Ad. Philip. Coloſ. Theſſa. .i. et. II. Thimo. I.
¶ In ca. vj. vbi dr̄ ī poſtil. Ut det̉ mihi ẜmo in aꝑtione oris mei.Oc qd̓ dr̄: Det̓ mihiẜmo ī aꝑtiōe oris mei vr̄ ¶ Additioreferēdū ad illud qd̓ fuit a dn̄o dcm̄ apl̓is. Math̓. x. ca.Dabit̉ .n. vobis ī illa hora qͥd loqͣmini ẜm .n. fragilitatē humae naetīebat apl̓s ne p̄ſſura tribulationū īpediret̉ a ꝓmptitudīrn̄ſionis in myſterijs euāgelij declarandis ⁊ iō petebat ꝑ ſuffragiaor̄onū vt daret̉ ſibi a deo ẜmo .ſ. rectus ī aꝑtiōe oris mei .i. ꝓmpte⁊ fiducial̓r ⁊cͣ. ¶ Ad philipenſes. ¶ Ca. ij. vbi dr̄ ī poſtil. Nōrapinā arbitratꝰ eſt¶ Additio.Oc qd̓ dr̄: Nō arbitratꝰ ē ſe eē eqͣlem deo: pōt ītelligi de xp̄o ẜm humanitatē ẜm quā ꝓpͥe eēt facererapinā .i. nō ſuū vſurpare ſi arbitratꝰ fuiſſet ſe cqͣlem. xp̄s .n. ẜm ꝙ hō ē minor: deo ipſo teſtāte: PaOIIter maior me ē ⁊ etiā minor angelo ẜm hūane naͣpaſſibilitatē de quo pͣs. Minoraſti eū paulo minab angelis. ⁊ ẜm hac expōem cōmēdat̉ hūilitas xp̄i ꝑ cōꝑationemad ſuꝑbiā angeli mali qͥ licꝫ nō eēt ī forma dei .ſ. aſtūptꝰ a deo ī vnitate ꝑſone: voluit tn̄ ſe eē ęqͣlem: de qua Iſa. xiij. ca. Aſſimilabor altiſſimo.Ad coloſſenſes¶ Ca. ij. vbi dꝫ in poſtilla: Aut ſabbatoꝝ ī fine hebdomade. iſti .n.dies in lege dicuntur celebres. ¶ Additio.Um obſeruatio ſabbati ponit̉ īter p̄cepta decalogq̄ cōit̓ ſt̓ moralia: p̄cepta aūt moralia le. ve. manētꝓut cōit̓ tenet̉ a doctoribꝰ. Attēdēdū ē gͦ quomōapl̓s obſeruationē ſabbatoꝝ ponat cū alijs celebritatibꝰ ve. te. que māifeſte erāt cerimonialia ⁊ ſicdebebāt ceſſare tꝑe noue legis. Ad qd̓ dicēdū ẜm .ſ. tho. ſcd̓a ſcd̓e.q. cxxij. arti. iiij. ī rn̄ſione ad pͥmū argumētū p̄ceptū de ſāctification ſabbati litteralit̓ ītellectū ē ꝑtim morale ꝑtim ē ceremoniale.Morale qͥdē ꝙͣtū ad hͦ ꝙ hō deputet aliqd̓ tꝑs vite ſue ad vacādūdiuinis īeſt .n. homini naͣlis īclinatio ad hͦ ꝙ cuilibꝫ rei neceſſarieī vitā ſua deputet̉ aliqd̓ tꝑs vt ꝓ corporali refectiōe ⁊ ſōno ⁊ alijshꝰ mōi. Un̄ ſpūali refectōi qͣ mēs hoīs ī deo reficit̉ aliqd̓ tꝑs deputari hꝫ ẜm dictamē naͣlis rōis: ⁊ ſic hr̄e aliqd̓ tꝑs deputatū ad vacādū diuīs cadit ſb̓ p̄cepto morali: ſꝫ īqͣꝫtū ī hͦ p̄cepto det̓mīat̉ ſpāle tꝑs ī ſignū creatōis mūdi: ſic ē p̄ceptū cerimōiale: ⁊ iō nō obſernat̉ hͦ p̄ceptū ī noua lege: nec ꝙͣtū ad diē qꝛ nō dies