Druckschrift 
2 (1485) Legenda aurea, niederdeutsch : . 2.
Entstehung
Seite
CXLIb
Einzelbild herunterladen
 

wijff hait ſich vertzietrt mit dem hoechſten vlijſſ vm eertſche ghenoichteynd here ich hain vpgeſatzt dyr on.ſterfflichen heren tzo behaghen. vndouermits myn verſuymeniſſe. enhain ich yt nyer volbraecht. Inde heyſprach tzo ghenen dye by ym ſtonden. Vurwair ſaghe ich vch. dat godyt gemeyn wijff yntgheghen vnsbrenghen ſall in dem iunxſtē dagēwant deſe is ſorchfel dich wie ſy ſyovertzier. vp dar ſy behaghe den glnen dye ſy lieff hauen. vnd wyr ſynverſuymlich ynd traich in dem dawyr god behaghen vnſerem brudegam. Dae he dit geſecht hadde. ſowart he altzohant daer nae ſlaifferInd yn dochte dat ein ſwartze ſtintken de duyuiē by ym vloeghe daer bmiſſe dede. jnd dae he beualen had̓dedat dye ghene dye den kerſten geloeuen geleert haddē ynd noch niet gdoefft weeren. ſol den vyſ der kyrchgaen. ſoe verſwan dye duyue. ind̓qwaem weder nae der miſſe. Ind̓dat he ſy in eyn vas mit waͤſſek geſtoͤiſſen hadde. ſo qwaemi ſy clair inblenckendē daer vyſ. ynd ſy vlogheſoe hoch dat ſy nyet geſten ekfmochte. Inidē als hey weder ontwachtwas. vp eyn tzyt daer naē ſoe ginckhe in dye kyrchent ynd vrebichtē yndpelagia was daer. ynde ſy begonderoͤuwe tzo hauen ouer yr myſdaēt.ynd ſeynde deſem biſchoff eynē briemyt eynē boden ynd ſchreelie alſusDem hyllighen byſchoff gods dliclpel ſchrijfft pelagia des duuels diſcipullnne. Biſt du waitlich criſtilsiungher. der vm ſunder wylledem hemel gekoͤiſlen is. als ich gert hain. ſoe onffanck mich ſüßſche dye penlteſtcie doen wille

de bitilboec hfe oeder. Iehdeehek eldat du myn oirmoedicheyt nyet enbekoers. Wanr ich byn eyn ſundichmynſch. Mer wolt du waerlich werden behaldē. ſo ſalt du mych alleinniet moeghē ſien. Mer du ſals michvnder den anderen ſien. Ind dae ſytzo ym gekomen was dur veel anderen luden. ſoe viel ſy vur des byſchofs voeſſe. vn̄ ſy weende bitterlichynd ſprach. Ich bin pelagia. dye ſetder qwaetheyt. dye ouervluyſt mytder vlolt der ſunden. Ich ben der agrunt der verlieſinghe. ynd ich beneyn verſlindinghe ynde eyn ſtricktder ſielen. Ich hain veel bedroeghenmer myr gruwelt nu van all deſendynghen. Dae vraechde ſy der bychoff ynd ſprach. Wie heiſt dil. Santworde. mynre geboertē heisich Pelagia. Mer vm dye tzÿerheytvan myne cleiderē. ſo heiſt michmargarita. Dae ontfinck ſy der biſchoff guedertierlich vnd ſettzede yrheylſame penitencie vndē hey leerdeſy v̓lijſlich in gods vruchte. ynd heydoeffte ſy. Inde der duuel rief yndeſprach. O groyſſe gewalt dye ich nulijde van deſem ouer aldē man. Ogewalt. o qwaede altheyt. Dit isvermaledide dach. daer du myr yntgeghē byſt. Wāt du hais myr mynalre groyſten hoffen benaemen. vpein nacht daer nae. dae pelagia lachynd ſlief. ſoe qwaem der duuel zo yrind weckte ſy yn̄ ſprach zo yr. Vrouwe margarita. Wat qwaede hainich dyr ye gedaen. En vertzierde ichdich nyet mit allen rijchdomen vn̄glorten. Saghe myr dat bidde ichdich. walr in dat ich dich bedroeft hain. ynde ich ſall dyr tzohant genoech daer vur doen. Inde ich bidde