Temporeꝙ ſp̄ualem ꝯſolacōem quam habui ī domo pr̄is mei .i. in tēploiſto plus dilexi qͣꝫ carnalem ꝯſolacōnem quam hr̄e potuiſſeminterim in domo vr̄a. Heu qͣꝫ pauci ſunt qui hodie pueꝝ hieſūimitent̉ in hac ꝑte vt viꝫ plus diligant ſp̄ualia qͣꝫ tꝑalia. Plꝰem̄ litigant hodie clerici layci ⁊ monachi ꝓ tꝑalibꝰ defenſādisqͣꝫ laborent ꝓ aīabꝰ ſaluandis. qd̓ tn̄ miꝝ eſt cum ſp̄ualia car-nalibꝰ ſint preſtantiora. ſicut anīa corꝑe nobilior iudicat̉. ita oſpualia meliora deberent qͣꝫ corꝑalia reputari. Bt̄s paulꝰ tꝑa-lia ſtercora reputans ſp̄ualibꝰ tota auiditate inheſit. Vnd̓ dicitad. Phil̓. 3. ꝓpter xp̄m lucra oīa arbitror vt ſtercora. ⁊ ea queretro ſunt obliuiſcens ad ea q̄ priora ſunt me extendo ¶ CQn̓tum qd̓ attendere dēmus in puero ih̓u hͦ eſt p̄clara hūilitasquā nobis on̄dit in ſemetipſo. Vn̄ dr̄ in pn̄ti euan. ⁊ deſcēditcū eis. Deſcenſus igit̉ ih̓u innuit nob̓ precipuam hūilitatem inipſo quā etiam v̓bis pꝰ ea docuit ita dicens. Mat. 11º. Diſcitea me qꝛ mitis ſū ⁊ humilis corde. Dicit etiam Luce. 14. Omīsqui ſe exaltat humiliabit̉. ⁊ qui ⁊cͣ. Prochdolor pauci ſunt ho-die qͥ imitent̉ deſcenſum ih̓u. ſꝫ pene om̄es aſpirant ad aſcenſūhonoris ⁊ dignitatem ¶ Sextū qd̓ ꝯſiderandū eſt ī puero ih̓uhoc eſt ꝙ floruit ꝑ omnimodam vite puritatem. Vn̄ dr̄ in pn̄tieuan. Et venit nazareth. Nazareth quippe flos vel md̓icia in-terpretat̉. Ꝙ gͦ ih̓s venit in florem ⁊ md̓iciam. hͦ ſignat ꝙ ẜuauit md̓iciam caſtitatis. Prochdolor ita non faciunt adoleſcētes⁊ iuuenes nr̄i tꝑis qͥ heu nimis cito v̓ginitati ꝯtumeliaꝫ infer̄t⁊ caſtitati ꝑ turpem luxuriam eas a ſui corꝑis habitaculo ꝓſcribentes. Sic etiam faciunt v̓gines ⁊ adoleſcentule nr̄i temporisq̄ cum laſciuis ſeruis choreas ducunt vbi igne dyabolico intuentes accendunt et ab intuentibꝰ accendunt̉. vbi per laſciuosmotus ſollicitant et ſollicitant̉. Vnde timendum eſt ne nobiscito eueniat quod illis euenit qui ꝑ diluuium ꝑierunt. Legit̉em̄ ſic Gn̄. 6. Corrupta eſt terra coram deo ⁊ repleta eſt iniquitate. Cunqꝫ vidiſſet deus terram corruptam. omīs quippe carocorruꝑat viam ſuam ſuꝑ terram. dixit ad noe. Ecce ego adducam aqͣs diluuii ſuꝑ terram. vt interficiam omneꝫ carnem in qͣeſt ſpus vite. ⁊ ſic factum eſt. Om̄s enim qui tunc erant in mūdo ꝑ diluuium perierunt. excepto noe ⁊ vxore ſua et exceptistribꝰ filiis eius ⁊ eoꝝ ꝯiugibus. Ecce nanqꝫ p̄dicti ſaluati ſuntin archa. Quia igitur ignis luxurie tantum preualuit in md̓otimendum eſt ne priuſqͣꝫ credatur veniat ille magnus qͥ p̄cedꝫ