Temporevt ſcꝫ ꝑſoluamus quod ipſi ꝓmiſimus ⁊ ſanctis eius ⁊ ꝓximisnr̄is ¶ Ad primum monet nos Ecc̄iaſtes. 5. Si quid vouiſtideo ne moreris reddere. diſplicet em̄ deo infidelis ⁊ ſtulta pro-miſſio. ſed qd̓cunqꝫ voueris deo redde. De ſcd̓o dr̄ prouer. 20.Ruina hoīs eſt deuotare ſanctos ⁊ pꝰ vota retractare. Quicūqꝫigit̉ ſanctos deuotauit .i. ſāctis aliqͥd vouit aut ꝓmiſit. ꝑſoluateis alioqnͥ cedet ei in ruinam et interitū ſempiternū. De terciodr̄ ꝓuer. 3. Ne dicas amico tuo vade ⁊ reuerte̓ cras dabo tibicuꝫ ſtatim poſſis dare. Hec autoritas intelligit̉ de illis qͥ debitaſua de die in diem differ̄t cum ſtatim ea ꝑſoluere poſſint ¶ OSexto hieſus dr̄ ſuauiſſimus. Eſt em̄ ſuauis in ip̄m credentibꝰin ip̄m ſperantibꝰ. ip̄m amantibus ⁊ bene oꝑantibꝰ. De pͥmoviꝫ ꝙ dn̄s ſit ſuauis eis qͥ credunt in ip̄m. dicit̉ in pſalmo. 33.Guſtate ⁊ videte qm̄ ſuauis eſt dn̄s. Primo quippe anīa viditdeum per fidem. et ſic iam eum incipit deguſtare. De ſecūdo ſcꝫꝙ ſit ſuauis eis qui ſperant in eum dicit̉ in pſalmo. 85. Qm̄ tudn̄e ſuauis ⁊ mitis ⁊ multe mīe omnibus inuocantibus te. Illiem̄ qui ſperant in dn̄o inuocant eum et inuocantes experiunt̉ſuauitatem eius. De tercio ſcꝫ ꝙ ſuauis eſt his qui diligunt eūdicitur in pſalmo. 99. Laudate nomen eius qm̄ ſuauis eſt dn̄sineternum mīa eius. ⁊ vſqꝫ in generatione ⁊ generacōi v̓itaseius. Illi quippe qui ſincere amant dn̄m tantam qn̄qꝫ exꝑiunt̉ſuauitatem ꝙ ꝓrumpunt in laude bonitatis ipſius. De quartoſcꝫ ꝙ ſuauis ſit eis qui bona oꝑannt̉ dicit̉ in Psͣ. 144. Suauisdn̄s vniuerſis ⁊ miſerationes eius ſuꝑ omnia oꝑa eius. Multiin actu bonoꝝ opeꝝ mirabili ſuauitate intrinſecus a dn̄o refici-untur. Conſtat igit̉ ih̓m tante ſuauitatꝭ eē ꝙ ſi haberes ſtomachum ita largum ⁊ amplū ſicut eſt totus orbis terrarum nondum adhuc capere poſſis milleſimam partem ſuauitatis ipſiusVnde etiam dn̄s dicit fideli ſeruo ſuo. Mat. 25. Intra in gau-dium dn̄i tui. quaſi diceret. Gaudium meum taꝫ copioſum eſtꝙ totū in te int̓rare non pt̄. ſꝫ tu potiꝰ intrabis in illud Si eſſetaliquod magnum dolium quod caperet viginti carratas vin⁊ eēt melle repletū. et tunc acciperet̉ panis vnus triticeus quirecenter eēt decoctꝰ ⁊ in mediū mellis ꝓiceret̉. ſicut panis illetotū mel non poſſet ſibi imbibere. ſed potiꝰ abſorberet̉ a melleita etiam eſt de ſuauitate diuina. quam anima totam non va-et imbibere. ſed potius a diuinitate abſorbetur et imbibetur.