xcvij

domīci et feſtiui recolunt reſurrectōꝫ ſāctorumqui fuerunt ab micio. et erunt vſqꝫ ī finē ſeculiVnde in dominicalibus et feſtiuis laudibꝫ r̓cōlentes regnum domini poſt eius reſurrectōema morte corꝑis. ſiue gloriam reſurrectōis electoꝝ canimus pͣs. Dominus regnauit. qui tam̄d̓r ī dominicis dicit̉ ad pͥmā. a ſeptugeſima vſꝫad paſcha. prout ibi dicet̉. Dies vero ferialesrecolunt peregrinationem ipſorum ſanctorumet penitentiam. et ideo in ferialibus laudibꝰ dicimus primū pͣs. ſcꝫ Miſerere mei deus. recolētes noſtrā reſurrectionē a morte animaꝝ perpenitentiā. ſiue electoꝝ ꝑegrinatōꝫ et penitentiam ſiue conuerſionem. Quia enim iudei adpetri p̄dicatōꝫ compuncti corde et conuerſi. illum frequētabant. inde inoleuit vſus. vt ⁊ noſqui de gentili errore conuerſi ſumus. illum ī officijs frequentemus. quatenꝰ ad conuerſioneꝫ⁊ penitentiā ꝓuocemur. ꝑ quā reſurgere valemus. de hoc etiam pſalmo ſub prima diceturAt hic loco ſecundi pͣs .ſ. Iubilate. qui ī dominicis et feſtiuis dicit̉diebꝰ ſex pͣs. in ſex ferijsdicuntur. quia ſicut primitiua eccleſia ſāctoruꝫp̄dicatōne hereditatem accepit. et poſt ad gētes intrauit. et ſic gentilitas credidit. Et ſicutindaicus populus. ſāctorum predicatōe reſipiſcet in fine. et qui ſub tempore antixp̄i futuriſūt. tribulatōem euadent. et populi poſt eiusp̄dicatōem ex tribus mundi partibus colligēt̉vt p̄miſſuꝫ eſt. ⁊ ita in loco pͣs. iubilate. qui ſāctorum p̄dicatōnem continet dicitur in ſecūdaferia pͣs. Verba mea. que eſt vox eccleſie ad hereditatē domini vocate. In ſeptuageſima ꝟopͣs. Confitemini. prout ibi dicet̉. Et ī tercia feria pͣs. Iudica me deus. qui recolit qn̄ primitīaeccleſia intrauit ad gentes. Et in quarta feriapͣs. Te decet. qui cantat̉ in figura gentiū queab ydolis conuerſe ſūt ad deum. et in quinta feria pͣs. Domine refugium. qui ſic intitulat̉ Oratio moyſi hominis dei. congruens reſipiſcentieiudeoꝝ. Et in ſexta feria pͣs. Dn̄e exaudi oratōnem meā. quem dauid cantauit. quando filiusſuus eum ꝑſequebatur ꝑſecutioueꝫ anthixp̄i ſignificans. Et ſabbatho pͣs. Bonū eſt confiteridomino. qui ſic intitulat̉. pͣs. cantici ī die ſabbathi. id eſt in die quietis. figurans ſāctos a tribus mundi partibus collectos. poſt an̄ xp̄i ꝑſecutionē fore in quiete manſuros ⁊ domino confiteri et pſallere. Premiſſi ergo ſex pͣs. ideo itaordinantur. ut in eis notari poſſit ordo xp̄ianeconuerſionis. Verum loco pͣs. Benedicite ſexcātica in ſex ferijs dicunt̉. quia ſicut pſalmus ille continet gratiarum actiones trium pueroꝝita et in canticis ꝯtinent̉ gr̄aꝝ actōes electoꝝTalis eſt enim differentia inter canticū ⁊ pſalmum. qualis inter bonam operationem et gratiarum actionem. Moyſes em̄ legit̉ pͥmus oīminſtituiſſe cantica. quando pharao ſubmerſuseſt. deinde Debbora non ignobilis femina inlibro iudicum. Poſtea et viri et femine. Tanti

