Temporemonet nos vt ante mortē ꝯfiteamur ⁊ ſani. Multi qͥppe ꝑ hocdecipiunt̉ ꝙ differunt penitenciā ſuaꝫ ad horā mortis. Vn̄ dic̄Auguſtinꝰ in qͦdam ſermone de penitencia. Agens penitenciā⁊t recōciliatus dū ſanus eſt ⁊ poſtea bene viuens ſecurus hincexit. de ſera penitencia que raro vera. Ego non ſū ſecurus. nūquid dico damnabit̉ non dico. ſꝫ non dico etiā liberabit̉. Visqd̓ incertū eſt euadere. Age penitenciā dum ſanus es. ſi ſic a-gis ſecurus es. Quare ſecurus es. qꝛ egiſti penitenciā eo temꝑequo potuiſti peccare. Si aūt tunc vis agere penitenciā qn̄ iamnequis peccare. peccata te dimiſerunt. non tu illa. Nota etiBꝙ dicit gloſa. Supͣ ꝯfitere ꝯfiteberis. Tria quippe genera ſuntpeccatoꝝ ꝯfitenda. viꝫ peccata cogitacōnū locutionū ⁊ operationū. Ꝙ etiā peccata integralit̓ ſint ꝯfitenda. ꝑ hoc oſtendit̉ꝙ d̓r cōfitere. ꝙ omnia ſimul facere debes ne videlicet honeſtapeccata ꝯfitearis ⁊ inhoneſta reticeas. ne etiā ꝯfeſſionē tuaꝫ inplures ſacerdotes diuidas. vt ſcꝫ vni ꝑteꝫ ⁊ tercio ⁊ quarto ⁊quinto ⁊ ſexto ꝑtem cōfitearis. ¶ Quinto nobis neceſſaria eſtſtrenuitas ſatiſfactionis que notat̉ ibi vbi d̓r. ꝑcutiens pectusſuum. Pectus em̄ ꝑcutere nō poterat niſi manū mouiſſet. Manibꝰ aūt oꝑamur. Vnde ꝑ motū manus ſatiſfactio deſignat̉ q̄maxīe in duobꝰ ꝯſiſtit viz. in corꝑis afflictione. ⁊ elemoſinaꝝlargicōe. Corꝑis afflictio ꝯſiſtit in ieiunio ⁊ fletu ⁊ ciliciis ī diſciplinis. in genuflectioībꝰ ⁊ ꝑegrinacōibꝰ ⁊ huiuſcemodi corꝑalibꝰ exerciciis. De iſta afflictione dic̄ dn̄s in Leuit̉. 23. Af-fligetis animas veſtras in die expiacōis. qꝛ dies ꝓpiciacōniseſt. Omnis anima que afflicta non fuerit in die hoc peribit deppl̓is ſuis. Dies expiacōis eſt tempus hꝰ vite ad penitenciaꝫnobis ꝯceſſum. Qui ſe in die iſto non afflixerit ꝑ penitenciā peribit a numero electoꝝ. Si quis em̄ impenitens diſceſſerit nōinueniet graciā coram oculis dn̄i. Poſt hanc quippe vitā nōeſt tempus miſerendi. ſꝫ potius crimina puniendi. Ad ſatiſfa-ctionē etiā reqͥrit̉ elemofinaꝝ largicō. de hac dixit daniel vthabet̉ Daniel̓. 4. ad nabuchodonoſor regē q̓ ml̓tas iniqͥtatesꝯmiſerat. Conſiliū meū rex placeat tibi ⁊ peccata tua elemoſinis redime ⁊ iniq̓tates tuas miſcd̓iis panpeꝝ. forſitan deꝰ inoſcet delictis tuis. ¶ F Sexto requirit̉ ad veram peniten-ciā ſupplicitas orationis que manifeſte demōſtrat̉ ibi vbi publicanus non alienū pectus ꝑ detractionē ſed ſuum ꝑ ꝓprii rea-tus cognicōem ꝑcutiens dicebat ad dn̄m. Deus ꝓpicius eſtomͥ peccatori. Et nota ꝙ ad orōeꝫ vt digna ſit exaudiri a dn̄o