Iirnem iſi itlinentuiLij.ria oſtebſert
LXFo.¶ Signaſos iſrael .i. peccatores qui ſunt oues errātes: ⁊ hoc per penitentiam. vn̄ Greg. Miſericors dn̄s ſinum ſue pietatis aꝑit: noſqꝫad ſe redire per penitētiā querit. Sed penitētiā digne agere nōpoſſumus niſi modū eiuſdē penitētie cognoſcamꝰ. Multū em̄benignitas xp̄i ꝓuocat pctōres ad penitētiā. vn̄ Ro. ij. An ignoras qm̄ benignitas xp̄i ad penitentiā te adducit. De benignita-te ⁊ patientia dei dicit Augꝰ. Si deus patiens non eſſet: diu humani generis origo deſiſſet: nec iuſtos de peccatoribꝰ haberemꝰſi deꝰ punire cōfeſtim vellet nocētes. Nec donat peccata ſed di-fert: nec ꝑſeuerantē peccatorē a morte liberat: ſꝫ vt cito cōuerta-tur ⁊ viuat patient̓ expectat. Scd̓o dedit paſtoribꝰ ſignū humilitatis de xp̄o: vn̄ ⁊ angelꝰ dixit. Pānis inuolutū non purpuraEtper hoc ſignum dirigit ꝓficientes velut ſignum quod erigi-tur iuxta viam. vnde Ioh̓. xiiij. Ego ſuꝫ via. Et Mat. xj. dicit̉Quia mitis ſum ⁊ humilis corde. De hac hūilitate dic̄ Ber. Obone ieſu qͣꝫ bonus ſocius es in via. Dulcis ad confabulandū:humilis ad obſequendum: fortis ad pugnandū intellectum illuminans: affectum inflāmans: refugiuꝫ preſtas: hoſtes īpugnasvitam eternam donas. De ſigno humilitatis dicit̉ Eſa. xj. Eritradix ieſſe qui ſtat in ſignum populorū Multū valet ꝓficiētibꝰhoc ſignū reſpicere vt ꝑ viā hūilitatis incedāt: vt cū oīa fecerintnō p̄ſumāt. Sꝫ cū hūilitate dicāt illd̓ Luc̄. vij. Serui īutiles ſumus. Dn̄s nō ſolū in neceſſitate: ſꝫ in oī ꝯuerſatiōe ſua oſtēdit ſignū hūilitatis. Propt̓ qd̓ dicit Bern̄. Sūmꝰ oīm factꝰ eſt imusoīm. Quis fecit hͦzamor dignitatis neſciꝰ: dignatiōe diues: effe-ctu potens: ſuaſu efficax. Deniqꝫ ſeip̄m exinaniuit vt ſcias amoris fuiſſe ꝙ plenitudo effuſa ē: ꝙ altitudo equata eſt: ꝙ ſingula-ritas aſſociata eſt. Tertio dedit angelꝰ paſtoribꝰ ſignū liberalitatis cū dicit poſitū in p̄ſepio: vere fignū magne liberalitatis fuitꝙ ſeip̄m p̄buit pabulū iumentis. vnde Ber. Monſtrat̉ pijsiumentis preſepiū: ⁊ in preſepio fenum de vtero virginali. Perhoc ſignum reficit perfectos in patria: vn̄ Mat xj. Uenite inquit ad me oēs qui laboratis ⁊ onerati eſtis: ⁊ ego reficiam vosvnde Ber. Caro clamat ego deficiā: mūdus ⁊cͣ. Tertio chri-ſtus datus ē nobis in ſignū charitatis qd̓ apparuit in paſſionevnde Thren̄. iij. d̓r. Tetendit arcum ſuum .i. populū iudaicumh iiij