¶ MiniſterBeati mundo corde: quoniā ipſi deū videbūt: hic miniſtrandoillic regnādo. Dicit quidā ſapiēs. Mundicia eſt quedam puri-tas aīe horrens omnē īmundiciā. vnde Augꝰ. Quanto puriushic fueris: tāto ꝑſpicatius illic deū videbis. Cant̓. iiij. Tota pulchra es amica mea ⁊ macula nō eſt in te. De ſecūdo Corinth̓vj. In oībus exhibeamꝰ nos ſicut dei miniſtros in multa patiē-tia. que patiētia neceſſaria eſt circa obediētiā ſeruandā Ioh̓. ij.Dixit mater ieſu miniſtris. Quecūqꝫ p̄ceperit vobis facite. Devirtute ⁊ ſalutē huiꝰ patiētie dicit Augꝰ. Qui fuerit patiens adiniuriā potētior cōſtituet̉ in regno: ſed qui perdit patientiā ꝑdit⁊ coronā. Et ideo ne ꝓpheta per impatiētiā ⁊ inobedientiā perderet coronā ait. Vt iumentū factꝰ ſum apud te. Iumentū eniꝫnō facit vim ſiue ſerpēs ſiue fimꝰ quilibet onerat̉. Sed heu multi nō faciūt potiꝰ em̄ ſi humile vel cōtrariū officiū vel miniſteri-um eis p̄cipit̉ ab obediētia recedunt: tales p̄miū ⁊ deū perdūt.vnde Ber. Non dabit inobediēti copiā ſui: tātus amator patiētie obediētie qui maluit mori qͣꝫ non obedire. Dauid autem ait.Ego ſemꝑ tecum: nihil enim ita penale: niſi quod ſit contra vo-luntateꝫ. Et ideo accidit ꝙ ſola voluntas patit̉. Sed pre omni-bus ſolus dei filius veram ⁊ perfectā obedientiā compleuit. vn̄vnde Phil̓. ij. dicit̉. Factus obediēs vſqꝫ ad mortē. Propt̓ qd̓dicit Ber. Memētote fratres xp̄us ne ꝑderet obedientiā: per-didit vitam: in ſignū ꝙ obēdiendo mādato patris mortem ſuſtinuit: ⁊ īclinato capite emiſit ſpiritū. De tertio. ij. Corint. vj.Nemini dantes vllā offenſionē vt non vituꝑamur mīſteriū noſtrum. Sed de illis qui ſemper verbis ſuis offendunt dicit Gre-go. Eſſe culpabiliores ſolent hij qui loqui in contentiōe incho-ant qͣꝫ qui reſpondēt. Propter qd̓ bene dicit̉ ad Thitū. ij. Seruum dn̄i non oportet liti gare: ſed manſuetuꝫ eſſe ad omnes. EtMat. xj. dicitur. Diſcite a me qꝛ miris ſum ⁊ humilis corde: qꝛfilius hoīs non venit mīſtrari ſed miniſtrare: qd̓ bene oſtēdit incena quādo pedes diſcipuloruꝫ lauit. De hac mīſtratione dicitBer. Non eſt diſcipulus ſuꝑ magiſtruꝫ: magiſter pannoſus: tuvero purpuratꝰ. Magiſter in p̄ſepio: tu vero in lecto eburneoMagiſter in anguſtijs: tu vero in delitijs: Magiſter venit miniſtrare: ⁊ tu vis miniſtrari.