Temporec55 1caritatem xp̄i. Ibi dicit gloſa. Nemo poteſt rica tatis eius ma-nitudinem colligere ſcꝫ ꝙ deus factus eſt hō. ꝙ iuſtus ꝓ impiisdn̄s pr ſeruis. creator pro creatura morit̉. Ecce ꝙ tantū auri inuenit̉ in dolore paſſionis ih̓u ꝙ nemo pt̄ totum colligere. Sedqꝛ forte dicēs ꝙ libenter haberes auꝝ alteriꝰ generis. ꝓptereatercio eund̓ eſt in tharſis. Vnde legit̉ .3. ℟. 10. Ꝙ claſſis ſalo-monis ibat in tharſis ꝑ tres annos deferens inde auꝝ. Tharẜinterpretat̉ exploratio gaudū. Quid igit̉ ꝑ tharſis intelligiturniſi curia ſuꝑ celeſtis vbi nature nr̄e thronus eleuatus eſt ī excelſis. Vnde cantat̉. In excelſo throno vidi ſedere viꝝ .i. filiumdei hoīem factum quem adorat multitudo angeloꝝ. ⁊cͣ. Vere h̓pt̄ magnum gaudium explorari. Vn̄ dicit Criſoꝰ. Reuera magnum ⁊ mirabile ⁊ ſtupore plenum eſt carneꝫ nr̄am ſurſum ſedere adorari ab angelis ⁊ archangelis. Hoc gͦ ſepius in menteverſans exceſſum patior magna de genere hūano ymaginansVeriſſime h̓ plurimum auri .i. caritatis inuenit̉ Dicit em̄ apl̓usad. Eph̓. 2. Deus qui diues eſt in mīa ꝓpter nimiam caritateꝫſuam quā dilexit nos. ꝯſedere nos fecit in celeſtibꝰ in xp̄o ih̓uConſedere .i. ſil̓ ſedere qꝛ vere natura nr̄a deo vnita ſedet cū ipſoin throno gl̓ie ſue. Vere magne caritatis fuit. ꝙ limum noſi-ſibi dei filius ꝯiunxit. ⁊ ꝯiunctum ſuꝑ cherubin ⁊ ſeraphin ele-uauit. Si imꝑator romanus ſororeꝫ alicuius pauꝑrimi aſinarijvel bubulci duceret in vxorem. ⁊ faceret eam conſorteꝫ imperiiſui magnam gr̄am ⁊ honorem diceretur feciſſe aſinario vel bubulco illi. Ita etiam filius imperatoris celeſtis eximiam in hoccaritatem on̄dit ꝙ carnem nr̄am aſſumpſit in ſponſam. eamqꝫglorie ſue fecit eē ꝯſortem. Nota ꝙ quidam hoīes ſunt aſinani⁊ quid̓ bubulci. Aſinarii ſunt illi qui aſino corꝑis ſui onus la-boris imponunt. xp̄oqꝫ ſeruire compellunt. Bubulci ſunt illi qͥchriſto non ſeruiunt. ſed tantum porcum corporis ſui paſcuntPorcus autem ad hoc ꝯmedit vt ꝯmedatur. Ita ⁊ corpora illaque tam guloſe paſcuntur. tandem a vermibus ꝯmedentur.Cum igitur km̄i xp̄us tantam caritatem nobis oſtenderit. pronobis videlicet naſcendo. pro nobis moriendo. carnem etiamnoſtram ſurſum tranſferendo. iuſtum eſt vt nos illum ex totocorde diligamus. ipſiqꝫ fideliter ſeruiamus. vt ſic ante ꝯſpectūipſius clementie veniamus. Quod nobis ⁊cͣ.¶ Dn̄ica prima poſt epiphaniam