vm dat ſy yr noitdorfft daer medewinnen ſolden. Ind ouch vm datit eyn ſtille ampt is. ynd ſy leerdendat ambocht ſoe wail dat ſy it boueandere mynſchen kunſtlicher kon/den. Inde ſy arbeiden den ludenniet ſonderlinge vm eynighē loendan men yn xan lieffden ind gherne gaff. Ind hier in ynd in anderēgueden dinghen wart yr guet gherucht ouer all verbreyt. ſo dat ouchdye heyden niet allein vm ſchoe tzomachen tzo yn quamen. mer veelmeer vm dye liefde ynde vruntlicheit dye ſy tzo yn hadden. ynde alſus bekereden ſy veel minſchen miteyrre leringhe. ¶ Nu gheuiel it datin dye ſtat ſiſoen quāe rictionarusder richter. ynd lieſſ vraghen na deſen hillighen mānen. ynde ſy worden vondē dat ſy den armen mynſchen yr ſchoe lappeden. Ind he dedeſy vanghen. ind vur ſich brenghenInde he leyde veel ſachen an ſy vpdat he ſy aff treckē mochte van demgheloeuen. Mer ſy en achteden desniet. Dae dede he ſy bynden in ſlaghen mit koluen ind mit ſtockē ſlaghen. Ind dae ſy volſtendich bleuēin dem kerſten geloeuen. ſoe dede hedem eynen nae dem anderen ſcharpe pryemen off ſuwelen van yſer inyr vingher ynd yr tzeen ſlaghē tuſchen dye naghel in̄ dat vleiſch. Daeſy noch ſtātafftich warē. ſo dede heſy vp eyn banck gereckt legghen. indeden vyſſ eijren ſcholderen ſnijdēlangh ryemen. jnd in deſen weedaghen ynd groiſſen pinen ſoe ſpronghen dye ſuwelen vyſ. ynd woindēetzlighe van den dieneren tzo demdoit tzo. ynd etzliche worden ſeer gequerſt. Dae dit rictionarus ſach ſ
geboet he dat mē eynē yghelichē eytwarē ſtein ſolde binde an dē halsynd werpen in dat waſſer vnd denijs. want it was winter. ind dat mēſy alſus verdempede Men dede dathe geboit Mer noch dat waſſer nochdat ijs noch der ſtein hinderde ſyjmmer dat waſſer was yn ſo genoechlich ynd ſoe luſtlich dat ſy dochtedat it were eyn ſchoen warm bat. in̄dye moellen ſteyn vielen vā dē halsynd ſy quamen vp dat oeuer vp dieander ſyden. Dae dit Rictionarus ſach ſoe wart he ſeer verdolt. in̄geboit dat men ſy in geſmoltzē bliſwerpen ſolde. in dit geſchiede alſusIn̄ zohant als ſy yr gebede gedathadden ſo ſpranck eyn droepel bliſsin rictionarus oughe. ynd he wartſeer daer an gepinicht in̄ wart hlintInd deſe dol richter wart noch merraſende. ynd dede pech ynde olye tzoſamē ſiden. ynd hies dye hilligē daer in werpen. ynde dit hinderde ſynoch myn noch meer. Wāt yr hillich hoffen onwandelber was. yndſy dede yr gebede tzo gode. vn̄ ſpraechen. O here du biſt mechtich vnstzo verloeſē vā vnſer pynninge tzoſchāde der duuelē ynd ſynre dienre.jnd als ſy yr gebede gedain hadde.ſoe halp yn der engel viſ ſond̓ quettzynghe. Mer dae dat d̓ richter ſachſo wart he verrouet dat he ſich ſelfsniet othaldē mocht in̄ ſtortzede ſichin dat vuyr. in verbernde ſich ſeluējn̄ dat geſchiede recht wat dat ordelgods loende ym dat he der menickminſch mit dē vuir gedoit hadde ſolde alſus hier verbernt tzo dē ewighēvuyr ned̓ vallē. jn̄ dae dat die hilligēſage ſo badē ſy vnſen herē. dat he ſykortz halen wolde. Ind des nachtes