TriſticiaNūquid volūtatis mee eſt mors impij dic̄ dn̄s: ⁊ nō vt reuertat̉a vijs ſuis ⁊ viuat. Infra. Nolo mortē moriētis dic̄ dn̄s. reuer-timini ⁊ viuite. Gloͣ. Nolo vos mori qui in ſaluteꝫ vos genui.vn̄ Augꝰ. Miſericordiā ⁊ iudicium cātabo tibi dn̄e: quia niſi ꝑdebitā miſericordiā nemo liberat̉: ⁊ niſi per debitū iudicium nemo condēnat̉. Et ſicut medicus vult curationē egroti: ſec deusvult curationē hoīs atqꝫ mundationē. vnde Mat. viij. Extendens manū tetigit eum dicēs: Volo mundare. Hec corꝑalis cūratio fit ſpūaliter in aīabus nr̄is. O quotiēs ⁊ quot modis dn̄snos curat ⁊ ſanat etiā totalit̓. vn̄ Augꝰ. Nunqͣꝫ dn̄s aliquē ſanauit quē oīno nō liberauit. vn̄ Ioh̓. vij. Hec eſt volūtas eiꝰ qͥ mi-ſit me pr̄is: vt oē qd̓ dedit mihi pr̄ nō ꝑdam ex eo quicqͣꝫ. vndeThi. ij. Qui vult oēs hoīes ſaluos fieri: ⁊ agnitionē ꝟitatis venire nullū excipit a ſalute cū dicit oēs. Sed hͦ nō implet̉ ꝓpt̓ cō-ſilij trāſgreſſionē Prou̓ .j. Extēdi manū meā ⁊ nō fuit qui aſpiceret: deſpexiſtis oē cōſiliū meū. vn̄ egrotis deſpęratis medicꝰ qͥc-quid appetūt permittit. Secꝰ facit illis de quorū ſalute ſperat.Chryſoſt. Deꝰ vult oēs hoīes ſaluos fieri: rogo vt velis. Detertio Oſee. vj. Miẜicordiā volo ⁊ nō ſacrificiū. Opus em̄ ſalutis nr̄e nō in ſacrificijs legis eſt ſꝫ ī miẜicordia. vn̄ Thi. iij. Pietas ad oīa vtilis eſt. Hāc dn̄s vult: qꝛ ip̄am docuit ⁊ oꝑe adimpleuit: hec eſt oſtiaria regni celeſtis Ecc̄. xvj. Oīs miẜicordiafaciet vnicuiqꝫ locum ẜm meritū illiꝰ. j. Pet̓. ij. Sic eſt volūt adei vt bn̄faciētes obmuteſcere faciatis īprudētiū hoīm ignorātiaꝫ. Ion̄. ij. Qui cuſtodiuit vanitates fruſtra mīaꝫ ſuā reliquitGloͣ. Deꝰ natura miẜicors: ꝑatus vt ſaluet ꝑ clemētiā: quos ſa-uare nō pōt ꝑ iuſticiā. De qͣrto Theſſal̓. iiij. Hec eſt volūtasdei ſctīficatio vr̄a: vt abſtineatis vos a fornicatiōe. Sctīficatioid eſt mūdatio. Qui em̄ ſanctificationē baptiſmalē maculaueritmūdari debet lauacro ſcd̓i baptiſmatis .ſ. pnīe ⁊ lachrymaꝝ. vn̄Iſid̓. Lachryme penitētis apud deū ꝓ baptiſmo reputant̉. Sꝫquid ꝓdeſt hoī ſi poſt balneū ſtatī ſordidis veſtibꝰ induat̉. vn̄Ex o. xix. Uade ad ppl̓m ⁊ ſanctifica eos hodie ⁊ cras: lauerit/qꝫ veſtimēta ſua .i. mores: ⁊ hͦ a ſordibꝰ pctōꝝ. Nō ſoluꝫ aūt de-bemus eſſe ſanctificati corꝑe ſꝫ etiā corde. Nā btī mundo corde-qm̄ ipſi ſolū deū videbūt Mat. v. Qui em̄ viderit muliereꝫ ad
iihr̄eei voliꝰ nōipmecū