin ſuperiori actu. ſed ſolū poteſtatiue. ergo etiam non preM dicatur de ipſo.FA. Hic p̄dicat̉ equū de equo. riſibile eſt hō. rudibile eſt aſinꝰ. ⁊ tn̄ nō ſunt ꝓprie p̄dicatōes Scd̓a ꝑs pꝫqꝛ nō ſunt ẜm aliquē ordine p̄dicabiliū Dd̓m ꝙ Porphiriꝰ in textu nō intendit ꝙ vtrūqꝫ ꝯuertibiliuꝫ debeatp̄dicari de reliqͦ. ſꝫ vnū dꝫ p̄dicari ⁊ aliud ſubijci. qꝛ illudcui ꝯuenit inee dꝫ p̄dicari. ſicut ē ꝓpriū. ⁊ ſpēs dꝫ ſubijci.Dato ꝙ nullū eſſet aīal niſi hō adhuc aīal vere ⁊ ꝓprie p̄dicaret̉ de hoīe. ⁊ tn̄ nō eſſꝫ maiusſiue ſuperiꝰ ad ip̄m Dd̓m ꝙ ſi nullū eſſet aīal niſi hoin reruꝫ natura adhuc aīal eſſet magis cōe ⁊ genꝰ ad hominē. Primū pꝫ. qꝛ nomē aīalis imponit̉ a ſentire ⁊ local̓rmoueri. qd̓ pͥus eſt ⁊ ꝯfuſius qͣꝫ rōcinari a qͦ imponit̉ nomen hoīs. et gͦ illa eſt p̄dicatio ꝯfuſoꝝ ⁊ pͥoꝝ. Scd̓m pꝫ.qꝛ iſto poſito adhuc eſſet de naturali poteſtate aīalis ꝙ diuideret̉ oppoſitis drn̄tijs q̄ oppoſitas cōſtituūt ſpēs. nonobſtāte ꝙ in rebꝰ nō haberet exiſtentiā. qꝛ hoc accidit rebꝰcreatis ẜm Auicenna. Sed Albertus in capl̓o de ſpē d̓tꝙ ſi ponamꝰ nō eſſe aliquā ſpēm aīalis niſi hoīem. tūc qͥdem ſequit̉. ſi hō eſt aīal eſt. ſed nō ſequit̉ ꝙ aīal ſit genus.hoc aūt incōueniēter d̓r niſi ponat̉ iſte caſus ꝙ impoſſibile eſſet aliam ſpēm ab homine fore. qꝛ tunc illa eſſꝫ idemZ ptica. homo eſt animal.I Accidentia cōia vere ⁊ ꝓprie p̄dicant̉ de ſub̓adicendo. hō eſt albꝰ. coruus eſt niger. ⁊ tn̄ nō ſunt maiorareſpectu ſub̓e. Secūda ꝑs ꝓbat̉. qꝛ nō ſunt in eodē p̄dicamento cū ipſa. ſed ſuꝑiora et inferiora ſunt eiuſdē generisQd̓m ꝙ ꝑ maiora nō debemꝰ h̓ intelligere ſolū ſuꝑiora eiuſdē generis. ſed vl̓iter oīa magis ꝯmunia. et qꝛ albūet nigrū etiā dicūtur de alijs rebꝰ qͣꝫ de hoīe ⁊ coruo. gͦ habent ſe vt maiora in ꝯparatōe ad illa. Uel dd̓m ꝙ Porphiriꝰ nō vult dicere ꝙ qn̄cūqꝫ p̄dicat̉ maiꝰ de minori qſit p̄dicatio ordinata. ſed nūqͣꝫ eſt ordinata niſi p̄dicaturMZ maius de minori vel equū de equo¶Ille ſtꝭ vere et ꝓprie p̄dicatiōes. aīal eſt hō. hōeſt ſortes. et tn̄ predicant̉ minora de maioribꝰ. igit̉ ꝯtra textū. Prima ꝑs an̄cedentis ꝓbat̉. qꝛ ex ꝑ ſe nō ſeqͥtur ꝑ accidēs. ſed dicte ꝓpones ſequūtur ex ꝓponibꝰ ꝑ ſe virtuteꝯuerſiōis Dd̓m ꝙ ille p̄dicatōes nō ſunt directe ⁊ or

d iij