Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Temporereputatus. De quarto nota rex id eſt filius dei venit vt ſalnaret. Vnde dicit̉ in euangelio. Venit tibi id eſt ad ſalutē tuāmanſuetus id eſt tractabilis atqꝫ benignus. Hinc etiam ipſe filius dei dicit Ioh̓. z. Non miſit deus filium ſuū in mundum vtiudicet mundum. ſed vt ſaluaret̉ mundus per ip̄m. De etiādicit Zach̓. 9. Exulta filia ſyon iubila filia ieruſalem. Ecce rextuus venit tibi iuſtus ſaluator. ipſe pauper aſcendens ſuꝑazinam ſuper pullum filium azine. Per filiam ſyon ut ſupraexpoſitum eſt. fidelis anima deſignatur. que etiam per filiamieruſalem figurat̉. Ieruſalem quippe timor perfectus interpretatur. Debet igit̉ anima cuiuſlibet xp̄iani filia eſſe ꝑfecti timorisvt ſcilicet deū timeat. non tantū ꝓpter hoc ne in gehenne torm̄ta mittatur. ſed potius ob hoc ne dulcis eius facies amittaturNon ſolum em̄ anima debet deū timere tanqͣꝫ iudicem ſeueriſſimuꝫ. ſed etiam pr̄em tanqͣꝫ cariſſimum ſponſum dulciſſimuꝫHuic ergo anime dicit̉ vt exultet iubilet. quia rex ſuus. id ēih̓us venit in mundū iuſtus ſaluator ipſe pauper. Notabil̓riſta tria de xp̄o dicunt̉. ſcꝫ eſt iuſtus. ſaluator. et pauper.Iuſtus enim vocat̉. qͣuia ad hoc venit vt nulli iniuriaret̉. ymovt quilibet per eum ſaluaretur. Sed ne dicant pauꝑes ip̄e ſaluabit diuītes. nos non audemus ad eum aꝓpiare ad ip̄m. Propterea adiungit̉. ipſe pauper. ne ſcꝫ pauꝑes eum fugiat. ſedfiducialiter ad eum ꝯfugiant. ſil̓ia quippe ad ſibi ſimilia ꝯgre-gant̉. Vnde dr̄ Ecc̄iaſia. 13. Omne animal diligit ſimile ſibi.Omnis caro ad ſibi ſimileꝫ ꝯiungetur. omnis caro ſibi ſimiliſociabitur. Voluit ergo xp̄us eſſe pauper. vt pauperes di-ligerent. ad ip̄m fiducia ꝯfugerent. Suſcipiamus igit̉ kmīaduentum dn̄i tota mentis deuotione. quia ſicut dn̄s olimvenit in mundū vt mundus ſaluaret̉ per ip̄m. Ita adhuc annuatim dn̄s aduentum ſuū nobis repreſentat. vt per hoc nobis īnuat paratus eſt nos ſaluare ab omnibꝰ iniquitatibꝰ nr̄is.Si tn̄ per veram pnīam ad ipſius clementiam ꝯuertam̉. Ro-gate ergo dn̄m vt ſic aduentū ſui filii manſuetudine veniētis veneremur. vt etiaꝫ in aduentū illo qn̄ iudicaturus venietipſi colletemur. Quod nobis preſtare dignetur ⁊cͣDominica ſecunda aduentus dn̄i ẜmo. ii