Nona regulaNō creber ſit cōcurſus vocali mn ꝓnūcilr̄e crebra vitetur repetitio. pͥmi exēplū ē. id oīa amēniſſime etati illuſtriori. nemo em̄ ſine notabili auriūoffenſione poterit hm̄ōi oracōnē audire. exemplūvero ſcd̓i eſt illd̓ Celij poete. O tute tuta tāta tibi teDecima regula troyatuliſti.dictio ſequēs nō incipiat ab eadē ſillaba in qͣ p̄ce-dens iniciū ceꝑat. ut ille ait dū amor immortalis inte integer eſt. Et iterū dictio aut verbū ſequēs nonincipiat eadē ſillaba in quā termīatur p̄cedēs qd̓ viciū magis euidēs eſt. cū v̓bū ſequēs duas pͥmas ſillabas eaſdē in qͣs verbū p̄cedēs finit̉. retinet qd̓ Ci-obiectū eſt. O fortuna natā me cōſule romā.Undecima regulaCrebra vnius eiuſdēqꝫ termīacōis vitetur repetitiout fortunatoꝝ optimoꝝqꝫ rectoꝝ v̓tus mag̓ ꝙ for-tuna laudatur.Duodecima regulaMagni effectus cā expͥmēdi duplicet̉ hoc aduerbiūetiā ⁊ ꝯſil̓ia. ut etiā atqꝫ etiā. iterū atqꝫ iterū rogo. Interdū qͦꝫ eadē ferede cā ſuꝑlatiua ī fine locētur oracōnis. ut recepi a te munꝰ ſuauiſſimū lr̄e tue qͣs nuꝑ ate recepi fuere michi ſuauiſſime rogo inſtātiſſime.Tredecima regulaNō vtamur figura q̄ d̓r themaſis in dictōibꝰ ſimplicibꝰ neqꝫ cōpoſitis ṅ poetarū aut oratorū vſus ap-probauerit. In ſimplicibꝰ a Ci. rep̄hēditur meuiꝰ cūinquit. has ad te ſcpͥtas luci miſimus elle ꝓ lucilleemiſimus. Qui vero dixerit poſt vero ꝙͣ pro poſt-