Druckschrift 
Sermones "Amici" dicti ex diversis doctoribus collecti.
Entstehung
Seite
XXVIr
Einzelbild herunterladen
 

tigo mlis ſici

ylſeuui.a aſtratint ⁊ de

XXVIFo. HumiliariQuanto quiſqꝫ hic purior fuerit: tanto perſpicaciꝰ deum illic videbite Sed heu econuerſo mali gloriant̉ de peccatoꝝ cōmiſſ-ne. psͣ. Quid gloriaris in malicta qui potens es iniquitate.in eodē. Uſqꝫ quo peccatores dn̄e: vſqꝫ quo peccatores gl̓iadtur. Duplex ponit pctm̄: qꝛ non ſolum peccant ſed peccātes gloriant̉. Grauis eſt em̄ bonis iactātia pctōris. vnde d̓r Sap̄. xvij.Semꝑ p̄ſumit ſeua ꝑturbata ꝯcientia: ⁊ merito qꝛ dic̄ Augꝰ. Ꝙinter omnes tribulatiōes aīe nō eſt maior qͣꝫ cōſciēta peccatoꝝ.Primo gloriant̉ hoīes in dn̄o in ſua infirmitate. vnde. ij. Co-rinth̓. x. Qui gloriat̉: in dn̄o gloriet̉. Sic gloriabatur Apl̓s. ij.Coꝝ. xij dicens. Libent̓ gloriabor in infirmitatibꝰ meis: non inpoteſtatibꝰ: nō in genere: nō in diuitijs: ſed in inferioribꝰ: ⁊ hocideo vt inhabitet in me virtus xp̄i .i. vt gratia xp̄i cōſumet̉ ī meꝓpter qd̓ dicit beatꝰ Gregꝰ. Sancti penā tꝑalē lucruꝫ reputāt:qꝛ per hanc euadere eternā non dubitant.Diſtinctio .I.humiliariNota ꝙ tria debemus attēM MNl AN. dere circa humiliationē no-ſtram: vicꝫ hūilitatis neceſſitatē: humiliādi qͣlitatē: ⁊hūilitatis vtilitatē. Primo dico debemꝰ attēdere hūi-litatis ncc̄itatē q̄ ī tres cauſas diuidit̉. Prima cauſa ē nr̄ e cōdi-onis vilitas. vn̄ psͣ. Hūiliata ē ī puluere aīa nr̄a: ꝯglutīatꝰ ē ī t̓ravent̓ nr̄. Quid em̄ ē corpꝰ nr̄m niſi puluis. vn̄ Gen̄. iij. Puluises ⁊ ī puluerē reu̓teris: merito ſe hūiliat q̄ miẜiā hūane ꝯditiōisrecogitat. vn̄ Greg. Heu vn̄ faſtꝰ hoīs: vn̄ tāta ſuꝑbia: cuiꝰ taꝫerūpnoſa natītas: cuiꝰ natītatē ſequit̉ tā laborioſa penalitas: cuius penalitatē excludit mortis neceſſitas: cuiꝰ eſſe momētaneū:cuius vita periculū: mūdus exiliū: hec nature cōſideratio abra-am cū dei colloquio frueretur humiliauit ſe Gn̄. xviij. Loquar īquit ad dn̄m meuꝫ cum ſim puluis ⁊ cinis Sed qui hanc cōditioneꝫ attēde̓ nō vult ſine cōſolatiōe morit̉ vnde Bern̄. Nō eſt di-gnus in morte acciꝑe ſolatiū qui ſe nō ꝯgnouit morituꝝ. Scd̓acauſa ē ſaluatoris hūilitas. vn̄ mat. vj. Diſcite a me qꝛ mitis ſuꝫ⁊ humilis corde. ad Phil̓. ij. Qui cū ī forma dei eſſet: tn̄ exinantuit ſemetip̄m formā ẜui accipiēs: īfra. Hūiliauit ſemeip̄m faciobediēs vſqꝫ ad mortē. vn̄ Ber. Memētote frēs xp̄s ne ꝑderꝫd ij