Petri. i. et. ij. Iohannis. j.

nō oīa ẜuat ad qͦꝝ oīuꝫ obẜuationē tenet̉. ⁊ iō factꝰ ē oīuꝫ reus .i.reꝰ tāꝙͣ ille qͥ nō oīa ẜuauit ut tenet̉. ⁊ hoc vide̓t̉ dice̓ glo. vbi ſic.Reus ē apud deū qͥ nihil dimittit̉ īpunitū qͥ ſcit qm̄ necͣiam legēdederit qͥ negligit mādatū credidit illud inanit̉ a deo datū. hec inglo. Ex quo hr̄ ꝙ qͥ offendit ī vno on̄dit ſuo facto nō eē necͣiam totam legē. ⁊ ſic totiꝰ legis ē ē reus. Et notandū ꝙ btūs iacobꝰ ī hocdocet ꝯͣ falſam doctrinā phariſeoꝝ: qͥ legē diuinā falſo īterptātes.coīter tenēt ꝙ ille qͥ plura mādata numero ẜuat: ⁊ tn̄ ī pauqͥ trāſſgredit̉: nihilominꝰ eſt iuſtꝰ apud deū: eo ꝙ deus ut dicūt iudicahoīem ẜm pluralitatē uel paucitatē meritoꝝ ⁊ demeritoꝝ: ita ꝙ ille qͥ plura oꝑa meritoria fecit etiā ſi pauca aliqͣ numero demeritoria poſtea cōmittat: nō ꝓpt̓ hoc eſt iniuſtꝰ apud deū qd̓ manifeſteponit Ra. Moy. ī ſuo deūtº. in diſtī. j. de pnīa ⁊ ſic alij tenēt coīterq̄ qͥdē doctrīa falſiſſima ē ⁊ arronea Legit̉ .n. Deut. xxvij. īter maledictiones q̄ ibi ponūt̉ ꝯͣ trāſgreſſores legis vltima: Maledictusqͥ nō ꝑmanet ī ſermonibꝰ legis huiꝰ nec eos ꝑficit. Ex qͦ patꝫ ꝙ ꝑtrāſgreſſionē vniꝰ p̄cepti nō ꝑficit̉ lex ⁊ ſic incurrit̉ illa maledictioItem hr̄ exp̄ſſius Ecech̓. xxxiij. vbi ſic etiā: Si dixero iuſto ꝙ vitaviuat ⁊ ꝯfiſus ī iuſticia ſua fecerit iniqͥtatē oēs iuſticie eiꝰ obliuiōitradent̉. ⁊ ſic patꝫ ꝙ phariſaica doctrinaī hoc ſicut in alijs ꝙͣplurimis deuiat a veritate ſacre ſcripture. ⁊ de hoc docet nos apl̓us indictis verbis ut p̄dictū eſt ⁊cͣ. ¶ In eodē ca. vbi dr̄ in poſtilla: Supercxaltat autem mīa iudiciū ⁊c̄.¶ Additio.Oc qd̓ dr̄. Suꝑexaltat aūt mīa iudiciū. alit̓ ⁊ magis ꝓpͥeexponitur ī glo. vbi ſic ſupponit̉ mīa iudicio: qͥa iudiciū qd̓ē cum mīa ꝑ ipſam mīam cōmendabiliꝰ ē ⁊ magis placethec ī glo. Ꝙ aūt poſtillator allegat de Ra. Sa. ē vna de iniqͥtatibꝰtalmudicis qͥbus irritū faciebāt mādatū dei ꝓpt̓ traditiōes ſuas:ut largius fuit dictū ī additiōe ſuꝑ Iſa. xxxiiij. ⁊ Iacha. v.¶ ¶ In ca. v. vbi dr̄ in poſtilla onec accipiat tēporaneū.On memini legiſſe de terra ꝓmiſſiōis ꝙ ¶ Additio.Suplicē fructū. ī āno redderet: nec de hͦ cōmendat̉ Deutº.viij. vbi de alijs ꝑtinētibus ad fertilitacē ſeu fructificationē terre laudat̉: multi etiā ꝑegrini ibi trāſeūt qͥ hoc nō referūt: hocaūt qd̓ dr̄: Honec accipiat tēporaneū ⁊ ſerotinū. pōt intelligi de hͦqd̓ coīter ꝯtingit ī omnibꝰ regionibꝰ .