tu eoꝝ excuſas exceſſus nephandiſſimos.dicēs. Nō em̄ ſciunt qͥd faciūt. O miran-da pietas tua chriſte. Sed heu ꝑuerſitasppl̓i obſtiāti qͦ ad tā caritatiua verba. nōſunt ꝯpuncti. Plus itaqꝫ doluiſti de illoꝝceca nequicia. qͣꝫ de ꝓpria iniuria. magiſqꝫte aggrauauit tāta ſceleꝝ ꝯmiſſio. qͣꝫ oīmvulneꝝ tibi inflictoꝝ cruciatio. Illi ege-runt qͥcquid neqͥus potuerunt. tu eis iterūreddidiſti qͥcquid ſalubrius exhibere potuiſti. Pijſſimū ergo fuit ⁊ optimū. ꝓ taꝫ facinoroſis ſupplicare vt a ſuis malicijs cōuerterent̉. ⁊ te verū dei filiū in carne veniſſeagnoſcerēt. Sicqꝫ memoriale Eſaie ꝟbūimplet̉. qd̓ p̄nunciatuꝫ de te veriſſime legitur. Et ipē pctā multoꝝ tulit. ⁊ ꝓ trāgreſ-ſoribus orauit vt non ꝑirent. Quis iā deſperet de pctōꝝ venia. qn̄ illi tantā benignitatē exꝑti ſunt. qui venie largitorē crucifixerunt. Noli deſꝑare aīa mea. licet multiscrimībus rea. qͣꝫuis varijs paſſiōibus implicita. magnisſqꝫ tēptatiōbus fueris im