Clxxvij.

vur drincken gaf. Inde dae ſy allemeinden. dat he yt dē keyſer nae yemgeuē ſol de. ſoe gaf he yt ſynē prieſterWant yn dochte dat nyemāt weerdigher en was nae ym tzo drinckenynd yn dochte dat ongeboerlich indonrecht were. dat he den keyſer of deskeyſers vriende vur den prieſter ſettzen ſolde. ¶ Hey was ouch ſeerlijdſam. Sulche geduldicheyt hadde he in allen dinghen. all was he biſchof. nochtan leede he dickwijl vanſynen clericken ſonder wraich. dē henyet myſdaen enhadde. ynd he verſties ſy ouch nyet daer vm van ym.Nye eſach yn yemāt tzornich. nochdroeuich. noch lachen. Niet anderswas in ſynē mond dan Chriſtus.Niet enwas ym in ſynē hertzē ſond̓ſanftmoedicheit yn̄ guedicheit. vreede ynd barmhertzicheit. Vp ein tzytdae Martinus gecleit was mit eynem ruwen cleydt. ynde daer bouenmyt eynem ſwartzen mantel. in̄ reetvp eynem eſell. ſoe qwaemen peerdeyntgeghen yn. ynd worden verveert. Ind dye ritter worden tzornichdye daer vp ſaiſſen. ynde ſpronghenhaeſtelich van den peerdē. ynd greifen Martinū vnd worpen yn tzo d̓eerden. ynde ſlorghen yn ſeer. MerMartinus ſweech als off hey ſtomweer. ynde hielt ſyn rugghe on verwandelt den ghenen dye yn ſloeghēInde vyſſ dem ſoe worden ſy nochveel meer raſende. vm dat ſy dochtedat hey dye ſleghe nyet enge voelde.ynd dat he dat nyet enachte. Mer yrpeerde bleuen tzohant ſoe vaſt ſtaende. dat wye ſeer dat men ſy ſloghe.nochtās ſoe bleuē ſy ſtaen als ſteen.ynde ſy enmochten ſych nyet beweghen. ſoe langhe bis dat ſy tzo Mar

tinus weder keerden. ynde yr ſundebekenneden. dat ſy onwiſſentlich gedain hadden. Ind he gaff yn orloffenwech tzo gain. ind dae gingen diepeerde enwech. ¶ Hey was ouchſeer vlijſſich ynd ſtedelich in ſynemgebede. Wan̄t als men lieſt in ſynre legende. ſoe en lieſſ he nūmermeervre noch wijle ouer. he bedede. off hekaſſ. Ind tuſchen dem leſen ynd arbeyden. ſoe hielt he nūmer vp vā beden. Want ghelijch als dye ſmedetuſchē der arbeit ſlaghen dat anbiltvur eyn verlichtinghe der arbeit. alſus ouch Martinus. als he yet dedeſoe bedede hey altzyt. ¶ He wasouch ſich ſelffe ſeer ſtrengh ind hartWant dae Martinus vp eyn tzytgekomen was in eyn ſtat in ſynembyſdom. ynde yem ſyn clericken ſynbedde gemacht haddē vp veel ſtroisDae hey daer vp lach ynde reſtede.ſoe verſchrickte hey van der onghewoenlichen weichicheyt. Wan̄t heyplach tzo ligghē vp der bloiſſen eerden. ſonder dat hey vnder ſich leydeeyn haren cleyt. Inde daer vm waert hey daer aff beweghet. ynd ſtontvp. ind warp dat ſtroey all enwechynde hey ghinck vp dye bloiſſe eerde ligghen. Inde vmb dye middernacht. ſoe waert alle dat ſtroe ontfengt mit dem vuyr. ynde Martinus waert wacker ynde ſtondt vp.Inde dae hey vyſ gaen woulde. ſoemoechte hey nyet vyſſ komen. jndedat vuyr begreiff yn. vnde verbernde ſyn cleyder. Inde hay gaff ſich inſyn gebede. vnde he machte eyn cruytze. ynde bleeff ongequetſt in demmiddel van dem vuyr. Ind die moniche worden gewecket. ynde ſy quamen daer tzo geloiffen. yn̄ ſy tzoghē