randa ¶ Et ſic ſi vtrumqꝫ in xpō intelligꝭet concipis. magna tibi naſcetur deuotioamor ⁊ fiducia. ¶ Et rurſuꝫ timor ⁊ reuerentia. ¶ Tertius aſcēſus eſt iā ꝑ humaītatē xp̄i ad ſpūalem affectum aſſurgere. etiam ip̄m deuꝫ ꝑ ſpeculuꝫ in enigmate mē-talibus oculis intueri. et ſic ex huānitatead noticiā ⁊ amorē diuinitatis ꝑuenire.Et hic maxime abijcit̉ tercia mentis impuritas ꝑ adheſionē dei. Et ꝑ hmōi mentis intuituꝫ ⁊ adheſionē ⁊ trāſformationēincipit quodāmō homo vnus ſpūs cumdeo fieri. ⁊ extra ſeip̄m trāſgrēdi. ⁊ ip̄am veritatē intueri. ⁊ ad vnionē ⁊ adheſionē habilitari. ¶ Unde Auguſtinꝰ ſeptimo cō-feſſionū. Iam inqͥt admonitꝰ redire admeipſum intraui ad intima meā duce te⁊ potui. qm̄ factus es adiutor meꝰ. ⁊ vidiqͣlicunqꝫ oculo anime mee. ſuꝑ eūdeꝫ oculū aīe mee ſuꝑ mētē meā lucē dn̄i incōmutabilē. nō hanc vulgarē ⁊ cōſpiciā om̄i carui. nec qͣſi ex eodē genere grādior erat tan