ium poſtulatus. O qͣꝫ ſingularꝭ in hac vi-ce patientia in te refulſit. que tātis illuſio-nuꝫ ſtimulis nō ceſſit. Hec nāqꝫ recorda-tio publice deſpectiōis tue. durā mentē valde ꝯpungit. iratā miteſcere facit. ⁊ deuotaꝫꝑuocat ad lamentuꝫ. Ecce tu deus altiſſi-mus huiliaris vt nouiſſimꝰ. tu oīm potentiſſimus reprobaris vt miſerrimꝰ. tu oīmſapiētiſſimus derideris vt ſtultiſſimus. tuoīm innocētiſſimus iudicarꝭ vt ſceleratiſſimus. Ue mihi infelici pctōri. graui ma-loꝝ onere p̄ſſo. qͥ ex merito ꝓprie actionisdignus ſum eternis deputari ſupplicijs: ꝓquo tu pie ſctē ⁊ iuſte deus. nō es dedignatus derideri ⁊ ꝯtēpni: vt ab illuſione demonuꝫ. ⁊ ꝑpetua morte me miſeꝝ liberaresObſecro te igit̉ virtuoſiſſime Ieſu. quemnulla aſpera exacerbare potuerūt. nec abiecta. vt amputes a me oē vanū. ⁊ curioſum.extrinſecū: ⁊ diſcā vilis eſtimatiōis habi-tu ꝯtentari: qꝛ turpe eſt vt terra ⁊ cinis inveſtitu q̄rat decorē. aut molliciē: vbi tu rexG i.