cum eſt vox humana. pſalmus ꝟo ē quod cātatur ad pſalterium. Item pͣs. demonſtrat operaelectorum illius ordinis quem ſignificat. actapoſt conuerſionem. Canticū vero oſtēdit laudem dei ꝓ eiſdem oꝑibus. De canticis dicit̉ in.vj. ꝑte ſub ſabbatho ſācto. Rurſus ideo perſingulos dies feriales ſeptimane ſecundꝰ et qͥntus pͣs. mutantur. quia ſex pͣs. et ſex cantica q̄per ſex dies ſeptimane commutant̉ concordantin ſignificatōnibus octo pſalmis qui canunt̉ īmatutino dominicali. ſeu octo ordinibꝰ electorum de quibus p̄miſſum eſt. Non ī congrue igitur de die in diem ordinatim canunt̉. quemadmodum ⁊ pͣs. dominicalis matutini canūt̉. ſeuquēadmodū ordīes electoꝝ quibus ꝯcordantnumerantur. vt ꝑ eos electoꝝ ordnnies in nouoteſta. de tempore in tempuſ ſic ordinatū fuiſſeoſtendantur. Pſalmus vero Deus de. me. ⁊ laudate nunꝙͣ commutant̉. nec p̄termittunt̉. quianullum fuit tempus nec erit. quo anime iuſtoꝝnon ſitiant ad deum fontem viuum. et quo nonlaudent dominum in excelſis. Vt autem hecclarius pateant. notandum eſt ꝙ quilibꝫ dictorum ſex pͣs. habet in ſe hoc vocabulū mane velequippollens. Mane autem in ſex diuiditur. ſcꝫin mane temꝑis. in mane pectoriſ. ī mane nr̄e redemptōnis. in mane hominis. ī mane et̓nitatiset in mane inuūdialis ꝓſperitatis. Mane temꝑis eſt inicium et fundamentū fidei de quo dictum eſt. Et factum eſt veſpe et mane dies vnꝰMane pectoris eſt inicium gratie cum .ſ. gͣtia īcipit lucere in corde. vnde. Emitte lucem tuaꝫet mane exaudies vocem meā. Mane nr̄e redēptionis eſt matutinū tempꝰ quo dominꝰ noſterſurrexit. vel eius reſurrectio innotuit. Vn̄ exitꝰmatutini et veſꝑe delectabilis. Mane hominiseſt puericia eiꝰ vel adoleſcētia. ī qua virꝫ ⁊ floret. Vn̄. Mane ſicut herba trāſeat. mane floreat et tͣn. veſꝑe decidꝫ induret ⁊ areſcat. Sepeat̄ ē ꝙ hō mae puericie trāſeat .i. morit̉ Si ꝟoꝯtingat eū venire ad mane adoleſcētie in qͦ viret et florꝫ ſepe ē ꝙ et tūc trāſit. ꝙ ſi forte euꝫꝯtingat venire ad veſꝑam ſenectutis. tūc abſꝫdubio in mortem decidit. indurat̉ ut cadauer etareſcit in puluere. Mane et̓nitatis ē iniciū et̓neglorie. vn̄. Auditā fac michi mane mīam tuamid eſt vocē mīe tue. ſcꝫ Venite benedicti ⁊c̓. Mane mūdialis ꝓſꝑitatis ē ip̄a ꝓſꝑitas. vij. Ab ānunciand̓ mane mīam tuā. Penitens gͦ ſollicitꝰde aīa ſua mane temꝑis ſurgit ad oratōnem utpoſſit dice̓. Mane aſtabo tibi et videbo. maneexaudies vocē meā. qd̓ habet̉ ī pͥmo pͣs. Verbamea. Veꝝ qꝛ oracō eiꝰ nō hꝫ effectū ſine manepectoris .i. ſine gr̄e inicio. iō dic̄. Emitte lucemtuā. qd̓ hēt̉ in ſcd̓o pͣs. Iudica me deus. Sꝫ qꝛmane pectoris pēdet ex mane nr̄e redemptōisIdeo dicit exitus matutim qd̓ ē ī tercō pͣs Tedecet ⁊cͣ. Et quia habito mane pectoriſ. qd̓ eſt.effcūs mane redēptōis. hō incipit ſibi vileſce̓.Sequit̉ mane ſicut herba trāſeat ⁊cͣ. qd̓ hēt̉ in