DeAbrahā vidit cū ī figura ſūme trinitatis tres angelos hoſpitioſuſcepit. Hec aūt figura clare patet Geneſis. 18. vt patet inſpicienti. Quis autem dubitat fidelem patriarchaꝫ Abraham tūcmagno fuiſſe repletum gaudio. vnde dicit Augꝰ. Quale autēgaudium fuit cordis videntis verbum manans ſplendorē piismentibus refulgens apud patrem ⁊ aliqn̄ in carne venturum.non de patris gremio receſſurum. qͣſi dicat beatus Augꝰ. Hocgaudium non valet humana lingua exprimere nec intellectushumanꝰ capere. De hoc gͦ gaudio xp̄s dn̄s inquit. Abrahā ⁊cͣBraham pater veſter exultauit vt videret diem meū.vidit ⁊ gauiſus eſt Iohan. 8. In verbis premiſſis triaprincipaliter ſūt hic notanda. Primo quis ſit dies dn̄ide cuius viſione Abraham gratulatur. Secundo qn̄ diem iſtuꝫvidiſſe credatur. Tercio quid a nobis qui diem hunc expreſſevidimus requiratur. ¶ L Primo igitur notandū eſt qͥsſit dies de cuius viſione Abraham gratulatur. Et nota ꝙ ẜmgloſam Abrahā in ſpiritu vidit diem incarnationis xp̄i. viditetiā diem eternitatis eius et ex hac viſione mirabilit̓ exultauitVnde gloſa incertum eſt an diem temporalem qͦ erat venturꝰin carne. an diem eternitatis ſed vtrumqꝫ Abrahaꝫ vidit. Vn̄ineffabile gaudium illi. quanti enim eſt videre verbum apudpatreꝫ ⁊ ꝙ ipſum caro factum eſt. Et licet teſtimonio gloſe hosdies viderit. dici etiam ſalua fide poteſt ꝙ vidit etiaꝫ in ſpiritu⁊ vero intellectū diem redēptionis diē videlicet paſſionis iheſuxp̄i per quam redemptū fuit omne genus humanū. nihil enimnaſci profuit niſi redimi profuiſſet. Vnde ſecundo notanduꝫ eſtquādo diem dn̄i ſcꝫ diem redemptionis vidiſſe credatur ⁊ dicipoteſt ꝙ tunc cū niſus fuit ꝓprium filiū īmolare. Legitur enimin Gen̄. caº 22. Ꝙ dn̄s ad manifeſtandam obedientiā Abraheimo ad oſtendendā ipſi paſſionem iheſu xp̄i precepit ei vt filiūſuum quem diligebat Yſaac in monte moria īmolaret. IgiturAbraham de nocte cōſurgens nemini qd̓ facturus erat indicāsſtrauit aſinū ſuum ducens ſecum duos iuuenes ⁊ filium et iuititer duorum dierum. tercio die relictis iuuenibus infra cū aſino⁊ acceptis lignis et igne ſolus cum filio monteꝫ aſcendit. Cuicum filius in morteꝫ ꝓpam conſenſiſſet et pater extracto gladioiam filium eſſet īmolaturus clamās angelus inhibuit ei pueꝝoccidere Et cum poſt tergū reſpiceret vidit arietem inter vepresherentem cornibus quem arripiens īmolauit Et tunc dominus

treditu

aram eꝰin mopater-fuit leſiſed animlicet no-punctioveriſimartio nopaſſus

Iimi.