Ertio opꝫ te aſcēſiones diſponereꝯtra auariciā ꝑ temptū ꝯdiuitiaruꝫ ⁊ virtutē pauꝑtatis. Et ſtꝭ ſi-cut̉ in p̄cedentibus tres aſcēſus. Primꝰeſt nolle habere quicqͣꝫ iniuſti lucri. ⁊ de iuſte habitꝭ facere elemoſynā. ⁊ nō abuti ꝓpͥa facultate ad vitia. Ueꝝ ſi radicitꝰ vishoc vitiū euellere. habēs victū et veſtitū etqͥbus tegaris his ſis ꝯtētus Uel certe qd̓eſt ſummū remediū oīa ꝓ xpo relinq̄re. etſub alteriꝰ cura ⁊ ꝓuiſiōe degere. et nulliꝰrei quāqͣꝫ mīme admittere ꝓprietatē. Iteꝫcōfidētia de deo qͥ nō derelinqͥt ſperātes inſe. Scd̓s aſcēſus eſt nō ſolū iuſtis eſſe contentū. ſed ⁊ ſolis neceſſarijs ꝯtentari. nihil velle habere ſuꝑfluum in victu. veſtitu ethoſpicio: ⁊ ſic de ſingulis. Tertius āt gra-dus eſt nihil poſſidere in mundo. et nihilvelle habere. ⁊ in oībus neceſſarijs frequēter pati penuriā. Filie āt auaricie ſunt ſexſcꝫ: ꝓditio. fraus. vagatio. ꝑiuriū. inqͥetu-to. ⁊ ꝯtra miſericordiā cordis obduratio
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten