lxxx

dat huis vā clareuallis in̄ he ſettzedēyn ſent bernardus zo eynem abt. in̄he was daer eyn langhe tzijt in groiſſer armoit. ind he machte dickwijlſyn moiſſ van bladeren van buechborin. Sent bernart wachet ſoe veeldat bouē mynſchliche natuer wasWant he plach ſich tzo betlaghendat he gheyn tzijt meer verloeſſ dāals he ſlieff. Ind heachtet bi nae gelijch den ſlaeff ind den doit. Wantals dye mynſchen dye dae ſlaeffē ſchynen doit vur den mynſchen. alſusſchynen dye doden ſlaiffen vur gode. jnd dair vm als he yemant hoerthart ſnorcken. off als he yemant ſach ontzemelich liggen ſlaiffen. ſoemoechte he dat nauwe geduldelichverdraghen. Want he meinde dathe vleyſchelich off werltlich ſlieffSyn begherte tzo eſſen was niet tzowailluſt in̄ leckerie. mer allein vmſynre gebrechlicheit genoch zo doenHe ginck tzo dem eſſen als off heginck tzo der pijninghe. Als he gegeſſen hadde ſoe plach he altzijt ouer tzo gedencken. wie veel dat he gegeſſen hadde. Inde als hey gewaerwaert dat ſyn begheerte ouer ſyn gewoētliche mais gegangē hadde. ſoelies he dat niet ogeſtraifft Hehadde alſus getzeempt dye vleyſchlichegenoechte d̓ gulſicheit dat he in veelmanierē dye vnderſcheit van ſynēſmaech verloren hadde. Want vyſverwaerlorſicheyt off verſuymeniſe. ſo was ym eyns olye geſchencketjnd he dranck it gantz viſſ. jnde heen wiſte dat niet ſo kanghe bis dathey ſich verwonderde. wie ſyn lippen ſoe vet weren. Men braecht ymouch eyns roe ſmaltz. jnd dat aſſ helanghe tzijt vur botter. jnd he en-

wiſte dat niet. He lpo ait he alleyne waſſer ſmachede. Wan̄t alshe dat droencke ſoe volde heverkulinghe ind verluſtynghe in ſynemmont ind in ſynre kele. ¶ Wat heyin der hillighen ſchrifte geleert hadde. dat hadde hevercreijghen. als heſprach in dem walt. ind vp dem acker mit gedencken ind mit beden.jnd he ſprach vnder ſynen vrundendat he gheyn meiſter hadde gehadſonder dye eych boemē ind die buichboemen He ſprach ouch dat vp eyntzijt als he in ſynre bedrachtynghewas off in ſynē gebede. dat ym alldie hillige ſchrijfft verſcheene gantzvyſ gelegget ind vercleert. Vp eynander tzijt. als he ſchrijft in dē boichvan den loueſenghen. dae he ſprachvan den dinghen dye ym der gheiſtin gaff. ind he daer vā eyn deill binnen behielt vp dat he vp eyn andertzijt. wat daer aff hadde tzo ſprechenſoe quaem tzo ym eyn ſtymme. indſprach. Soe langhe als du dit behaldes ſoe ſals du anders niet ontfaen¶ In den cleyderen behaghede ymaltzijt armoit. mer oreynicheit haſſet he. want als he ſprach ſoe ſyn dieeyn tzoenyngh in wiſſyngh des gemoits. dat traych in̄ vuyl is. off datby ſich ſelue ydelich gloriert. off datbegheren is mynſchliche eere. Indedaervm ſo hadde he dat ſprechwoertall tzijt in dē hertzē. dat ym gewoenlich in dem mond was. Weer dort.dat nyemant doet. des verwonderēſich alle mynſchen Ind daer vm ſoedroech he menich jair eyn hairē cleitſoe langhe als he dat verberghenmochte. Mer dae he vernā dat menit wiſte. ſoe leyde he dat geringh. afind hielt dye gemeine gewoente.