ſ. ꝙ aliqͥ fructꝰ eiuſdē ſpecieiveniūt magis tēpeſtiue ꝙͣ alij: qͦrū pͥmi dicunt̉ temporanei: ſecūdiꝟo ſerotini. Prima petri in ca. j. vbi dr̄ in poſtilla. ¶ Aduenisaduene dicebant̉ illi qͥ de gētilitate ꝯuertebant̉. ¶ Additio.Duena ī ſacra ſcriptura nō accipit̉ pro illo qͥ de gētilitate ꝯuertitur ⁊ hꝰ mōi: ſed ꝓ illo qͥ aduenit dealia regiōe ad cohabitandū cū īdigenis alteriꝰ terre: ſicut erāt iudei: qͥ a hieroſolymis ꝓpt̓ aliquasꝑſecutiones ad alias t̓ras trāſibāt: vn̄ gen̄. xxiij.I6abraā dicebat etheis: Aduena ego ſū apud vos.qd̓ nō poteſt ītelligi ex hoc qd̓ abraā ꝯuerteret̉ ab eoꝝ gētilitate. ſꝫſolum ꝓpt̓ hoc ꝙ ab alia regiōe venerat ad habitādū cum eis. Illiaūt qͥ ꝯuertebant̉ de gētilitate dicebāt̉ ꝓſeliti. ⁊ cū hoc ꝯcordat prima glo. in hoc loco: licet ſcd̓a videat̉ diſcordare. pͥma tn̄ eſt tenēdanec etiā eſt veriſil̓e ꝙ btūs petrꝰ qͥ apl̓s circūciſiōis erat: ſpecialiusſcriberet circūciſis ꝓſelitis qͣꝫ circūciſis fidelibꝰ antiqͥs ⁊cͣ.¶ In ca. ij. vbi dr̄ in poſtilla. Et regale ſacerdotiū .i. ꝯfortati xp̄oqͦ eſt rex ⁊ ſacerdos.¶ Additio.Otandū ꝙ ppl̓s dei ſub antiqͦ teſtō exn̄s dicebat̉ regnumIacerdotale: Exo. xix. vn̄ regnū apud illos ponebat̉ ī ſb̓ſtātiuo tanꝙͣ pͥncipale: ſacerdotiū ꝟo ī adiectiuo tāꝙͣ minuspͥncipale: ſacerdotiū .n. illiꝰ tꝑis erat īꝑfectū: nō .n. offerebatur ibiniſi ſanguis hircoꝝ ⁊ vituloꝝ ⁊ hꝰ mōi: ſꝫ genꝰ ī no. te. exn̄s dr̄ regale ſacerdotiū ut hic ī qͦ ponit̉ ſacerdotiū in ſubſtātiuo tanꝙͣ pͥncipale ⁊ regale ī adiectiuo ſicut minꝰ pͥncipale: qͥa ſacerdotiū no.legis ē ꝑfectiſſimū ꝑ qd̓ xp̄s īmolat̉: de eccl̓ia tn̄ ſuꝑiori vbi he dignitates ceſſant dr̄: Feciſti nos deo nr̄o regnū ⁊ ſacerdotes: apoc̄.v. qͥa ibi nulla ē p̄eminētia rōne dignitatis ſacerdotalis ſeu regalis niſi ẜm ꝓpria merita ꝑſonalia. ¶ In eo. ca. vbi dicit̉ ī poſtilla.Aliqn̄ nō ppl̓s dei.¶ Additio.Oc qd̓ dicit btūs petrꝰ: Qui aliqn̄ nō ppl̓s dei. nūc autēppl̓s dei. pōt bn̄ dirigi ad cōuerſos ad fidē de ꝑfidia iudaica ī qͣ exn̄tes nō erāt ppl̓s dei. ⁊ nūc ꝑ grāꝫ baptiſmalē fctī ſūt ppl̓sdei. vn̄ ex hͦ nō hr̄ ꝙ beatꝰ petrus epl̓am iſtā ſpālit̓ ſcripſiſſet ꝯuerſis de gentilitate ꝓut vult poſtillator. nec obſtat ꝙ aucͣtas iſta ſitſūpta ab oſee ſcd̓o vbi agit ad lr̄am de vocatiōegētiū: nā et ſi ibi ſicaccipiat̉: hͨ tn̄ allegat̉ ꝑ ſil̓e ad vocationē iudeoꝝ ad fidē xp̄i recipiēdā ⁊ eiꝰ ſacr̄a. vn̄ īhͦ loco dicit glo. ꝙ ī hͦ ꝟſu .ſ. aliqn̄ nō ppl̓s myſtice recordat̉ veterꝭ hiſtorie. ⁊ hanc in nouo ppl̓o īpletā ſpūalit̓ docet

