PeSicut ſi nunqͣꝫ fuiſſent ni illo et virtutes ⁊ dona gratiarum viuunt. cui autem alterutrum horum de ē. procul dubio perfecteſanctus non eſt. Ad hanc ſanctitatem monet paulus dicens.Hec eſt ⁊cͣ.Ec eſt voluntas dei ſanctficatio veſtra prima ad. Theẜz. olim dauid orabat di. doce me facere voluntatem tuāet cetera. et miſericors deus per apoſtolos pe. ⁊ pau. etper ſemetipſum docuit nos ſuam voluntatem. Conſidera ergovoluntas dei eſt vt a peccato ſanctificemur. vt in bono exercite-mur. vt in vtroqꝫ confirmemur. vt in celo glorificem.Primo enim voluntas dei eſt vt a peccato ſanctificemur. Vndehic ad. Theſſꝫ. 4. Hec eſt voluntas dei ſanctificatio veſtra vt abſtineatis vos a fornicatiorre ⁊cͣ. Sanctificatur qui a peccatis mūdatur. Mūda enim debet eſſe dilecta ſponſa chriſti. Ad. Ephe5. Chriſtus dilexit eccleſiam ⁊ tradidit ſemetipſum pro ea vtillam ſanctificaret mundans lauacro aque ⁊cͣ. Mūdat aūt deꝰanimam non ſolum lauacro baptiſmi primi ſed etiam ſacundiſcilicet lacrimarum. Yſidorus. Lacrime penitentis apud deumpro baptiſmate reputantur. ſed quid prodeſt homini ſi balneatur et ſtatim ſordidis veſtibus induatur ſic quid prodeſt ani-me ſi etiam mundetur ⁊ ſtatim vicioſam conſuetudinem rela-batur. propter hoc precipitur. Exodi. 19. Vade ad populū etſanctifica eos hodie ⁊ cras lauentqꝫ veſtimēta ſua .i. mores ſuosEccleſiaſtes. 9. Omni temꝑe veſtimenta tua ſint candid a. ſtul-tus eſſet qui etiā in ipſo balneo ſordidas veſtes non depone-ret ſic eſt qui peccata ſua plāgit ⁊ nō relinquit. Gregorius quifletibus ſuis vite mūdiciam ſubtrahit ante dei oculos ſordi-das etiam ipſas lacrimas facit. Secundo voluntas dei eſt vt inbono exercitemur. 1. Pet. 2. Sic eſt voluntas dei vt bene facientes obmuteſcere faciatis ⁊ cetera. ſi ergo bene facitis voluntateꝫdei impletis ynmo ex deo nati eſtis. Vnde .1. ioh̓s. 3. Omnisqui in deo manet non peccat et omiis qui peccat nō videt eūymmo nec videbit in eternū. Deꝰ em̄ bene facit bene faciētibꝰPſal. benefac dn̄e bonis ⁊ rectis corde ⁊cͣ. Sed attende quid aitpetrus obmuteſcere faciatis. Magna v̓tus bo noruꝫ ſanctorumqui nos ipſos apud deum creſcere ⁊ obmuteſcere aduerſarios⁊ amicos non erubeſcere faciunt. Auguſtinus. Qui nos amantquerunt quod laudent in nobis qui autem oderunt detrahūtnobis nos autem in vt rōqꝫ iuditio conſtituti vitam noſtraꝫ ſic