Druckschrift 
2 (1485) Legenda aurea, niederdeutsch : . 2.
Entstehung
Seite
CXIIa
Einzelbild herunterladen
 

Cxij.

dye martelle. ſoe begonde ſy bitter/lich tzo weenen. Ind dae ſy yn ſachkomen. ſoe ſtondt ſy rijſch vp vndeſloeſſyem dye doere vur ſynē hoefftynde ſprach. Der moes verre vanmyr ſyn der van gode gevallen is.Tzo des monde wil ich niet ſprechēder daer mede ſyne heren verleunethait. Inde ſy keerde ſich tzo ym indſprach. O du ongevelligher. ſondergod. weer tzwanck dich daer aen zogaen dat du nyet voldoen enmochtes weer hait dich aff geſcheydē vanden hyllighen. of weer hait dich verleydet dat du biſt geweijchen dervergaderinghe des vreedes Saghemyr waervm biſt du ghevluen eerdu eyne ſtrijt ſaghes. ynd eer du yemāt ſaghes der yntgeghen dich vechtē wolde. Wie biſt du gewunt. ſonoch gheyn geſchoſ vp dich kome isInde ich hadde wonder dat volck ſonder god. of van der geboerte der wreden ynd boeſen ſol deyemants god geoffert werden. Ochmych vnſelighe ynd vngeuellighewyff. wat ſall ich doen dye mit demin der echtſchafft bin. der dae is vander geboerte der wreder ynd boeſermynſchen. Myr en is nyet gegeuendat ich ein vre lanck ſolde geheiſſenwerden eyn huyſfrouwe eyns mertelers. Mer ich mach ſaghē dat ichwerd genoēpt eyn huyſfrouwe einsoeuertreders. Myn vrouwde haitgeweert ein kortze tzyt. jnd ſiet. mynverwijſſ ynde ſpijt ynde ſchande ſalewelichen ſyn. Dae dit ſent Adrianus hoerde. ſoe wart he zomail vroelich. ind verwonderde ſich van demjunghen ſchoenen vnde edelen wyffdye viertzienhen maende in der echtſchafft gheweeſt hadde wie ſy ſulche

reden ſprechē moechte. Ind biervmwaert hey meer ontfenckt ynde ontſtechen tzo der martelien. ynde hehoert yr woirt altzo gherne. Mer daehey ſach dat ſyn huyſfrouwe ſo ſeerdroeuich was. ſoe ſprach hey tzo yr.Natalia myn alre lieffſte vrouwe.Doen myr dye doere vp. Want ichvlue dye martelien nyet als du meinſt. mer ich kome dich tzo roeffē alsich dyr ghelouet hadde. Mer ſy engheloeuede yem nyet. ynd ſy ſprach.Siet wie verleydet mich deſe oeuertreder. wie luecht hey als der anderjudas. Vlue van myr. du onge velligher mynſch. jch ſall mych ſelffsdoeden. vp dat du geſadicht weers.Inde dae ſy dit langhe macht eer ſyyn inlaiſſen woulde. ſoe ſprach heytzo yr. Doe haeſtelich dye doere vpwant ich moes gaen. ynd du enſalsmych nyet meer ſien. ynde hier naeſals du ſchreyē dat du mich vur mynem doit nyet geſien hais. Ich haindye hyllighen tzo borghen gheſetzt.ynde komen dye dienre ynde ſoechenmich. ynde dat ſy mich nyer vindē.ſoe ſullen dye hyllighen yr pyne vn̄dye myne lyden. Dae dit Nataliaſyn huyſfrouwe hoerde. ſo dede ſy diedoere vp. vnde ſy vielen beyde neder tzo der eerden van groiſſer eerwerdicheyt. der eyn yntgheen anderen. ynde ſy ghinghen tzo ſamenin den kercker. ynde dae droechde natalia den hyllighen yr wunden mitkoeſtlichem ſanfften lijnen doech ſeuen daghe lanck. ynde ſy bereit ynyr ſpiſſe vmb tzo lauen. vnd ſy troiſte alle hyllighen dye daer gevanghen waren. dat ſy ſtantafftich ſoulden ſyn ynde menlich ynd koenlichvmb chriſtus wille ſtrijden.