In eo. ca. vbi dr̄ ī poſtilla. Et nō quaſi velamē habētesImalicie libertatē.Additio.N hoc qd̓ dr̄: Uelamē malicie. pōt ītelligi igͦrātia q̄ ē quaſi velamē occultās factū: vn̄ cū aliqͥs igͦrant̓ vult ut excuſationē pctī hēat: ẜm illud Iob. xxij. Scīam viaꝝ tuaꝝ nolumꝰ. talis ignorātia affectata ꝓprie dr̄ velamē malicie libertatꝭ .i. ꝑ illamvult liber eē a iuſticia ⁊cͣ. Secūda petri pͦ ca. vbi dr̄ in poſtilla.His .i. gentilibꝰ cōuerſis. ¶ Additio.Oc qd̓ dicit btūs petrꝰ. His qͥ coeqͣlē nobiſcū ſortiti ſūt fidē. nō ſolū intelligit̉ de ꝯuerſis a gētilitaIte ꝓut poſtillator dicit: ſꝫ etiā a iudaiſmo: ſpālit̓de illis indeis qͥ ꝑ tꝑs poſtqͣꝫ apl̓i acceꝑūt ſpm̄ſcm̄AlX in die pētecoſtes fuerūt ad fidē cōuerſi. ⁊ iō de illis dr̄ Fuerūt ſortiti fidē cū apl̓is pͥmitiuis: ītelligēdo coeqͣlitatēnō ẜm gradū: ſꝫ ꝓut in poſtil. ⁊ ſic hec epl̓a ſicut ⁊ hec epl̓a ſicut ⁊p̄cedēs vtriſqꝫ cōuerſis dirigitur. ¶ In eo. ca. j. vbi dr̄ in poſtil¶ Additio.la Et hēmꝰ firmiorē ꝓph̓icū ſermonē ⁊cͣ.Er hͦ qd̓ dicit apl̓s. hēmꝰ firmiorē ꝓph̓icū ſermonē. ſatisOr̄ ꝙ loq̄bat̉ ꝯu̓ſis de iudaiſmo pͥncipalit̓: qͥ ꝓph̓ica ꝟba recipiebant ab antiqͦ: de hͦ aūt qd̓ dixit poſtillator ꝙ dauidfuit eximiꝰ ꝓph̓aꝝ ⁊cͣ. ¶ In additiore ſuꝑ pͥncipiū libri pſal. habetux plenius. ¶ In ca. ij. vbi dr̄ in poſtil. Sꝫ rudētibꝰ .i. funibꝰ.Uper illud ꝟbū: Rudētibꝰ. gloſarudētes ¶ Additio.ſūt funes qͥbus naute pela ſuſpēdūt.In ca. iij. vbi dr̄ ī poſtilla. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ lr̄a hec duplicit̓ eſt exponēda.¶ Additio.Icut dictū fuit ī additiōe ſuꝑ gen̄. pͦ ꝓpt̓ varietates opimnionū circa formationē rerū ⁊ eaꝝ diſtinctionē nō ē varianda expoſitio litteralis ſacre ſcripture de ꝓductiōe reꝝ q̄in illo capl̓o tradit̉: idē dicendū ē de expoſitione vecboꝝ beati petriin hͦ loco cū dr̄: Latet .n. eos ⁊cͣ. qd̓ nō depēdet ex varietate opinionū p̄dictarū: ſed ꝓpͥa expoſitio hꝰ ſatis hr̄ in gloſa: vbi ſuꝑ illuverbū. Latet .n. eos hoc volentes ꝙ erāt celi pͥꝰ ⁊cͣ. ſic dicit: iō dicūt oīa ꝑſeuerare eodē mō: qꝛ uel vere neſciūt ul̓ fingūt ſe neſcireut nos decipiāt: duo dei iudicia alteꝝ per ignē qd̓ reſtat hoc dicit:Latet eos ꝙ celi. i. iſte aer hūidus ⁊ tp̄s de qͦ dr̄. Miluꝰ ī celo cogͦuit