TemporeEmo poteſt duobꝰ domīs ſeruire Mathei. 6. Quatuorſūt hic notanda. Primū eſt q̓s ſit dn̄s cui ab vniu̓ſiseſt fidelit̓ ſeruiendū. Scd̓m eſt q̓s ſit ille cuius ſeruiciūab omnibꝰ eſt fugiendū. Terciū eſt in quibꝰ potiſſimū dei ſeruitus ꝯſiſtere videat̉. Quartū eſt quare quilibet chriſto ſeruireteneat̉. ¶ T De primo nota ꝙ ille eſt dn̄s cui ſeruire deberemus que adorāt dn̄ationes. tremūt poteſtates. viꝫ chriſtusdn̄s deus noſter. De iſto dn̄o ſcribit paulus ad Ti. 1. 6. ꝙ eſtrex regū ⁊ dn̄s dominanciū q̓ ſolus hͦt immortalitatē ⁊ lucemhabitat inacceſſibilē. De iſto etiā dn̄o ſcribit ioh̓. ī apoc̄. 19.ꝙ vidit equū albū ⁊ qͥ ſedebat ſuꝑ eū vocabat̉ fidelis ⁊ verax⁊ cū iuſticia iudicat ⁊ pugnat. et veſtitus erat veſte aſperſa ſaguine habens in veſtimēto ⁊ in femore ſcriptū rex regū ⁊ dn̄sdominanciū. Hec exponūt̉ de filio dei cuius albꝰ equꝰ eſt caroimmaculata quā ſenſit ex virgine. veſtis vero aſperſa ſanguīeeſt corpus ipſius filii dei ꝙ ꝓpo cruore effuſū fuit in cruce. ⁊ inhoc veſtimento eſt ſcriptū rex regū ⁊ dn̄s dominanciū. qꝛ em̄ ſehumiliauit vſqꝫ ad mortē mortē aūt crucis deus pater illū exaltauit ⁊ dedit illi nomē qd̓ ē ſuꝑ om̄e nomē. vt in noīe iheſuom̄e genū̓ flectit̉. celeſtiū. terreſtriū. ⁊ infernoꝝ. Huic ergo domino ſoli credendū eſt ⁊ ſeruiendū. Vn̄ d̓r. 1. Reḡ. 7. p̄paratecorda veſtra dn̄o ⁊ ſeruite illi ſoli. De ſcd̓o notat̉ ꝙ dyabolꝰeſt ille dn̄s cuiꝰ ſeruiciū eſt fugiendū. Demones em̄ ſūt cru-deles dn̄i. ſub quoꝝ manu traditus eſt mūdus iſte. vnde dic̄Yſai. Tradā egiptū .i. mūdū ī manu dn̄oꝝ crudeliū. De crudelitate qͦꝫ demonū d̓r hiere. 6. Ecce ppl̓s venit de t̓ra aqͥlonisſagittā ⁊ ſcutū arripiet crudel̓ eſt ⁊ non miſerebit̉. ⁊ ſuꝑ eqͦsaſcendēt p̄parati qͣſi vir ad p̄liū aduerſū te filia ſyon. Per populū q̓ venit de terra aqͥlonis demones intelligunt̉ qͥ veniuntde regione inferni vbi hyenis regnat eterna. Per hoc autē ꝙd̓r ꝙ ſuꝑ equos aſcendent hoc intelligit̉ ꝙ feſtināt in interituanimaꝝ. Veniūt aūt cū ſagitta ⁊ ſcuto. Per ſagittaꝫ notant̉plage irremediabiles quas inferent pct̄oribꝰ ⁊ ſceleratis. Perſcutū vero ſignant̉ illa per que ſe modo peccatores excuſant-ſeruicō dei. Hec ſcuta ſecū deferent demones. Oſtendēt em̄ miſeris peccatoribꝰ ꝙ qꝛ ſe excuſauer̄t ne chriſto ẜuirent. ꝓpt̓ hocpenas patient̉ eternas. Et certe ipſi crudeles ſūt ⁊ nūqꝫ aīabꝰdamnatis miſerebunt̉ in ſuppliciis. Stultus eſt ergo qͥ ſeruie-rit ipſis. De tercō nota ꝙ potiſſimū dei ſeruitꝰ ꝯſiſtit ī qͣtuor.vid̓l̓ꝫ. in ſāctitate. in eqͥtate. ⁊ pietate. ⁊ caſtitate. ¶ VDe
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten