ſpirituali Ca .xlvij.Ęne cor hominis altū ꝓpheta de-ſcribit ad cuiꝰ ſummitatē vl̓ ſummuꝫ apicē nō niſi tot aſcēſiōibusꝑuenit̉. Nec miꝝ tn̄ ſi altuꝫ dicit̉ ip̄m. cūluꝑior eius portio ſi bn̄ eſſet ordinata immediate deum attingeret ⁊ ei ſoli ſubeſſet.ita vt ſi in ſuperiori ꝑte mētis tue ſtares.adeo alte reſpiceres vt ip̄m deum cernerepoſſes. qͣꝫuis nō ꝑ eſſentiā propter tua inidoneitatē vel oculoꝝ adhuc impuritateꝫet infirmitatē. Igit̉ altus mons eſt hūa-na mens ad qua aſcēſiones in corde diſ-ponimus Sed vtinā labor eſſet ſolūmō exaltitudine aſcēſus ⁊ multitudine graduūaſcēſionū eſſetqꝫ al̓s via tuta ab hoſtibuseſſetqꝫ plana et directa ad ambulāduꝫ inca. Sed nūc hec duo plurimū. impediuntet retrahūt ab aſcēſu. videlicꝫ multitudoboſtiū aſcēſum ip̄m obſidētiuꝫ. et ignorantia viaꝝ. Siqͥdem ipſa via q̄ ducit ad vi-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten