dat eyn deyl. ynd der ander dat ander deyl. ynde ſy ſonghē den ſanckbis tzo dem eynde. Aljus ſpricht honorius in ſynē boich dar men noeptden ſpieghel der kyrchen. In etzligēalden boichen vint men deſen tytelvur dem ſanck. Der ſanck der ghemacht is van Ambroſius ynd Auguſtinus. Inde tzohant ſoe waertAuguſtinus wunderlich geſtercketin dem kerſten gheloeuen. ynde heyverlies allen hoffen dē he in der werelt hadde. ynde hey ouergat ouchdye ſchoele dye hr regierde. ¶ Wyegroyſſe ſueſſichryt he daer hadde inder godlicher lieffde. dat ſeecht he indem boich der bijchten ynde ſpricht.Du durchſchoes myn hertzē. mytdynre lieffden. ich droech dyn woirde durchſchoſſen in myn bynnerſte.jnde dye exempel dynre knechte dyedu van ſwartz wijſſ gemacht hays.ynde van dem doit leuendich. vergaderde ich. ynde ſy bernden mychin dem ſchoes mynre gedachten. indſy naemen vā myr eyn groyſſe traecheyt. In̄ du gaffs myr der vp ſteijghe van dem dail des weenens. yndder dae ſanck den ſanck van d̓ trappen. ſcharpe pylen ynd verderuendekoilen. jnde in den daghen enwaertich nier geſadicht myt eynre wund̓lichen ſueſſicheyt. dae ich mercket diehoecheyt des gotlichen raids vp dyeſelicheyt des mynſchlichen geſlechtes. Wye ſeer weende ich in dynenlouen ynde in dynē gheſenghen. daeich beroert wart myt den ſtemme d̓kyrchen dye ſueſſelich ſanck. Dyeſtemme vielen ſtarcklich in myn oeren. ynde dye waerheyt dye vloeſ inmyn hertz. ynde dye tranen leiffē. vn̄myr was wail mit yn. Wan̄t dae
worden in der kyrchen tzo Melanēdeſe ſenghe in geſetzt. jn̄ ich rief myteynē groyſſen gecrijſch myns hertzēO in vrede. O in dat ſelue O d̓ daegeſeecht hayt. jch ſal ſlaiffen ynd reſten. ynde ſall den ſlaif nemen. wātdu biſt dat ſelue der niet woijrt verwādelt. ynd in dyr is raſte. dye dasvergeſſen is alle arbeyt. Ich laſſ dēgantzen pſalm. ynd ich bernde. dergeweeſt hadde eyn wreet vpſprecherynde blint yntgegen dye honigechtige woirt dye verſueſſet waren mitdem honich des hemels. ynd die verlucht waren mit dynē licht. In̄ vpdeſe ſchrijft ſo hadde ich onluſte Iheſu chriſte myn huſper. Wye geradeis myr ſueſ worde ontbere d ſueſſicheyt mynre loegē. ynde daer ich zovorens vrucht hadde dye zo verlieſen. dat is myr nu vrouwde datich ſy verlaiſſen ſall. Want du waeraftiche ynde ouerſte ſueſſicheyt duwoerppes ſy vyſ. Du woerppes ſyvyſ. ynd du quaems daer in vur ſyder ſueſſer biſt dan alle vleyſchlichegenoechte. mer niet dē vleyſch nochdem bloit. der dae claerer bis dā eynich licht. Du biſt inwerder dan eynich heymlicheyt. ynde hoecher daneynich eerlicheyt. mer nyet den ghenen dyr ſich ſeluen verheuen.Daer nae nam hey mit ym Mebridius ynd Euodius ynd ſyn moed̓.ynde voijr weder tzo Africken. Inde tuſchen weghen ſoe ſtarff ſyn lieue moeder. Mae eyrem doit ſoe keerde der hyllighe vader ſente Auguſtinus weder in ſyn lantſchaft Inde daer oeuede he ſych myt den ghenen dye by ym waren in ghebedentzo god ynde in vaſten. Der hyllige leerer auguſtinus ſchreef boicher