xliij

daer ſchaer he yn ynd cōſecrierde ynyn ſprach dat he nae ym biſſcof ſynſold. ynde it gheſchiede ouch alſusWāt eē kortze tzyt daer nae ſoe ſtarfder biſſcoff ſelichlich ynd al dat volck eyſchede germanus tzo eynē byſſchof. In̄ he ginck ynde gaf al ſynguet den armen. yn machte vā ſynre vrouwen eyn ſuſter. Inde xxx.iair lanck caſtiede he ſyn lychā dathe nye en aſ van weiſſ noch endrāckouch wyn. he enbruychte ouch nyetolye off ſmaltz vm des ſmachs willē. ydoch ſoe nā he tzwee mail wynbynnē dē iair dat was op paiſchē in̄op kerſdach. mer nochtant dede hevyſ dē ſmach vā dē wyn durch menginge myt veel waſſers Ind als heeſſen ſol de ſoe ſmaechte he tzo dē eirſtē aſſche ynd garſtē broit daer nae.jn alle dach vaſtede he yn̄ des auētsaſſhe. jn dē ſomer ynd in dē wynterſoe enhadde he gheyn cleyder meeraen dā eyn harē hemd ind ein rockoff eyn cappelkouel Ind deſe cleid̓droech he ſoe lāge dat ſy vā groiſſeraltheyt al verſleiſſē warē. it enweerdā dat he ſy iemāt gegeuē had Synbed was getziert myt aſſchē. mit harē cleydere ynd myt ſeckē Geyn oirkuſſen en was onder ſynē hoeft. meraltzyt ſuchtende droech he an ſynenhals dat hilgdom der lieuer hilligēyn nūmermeer dede he ſchoe of cleyder vyſ ynd ſelden ontgorde he ſichAll wat he dede was bouē des mynſchē macht. wāt alſus gheſtalt wasſyn leuen. weerit ſach dat ir nyet enweer blenckēde gheweeſt myt miraculen. ſoe hedde it ongheloeuichlichgeweeſt Ind ſyn miraculē warē ſoegroiſ. enhadden dye verdienſt nietvurgegaen. men had gemeint dat

it bedrigeniſſe hadde geweeſt ¶ Opeyn tzyt doe he geherbercht was ineynre ſtat. doe mē na de auentmaileuer dye tafel dede decken ynd ſpyſebereiden Soe verwonderde germanus yn vragede ſy wē ſy nu die ſpyſe bereidē. jnd doe ſy ym antwordendat ſy yt bereiden den gueden vrouwen dye des nachtes wadelen Doeſettzede he op dat he dye nacht wolde wachen Ind ſyet daer ſach heeemennichte van duuelen in gelycheniſ van mānen ynd van vrouwenkome zo der tafelen jn̄ he geboit yndat ſy niet ewech ginge. jnd he ginck ind weckte al dye mynſchē op. ynvraghede ſy of ſy die perſonen kenden. jnd doe ſy alle antwordē dat ityr naburen yn̄ naburynne waren.ſoe ſende he tzo ygelichē huys. yndehe beual den duuelen dat ſy nergētenginge. jnd ſyet mē vant al naburen op eyren bedden Doe beſwoerhe ſy dat ſy ſagē ſolden weer ſy weren Doe antworde ſy dat ſy duuelēweren. yn̄ myt den mynſchē yr ſpotterie alſus dreuē Zo dē tzydē wasſent lupus der byſſcoff vā tracaſinēynd doe der koninck attila ſyn ſtatheleit had. ſo ſtōt ſent lupus op dyeportz jn̄ vraghede weer dat he wereder ſy alſus an verdighē wolde. jchbin attila gods geiſel Hier op antword lupus ind ſprach. jnd ich byneyn wolf eyn verwoiſter der ſchaiffgods. ynd ich behoeue d̓ geiſel gotz.jnd hedede tzohant op ſlieſſen dyeportzen Mer dat heer waert vā gode verblint. ynd ſy tzogen durch dieſtat dat ſy nyemant ſage. ynd ſy enqwetzden ouch nyemant. jnde ſentgermanus nam myt ym ſent Lupus ynde tzoech in Britanien daer