xliij.

ſy niet vinden enmochte. ſoe waertDecius ſeer droeuich dat hey deſejunghelinck verlorē hadde. ynd daewordē ſy gemeldet dat ſy verborgēlaghē in dem berch van celyon. ynddat ſy al yr guet gedeylt haddē denarmē kerſten. ynd dat ſy noch duerdē in eyre wyllen. Ind daer vm ſoegeboet decius dat men yr vadere inyr moidere ſolde doen komen. yndehe dreuwede yn dat he ſy woelt doeden. yt enweer dan dat ſy ſeechdē vāyn dat ſy wiſten. Ind ſy beclachdēſy ouch dat ſy yr guet dē armē gegeuen haddē. Dae gedachte Deciuswat hey mit yn doen mochte. Indevan gods voirſichticheyt ſoe lieſſ hedat loch van dem berch daer ſy ynlaghen. tzo mueren mit ſteenen vpdat ſy daer ſteruē ſolden van hongher. In̄ van dorſte. ynd all dat deden dye knechte. Ind tzwe kerſtē māne theodorus ind rufinus. dye ſchreuen yr martelie. ynd leydē yt al heimelich in dye ſteyn. ¶ Dae Decius doit was. ynd al ſyn geſlechte geſtoruē was nae. ccc. ind. .lxxvij. jairInde in dem drijeſſichſten jair vanTheodoſius keiſerijch. ſoe ſtont vpeyn kettzerie ynd eyn ongeloeue. yndie ſeluen kettzer ſpraichē dat die doden niet op verſtaen ſol den hier naInde vm deſe kertzerie die dae vnd̓dat volck quaem. ſoe waert der keyſer theodoſius ſeer droeuich. wāt heſach dat der gheloeue daer durch ſeetverdonckert wart. Ind he dede einhairen ſack aen. ind ſaſſ beſloſſen. inſchreyede degelix tzo gode. Dit ſachder barmhertzighe god ynde woldevertroiſten die daer ſchreyeden yndouch vaſt machen den hoffen vā dervpverſtenteniſſe der doed n. ynd he

dede op den ſchatz der guedertierenheyt ynd verweckte deſe merteler alſus. Vnſe here ſeynde in eyns borghers hertz van Epheſien dat he indem berch machen wolde eyn ſtalltzo ſynre herdden behoeff. Inde daedye ſteyn houwer die cuyle vp braechen. ſoe ſtondē deſe ſeuē hykligē vp.ynd ſy gruytzden der eyn den anderen. Ind ſy gedachtē noch der eerghiſterlichen ver volginghe wāt ſjmeyndē dat ſy niet meer dā eyn nacht geſlaiffen hadden. ynd ſy vrageden Malchus der yn gedient hadde. wat Decius mit yn doen woldeInd he antworde als ich ghiſterenauent vch vertzelt hain. ſoe ſuechtmen vns dat wyr den affgode offeren ſolden. Siet nu wat der keyſermit vns gedenckt tzo doin. Maxi.mianus ſprach. Ind god weis datwyr niet woellen dye affgode aenbeden. Ind als he ſyn geſellen geſtercket hadde. ſoe hieſſ hey malchus dathey in die ſtat gaen ſolde vm broittzo koiffen. ynd dat hey meer broedsbrenghen ſolde dan he ghiſterē dedeIn̄ dat he ouch vernemē ſol de watder keyſer beuaelen hadde. Dae nāmalchus vijff ſchillingh vnd ginckvyſſ dem loch. Ind dae he die ſteynſach vur dem loch legghen. ſoe ververwonderde he ſich dair aff. Merhey dachte vp ander dinck. dairvmenachte he des niet ſeer van den ſteenen. Ind als he ſoe anxtfeldich vn̄vruchtſam neechde der portzē d̓ ſtatvan Epheſien. ſoe verwonderde heſeer dae he by dye portzē quaem. dathe bouen vp der portzen eyn cruytsſtaen ſach. jnd daer vm ginck he tzoder ander portzen. Ind vm dat heydaer ouch eyn cruxts ſach ſtaen vp