gonde ſy zo gruwelen dat men ſynlichā brenghen ſolde vur dat huysdaer ſy woenden ynde dat ſy alſuswanſchichtlich ſol dē geſont werdēInd deſe begheerden niet geſont zowerden vp dat ſy niet verlyeſen ſolden yr neryng. Inde daer vm ſoevluen ſy vā der ſtraiſſen in eyn ander dae ſy meynden dat men dat licham in gheynreley wijſſ brenghenmochte. Ind dae ſy alſus vluen vādem licham ſo quamē ſy ym onuerſienlich tzo gemuete. Inde vm datgot den ondanckberen veel guetsduet ſoe worden. dye beyde altzo hātgeſont yntghegen eyren willen. allwarē ſy dair vm ſeer droeuich.Die legende van ſentBriccius dem hilligēbiſchoff.:.

Riccius derwas Gent Mertijnsarchidiacke in̄ he wasſtuyr in̄ ſwynd. wreetin̄ ſtrack yntgeen ym.ynd dede ym veel laſters aen. Wātvp eyn tzijt dae eyn arm minſch ſermertijn ſochte. Soe ſprach bricciusSoechſt du den dwaſen ynd dē dolltar. Such vā verren. der is der dēhemel aen ſicht als eyn aewijſichmynſch. Inde dae der arm mynſchontfanghen hadde vā ſent mertijndat he badt. ſo rieff ſent mertijn briccius tzo ym ynde ſprach. Bricciusduncket dich dat ich ein doir in̄ eyngeck byn. Inde dae he dat leunedevā ſchemde dat he dat geſeecht hadde. Soe ſprach ſent mertijn En waren niet myn oren an dynen montdae du dat van verres ſprachs Vurwair ſaghe ich dyr. dat ich verrooruen hain van vnſē heren. dat du namyr byſchoff werden ſals. Mer duſals wiſſē dat du veel wed̓ſtoes hainſalt in dē biſdō. Dae dat bricciushoerde ſoe beſpottede he dat yndeſprach En ſeechde ich nietwair datdu eyn dollart wers. Nae ſēt mertijns doit ſo wart bricciuſ biſchofgecorē. In̄ he gaff ſich vlijſlich zodē gebede. In̄ all was he noch houerdich. nochtāt was he kuyſch in̄reyn vā liue. Vp dat dryſſichſtejair na dē als he biſchof hadde geweeſt Go was ein geiſtlich vrowedye ſyn cleyd̓ plach zo waſchē. yndie ontfinck in̄ gebeerde eyn jogeſoen. jn dae quaē al dat volckvurbriccius doere geloiffē mit ſteenēin̄ ſpraichē Wyr hain dyn tuyſcherye in̄ din okuiſheit lāgeverdragē