ſabbati ſꝫ diesdn̄ica celebrat̉: nec ꝙͣtū ad modū obſeruandi: qꝛ in die dn̄ica cibicoquūtur ⁊ hoīes itinerātur ⁊ alia hꝰ mōi faciūt. Ubſeruatio .n.diei dn̄ice ī noua lege ſuccedit obſeruatiōi ſabbati nō ex vi p̄ceptilegis: ſꝫ ſuccedit ex cōſtitutiōe eccl̓ie ⁊ cōſuetudīe ppl̓i xp̄iani. ꝓutin p̄dcā. q. Et ē ī obſeruatiōe ſabbati allegorica ſignificatio. proutfuit figura xp̄i ī ſepulchro ī die ſabbati qͥeſcentꝭ. Eſt etiā ī obſeruatiōe ſabbati moralis ſignificatio ꝓut ſignificat ceſſationem ab oīactu peccati: ⁊ qͥetē mentꝭ ī deo ẜm quā ſignificationē ē preceptūgnaͣle: ⁊ etiā in hac obſeruatiōe ſabbati ſignificatio anagogica: ꝓut .ſ. figurat qͥetem fruitionis dei que eſt in patria. ¶In ca. iij. vbidr̄ ī poſtil. ⁊ auaricia q̄ ē idoloꝝ ſeruitus. ¶ Additio.Ecundum gloſam: Auaricia per vicium eſt idolatrie: qͥarebꝰ pro deo ſeruit: ⁊ qꝛ radix eſt oīum maloꝝ: nam ſic̄ idolatria a deo nititur auferrę gloriam ne ſolus deitatis nomen habeat: ita quarus in rebus a deo factis ſe extēdit: vt ſolꝰ vſurpet q̄ deus oībus fecit. vtraqꝫ gͦ ſūt deo inimica: qꝛ negant deo queſunt eius. ¶ In eodem ca. vbi dicitur in poſtilla: Et pax xp̄i .i.data ⁊ cōmēdata a xp̄o.Additio.Oc quod dr̄. Et pax xp̄i exponitur in glo. i. quā xp̄s habuit ī ſe ⁊ haberi precipit vel quā int̓ deū ⁊ hoīem fecit ⁊cͣ.In eo. ca. vbi dicit̉ ī poſtilla: Nolite ad īdignationē .i. impacientia filios veſtros ꝓuocare.I¶ Additio.Uſillanimitas viciū eſt ſpeciale: prout opponitur magnaimitati: vt patꝫ in. iiij. eth̓. nam ſicut per preſumptionē.aliquis excedit proportionem ſue potentie dum nititur admaiora quā debet ſeu poſſit: ſic per puſillanimitatem deficit de proportione ſue potentie dum recuſat in illud tendere quod eſt ſue potētie ꝯmēſuratū: ⁊ qꝛ iniurie illate ex qͥbꝰ ira cauſat̉ deijciūt aīumpacientis preſertim cum non poſſit ſe vindicare iō ſi filij freq̄nterīiurias a pr̄ibꝰ ſuſtineāt deijcit̉ eoꝝ animus: ita ꝙ fiunt puſillanimes cū nōpn̄t de iniurijs a patribꝰ illatꝭ ſe vīdicare ⁊cͣ. ¶ Prīa adtheſſalonicenſes. ¶ In ca. iiij. vbi dicitur in poſtilla: EtIciat vnuſquiſqꝫ vas ſuum poſſidere. C ¶ Additio.Oc qd̓ dicitur: Ut ſciat vnuſquiſqꝫ vas ſuū ⁊cͣ.ẜm glo. pōt exponi aliter .ſ. ꝙ non ſolū ab illicitoquis abieat ſed nec licito abutatur: ſꝫ ſciat vnuſ
