Druckschrift 
Sermones "Amici" dicti ex diversis doctoribus collecti.
Entstehung
Seite
LXXIIr
Einzelbild herunterladen
 

onepui

UidereF LXXIIda eſt abyſſus humane cōſcientie: quid occultū eſſet in me ſi tibicōfiteri nollem: te em̄ mihi abſcōderem non me tibi: qꝛ peccatornō videt deum: ſed deꝰ peccatorē. O ſi ſol eſſet oculus eiꝰ quātavideret in hͦ mundo: ⁊ certe oculi eius clariores ſunt ſole ī infini-tum Ecc̄. xxiiij. Oculi dn̄i multo plus lucidiores ſole circūſpici-entes vias hoīm: ⁊ ideo raro hoīes vel nunqͣꝫ peccare deberentvt dic̄ Gregꝰ. Si deū p̄ſentē ⁊ oīa videntē ſemꝑ iudicaremus ⁊vix aūt nūqͣꝫ peccaremꝰ. Ue ergo illis qui occultas neqͥtias cre-dunt celari poſſe a deo. vnde psͣ. Dixerunt nō videbit dn̄s: quifinxit oculos nō cōſiderat. Et tales ignorant ꝙ dn̄s nō ſolū oīavidet: ſed qd̓ magis eſt celeſtia: terreſtria ⁊ infernalia omnia inpctōre videbūt. vn̄ Hiero. Videbit̉ ⁊ nudabit̉ pctōris miẜa cōſcīa: ⁊ d̓ aꝑto corde lr̄e pctōꝝ atqꝫ vniu̓ſ aml̓titudo aſtātiū legetimagīes pctōrū ī pectore ſigͣtas: ⁊ tales qꝛ hͨ oīa n̄ attēdūt faciūtdn̄ꝫ cecū. Rō ē dn̄m nō attēdūt videre: qꝛ ſtatim nō vindicat: h̓enim patientiſſimus eſt. vnde Augꝰ. Tanto videt patientiꝰ quāto ſapientius: ⁊ ideo Ecc̄. viij. d̓r. Quia non ꝓfert̉ cito cōtra malos ſentētia: abſqꝫ vllo timore hoīm ꝑpetrant mala. Propterquod dic̄ Gregꝰ. Cōditor noſter mira diſpoſitione conſilij ⁊ culpas reſpicit: ⁊ viuendi tempora impendit: vt longa temporisſpatia: aut econuerſo fiant in adiutorium muneris: aut non ecōuerſo in augmentum damnationis. Uidet nos etiam dn̄s ꝓui-ſione tēporali. vnde Ioh̓. xj. Cum ſubleuaſſet oculos ieſus ⁊ vidiſſet magnaꝫ multitudinē venientē ad ſe dixit ⁊cͣ. Hos vidit ⁊quinqꝫ panibus pauit qd̓ quotidie facit. Sed iſtud videre noneſt multū conſolatoriū: qꝛ hoc modo videt deꝰ bonos ⁊ malos:qꝛ ſolē ſuum oriri facit ſuꝑ bonos ⁊ malos: pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos: vt Mat. v. d̓r. De hoc viſu ſiue ꝓuiſione plus habentmali qͣꝫ boni. vnde Greg. Cōtinuꝰ ſucceſſus reꝝ tꝑaliū: et̓ne dānationis certū eſt indiciuꝫ. Et ꝙ mali de hac ꝓuiſione plus ha-bent qͣꝫ boni manifeſtuꝫ eſt: qd̓ patet. Ꝙ ſi in hijs temporalibusvera eſſet beatitudo non auferret illa amicis ⁊ daret inimicis.psͣ. Ecce iſti peccatores ⁊ abundantes in ſeculo obtinuerunt diuitias. vnde Augꝰ. Qui tanta largit̉ inimicis quid putas reſer-uat amicis? De ſcd̓o Mat. ix. Uidit ieſus hoīeꝫ ſedētē ad theloneū matheū noīe. Gloͣ. Nō tam corpore qͣꝫ miſerētis intuitu.