tp̄s ſuū. Erāt pͥus .i. int̓ pͥores creaturas mundi. Uel pͥus .i. an̄diliuiū. Et ꝙ t̓ra erat pͥus cōſiſtēs de aqͣ .i. ꝑ remotionē aq̄: q̄ operante ꝟbo dei cōgregata ē ī vnū ⁊ ita apparuit arida. Et cōſiſtēsꝑ aquā. qͥa dīna diſpoſitiōe venis aqͣꝝ ē totaplena: ſicut corpꝰ aīalis venaꝝ ſanguīe ne ariditate deficet: ſi irrigatio defice̓t aqͣꝝ: perq̄ duo ī duabꝰ ꝑtibꝰ: aer ⁊ terra qͥ tūc erāt ī vndis alteriꝰ modi ꝙͣiſte. Perijt iundata aqͣ diluuij. Nā ſuperiores ꝑtes nō attigit diluuiū. Celi aūt qͥ nūc ſūt ⁊ t̓ra eodē ꝟbo dei repoſiti. in eā formamquā mō habēt. Sūt reſeruati igni. ī meliꝰ cōmutādi. In die iudicij. hec ī glo. q̄ ꝓpria ē ⁊ cōſona lr̄e: nec īdiget introductiōe variaꝝopīonū: ut patꝫ bn̄ cōſiderāti.In canonica pͥma bti Iohānis ca. j. vbi dr̄ inpoſtil. Qd̓ auduimꝰ .ſ. a beato iohāne baptiſta.¶ Additio.De qd̓ dicit̉ a btō iohāne: Qd̓ audiuimꝰ. pōt referri ad illa q̄ ī ātiqͥs ſcripturꝭ ſacris de xp̄o tͣdūt̉:q̄ ꝑ fidē q̄ſex auditu ē: vt adro. x. ītelligūt̉. Qd̓vidimꝰ ocul̓ nr̄is refert̉ ad illa q̄ apl̓i viderūt ī cōꝟſatiōe xp̄i: q̄ ꝓprie erāt cōformia ill̓ q̄ audierūtIlī p̄noſticis ꝓph̓aꝝ: eo mō qͦ xp̄s dixit luce. vij. ca.Itē renūciate iohāni q̄ vidiſtis. ꝓut fuit expoſitū in additiōe ſuꝑillud v̓bū qd̓ ꝓſpeximꝰ ī trāſfiguratiōe ī qͣ gl̓iā hūanitatis xp̄i diigēt̓ īſpexerūt. Et manꝰ nr̄e ꝯtrectauerūt. ī reſurrectiōe ꝓut ī poſtilla ⁊cͣ. ¶ In eodē ca. j. vbi dr̄ ī poſtilla. Dicūt doctores aliquiꝙ hͦ dicit Iob. xv. Quis ē homo vt īmaculatꝰ ſit. ¶ Additio:Uod aūt iohānes auctoritate diuīa teſtet̉: ꝙ oīs hō peccator ē hr̄ exp̄ſſe: Eccle. vij. ca. vbi dr̄: Nō ē .n. hō iuſtꝰ in t̓raqͥ faciat bonū ⁊ nō peccet. Siml̓r ī pſal. Oīs hō mēdax.In ca. ij. vbi dr̄ ī poſtil. Chariſſimi: nō mandatū nouum ſcribo¶ Additio.vobis.Recepta de dilectiōe dei ⁊ ꝓximi ī qͥbꝰ tota lex ⁊ ꝓph̓e pēdēt vt dr̄ mat. xxij. īqͣꝫtū ſūt de neceſſitate ſalutꝭ īplenda inve. lege ad plenū cōtinēt̉ .ſ. leuiti. xix. deutº. vj. ſꝫ īqͣtū ad ꝑfectionēīpletiōis dictoꝝ p̄ceptorū ꝑtinēt tāꝙͣ cōſilia: nō ī lege ve. ſꝫ ī legeno. ꝯtinēt̉ qd̓ de pͦ pꝫ math̓. xix: Si vis ꝑfectus eſſe ⁊cͣ. de ſecundoꝟo Ioh̓. xiij. Mandatū nouū do vobis ut diligatis inuicem ſicutdilexi vos. modus .n. dilectiōis xp̄i ad diſcipulos ſeu ad humanūgenꝰ qui quidē modus declarat̉ cū dicit: Sicut ego dilexi vos attingit ſummū gradum perfectionis dilectionis ꝓximi prout fuit