quiſqꝫ poſſidere vas ſuum .i. vxorē ſuā in ſanctificatione .ſ. ut nonturpiter abutēdo eā poſſideat. ¶ In eo. ca. vbi dicitur in ooſtillaCmꝰ āt vos fratres vt abundetis magis. ¶ Additio.N hoc qd̓ dicitur: Ut abundetis magis ⁊cͣ. intelligit̉ ꝙlicꝫ facerent oꝑa dilectionis bona poſſent tn̄ facere meliora ad que rogat ut operā dent: qꝛ difficile eſt dimittere cōſuetudinē ⁊ quod ſeqͥtur: Ut quieti ſitis ⁊ vt veſtrū negociū agatis intelligitur dimiſſis alijs: qui enim circa aliena multum occupatur neceſſe eſt ut ſit inqͥetus velut ꝓpria negocia negliget.¶ In ca. v. vbi dicitur in poſtilla: Sed iſtud nō videt̉ cōuenienterdcm̄: qꝛ glo. p̄mittit ꝙ antixp̄s fulminabit. ¶ Additio.Ententia glo. tenenda eſt tanꝙͣ planior ſcd̓m continuationem ad immediate predicta non obſtantibus obiectionibꝰpoſtillatoris: Intelligit .n. gloſa hec verba apoſtoli cum dixerint: Pax ⁊ ſecuritas tunc repentinus ⁊cͣ. de tꝑe illo interceptoquod erit inter mortem antichriſti ⁊ diē iudicij de quo .ſ. die iudicij immediate an̄ dixerat: Dies dn̄i ſicut fur: qd̓ tꝑus continebatxlv. dies vt poteſt haberi Dan̄. vlti. In iſtis .n. diebus miniſtri antichriſti videntes ſe euaſiſſe ab illo prelio maximo in quo antixp̄us⁊ maxima pars exercitus eius perierat: eſtimabant ſe totaliter eſſeextra periculum licet princeps eorum ſic interfectus: ſicut ꝯtingitmultis que poſtqͣꝫ eripiuntur ab aliquo maximo periculo creduntſe ab alijs periculis eſſe ſecuros. Nec hoc eſt contra cōem doctorūopinionem dicentium ꝙ mortuo antichriſto ⁊ falſitate eius detecta omnes gentes conuertentur ad xp̄m qꝛ hoc intelligitur poſt laꝑſum. xlv. dierum predictorum. ¶ Replica.Nprima epiſtola ad theſẜ. ca. v. vbi poſtillator declinatritas tunc repentinus venit interitus. Nā glo. exponit hͦglo. magiſtri ſuper illo verbo quando dixerit: Pax ⁊ ſecude ſocijs antixp̄i: qui poſt mortem eius credētes ſe eē ſecuros ī pace facient feſta ⁊ conuiuia exercentes diuerſos iocos ⁊cͣ. Qd̓ poſtillator dicit incōuenienter dcm̄ qꝛ eadem glo. ꝑmittit ꝙ antixp̄sfulmīabit̉ ⁊ maxīa ꝑs exercitꝰ eiꝰ ꝑibit cū eo. Et iō nō ē ꝟiſimile ꝙremanētes debeant exercere ludos ī ſecuritate ſꝫ eē ſb̓ maxīo tīoreſicut filij iſrl̓: chore cū ſua ſocietate ꝑeūte: ꝓut hr̄ Rūeri. xvj. Itēvr̄ illa glo. eē ꝯͣmentē eccl̓ie ⁊ ſcōꝝ doctoꝝ qͥ dicūt ꝙ mortuo