exercitationē in bonis oꝑbus teip̄m frāgas accidie tue reſiſtēdo et bonis oꝑbuset deuotis exercitijs affectū inflāmando:vt tandē delectationē acqͥras. ⁊ affectū inſanctis exercitijs ⁊ bonis oꝑbus: vt iamnō ſoluꝫ agas ſaluti neceſſaria. ſꝫ plenioriaffectu ⁊ feruētiori accēſus. incipias ꝓ ꝑte deuicta accidia agere omīa q̄ dei ſunt. ⁊ad illa agēda eſſe ſtudioſus. ⁊ etiā ad cōſi-lia adimplēda. Et hic aſcendis ad ſcd̓mgradū dilectiōis dei: ⁊ ꝯrra mētis accidiāQuādiū aūt impugnaris ab accidia. etnō dū hic ꝑueneris. ſcias hoc ſūmū eſſe cōtra accidia remediuꝫ. vt nunqͣꝫ cedas. ſꝫ ſꝑviriliter reſiſtas ¶ Vt aūt natura huiusbeſtie agnoſcas aduerte ꝙ motus ⁊ agnitio huius vitij pͥncipaliter trahit ad duovidelicet loci mutationē. ⁊ exercitioꝝ va-riationē. Mutationē loci hoc mō ꝓcurat. Ip̄a em̄ mentē tuā pͥmo tedio aggrauat ⁊ depͥmit. ⁊ oēm delectationē in ſpūalibus tollit. Anima āt ſine delectatiōe eſſenn i.