antixp̄o ⁊ falſitate eiꝰ detecta: oēs gētes ꝯuertent̉ ad xp̄m: ⁊ ſic nō remanebūt aliqͥ de ſecta antixp̄i. Sed burgi. ꝓ glo. dcā certare videtur aſſignās tꝑs. xlv. dieꝝ ex dan̄. vlti. qn̄ dicti antixp̄iani letabūtur. Sed hͦ nō vr̄ ꝟiſil̓e: qꝛ letāt̉ victores: iſaie. ix. Nō āt ſic horribilit̓ victi: īmo nec illū horrorē ſcientes letari potuerunt: ſꝫ potiꝰ timere ſicut ſupra dcm̄ ē ī exēplo chore: maxime qꝛ videbūt oēs gentesꝯuerſas cultū dei ⁊ xp̄i ꝑ eos īpeditū reſumere: ⁊ ſic nō videbūt cōſolātē nec cōpacientē: ſꝫ oēs aduerſarij eoꝝ malicie pcaſum ātixp̄idetecte: iō hn̄t potiꝰ maͣm triſticie qͣꝫ gaudij. Nec illi .xlv. dies perburgꝭ. ꝯficti ex dan̄. vlti. ꝓut ipſe allegat haberi clare videntur: qͥbus tamen datis ꝟiſimilius eſt ꝙ alij qͥ metū antixp̄i latuerāt ītelligentes horrendā ꝑditionem ipſius ⁊ ſui exercitus: reſument gaudiaſb̓lato timore qͣꝫ illi qui de exercitu ſic miſerabiliter deiecto remanſerunt. Illi .n. habebūt maͣm gaudij: iſti autē non niſi luctꝰ: deqͥbus diuinare nemo poteſt niſi ꝓph̓a vel filius ꝓph̓eAecunda ad theſſalonicenſes.Ca. ij. vbi dr̄ ī poſtil: Quia ẜm teſtimoniū ſaluatorꝭ: Math̓. xxiiijAppropinquāte āt ixp̄ii tēpore abundabit iniquitas.¶ Ecūdū teſtimoniū ſaluatoris ꝓpe ad ¶ Additio.uentū xp̄i ẜm: fides deficiet ī multis: legit̉ .n. Luq̄.xviij. Uerūtamē filius hominis veniens putas inueniet fides in terra: ⁊ loquitur de perfecta fide proui¶ In capl̓o. iij. vbi dicitur in poſtilla: In charitate dei erga cēs ⁊¶ Additio.in glo. ⁊cͣ. patientia xp̄i.Uuod dicitur ī charitate dei ẜm glo. ītelligit̉ ī charitatequa deus dat ⁊ patiētia. xp̄i .ſ. ut patiētes ſitis ſicut ⁊ xp̄spatiens fuit. ¶ Prima ad timotheumCa. vbi dr̄ ī poſtil: Fabulis ⁊ genealogijs. ¶ Additio.Er fabulas ī hͦ ītelligēde vidēt̉ q̄dā fabule friuole ⁊inanes q̄ ſepe ī thalmudicꝭ doctrinis īuēiūt̉: ut dcm̄fuit ſatꝭ large ī additiōibꝰ ſuꝑ Iſa. xxxiiij. ⁊ ach̓. v. q̄qͥdē fabule adoctrīa phariſaica deſcēderūt ſic̄ ⁊ totūipſū thalmud int̓ qͣs fabulas multa dicūt̉ de tꝑe meſie veturi fabuloſa q̄ potiꝰ ſūt deridēda qͣꝫ audiēda ut dr̄ in libro qͥdr̄ Canheden: ꝙ tꝑe meſſie germīaret t̓ra ꝓmiſſiōis panes coctos⁊ formatos ac ſi eēt ī clibano. Sil̓r ꝙ t̓ra illa germīaret tꝑe meſſię veſtes ſericeas ẜm exigentiā cuiuſcunqꝫ indui volētis: ex quibꝰ