LXI
reriſſet ab orōne et veniſſet ad diſcipulos ſuos: inuenit eos dormiētes pre triſticia et ait illis. Quiddormitis; Surgite orate: ne ītretis in temptacionē. Idhuc eo loquente: ecce turba et qui vocabatur iudas vnus de duodecī autecedebat eos: et appropīquauit iheſunt oſcularetur eū. Iheſus autēdixit illi. Iuda oſculo filiū homīstradis; Videntes autē hij qͥ circaipſum erant qd̓ futuꝝ erat: dixerunt ei. Domīe ſi percutimꝰ ī gladio; Et percuſſit vnus ex illis ſeruū principis ſacerdotū: et amputauit auriculā eius dexteram Reſpondens aūt iheſus ait. Sinitenſqꝫ huc. Et cum tetigiſſet auriculāeius: ſanauit eū. Dixit aūt iheſusad eos qui venerāt ad ſe pͥncipesſacerdotum et magiſtratꝰ templiet ſeniores. Quaſi ad latronem exiſtis cum gladijs et fuſtibus cumquotidie nobiſcū fuerim in tēplo:non extendiſtis manus in me. Sꝫhec eſt hora veſtra: et poteſtas tenebraꝝ. Cōprehendētes autē eū:duxerunt ad domū pͥncipis ſacerdotū. Petrꝰ nero ſeq̄bat̉ eū a lōgeAccenſo aūt igne in medio atrio ⁊circūledētibꝰ illis: erat petrꝰ ī medio eoꝝ. Quē cū vidiſſet ancilla q̄dā ſedentē ad lumē ⁊ eū fuiſſet intuita: dixit. Et hic cū illo erat. At ille negauit eū dicēs Mulier nō no
ui illū Et poſt puſillū: alius vidēseū. dixit Et tu de illis es. Petrꝰ vero ait. O homo nō ſum. Et interuallo facto quaſi hore vnius: aliꝰquidam affirmabat dicens. Vereet hic cū illo eratNam et galileuseſt. Et ait petrus. Homo: neſcioquid dicis. Et continuo adhuc illoloquēte: cātauit gallus. Et cōuerſus dn̄s reſpexit petꝝ. Et recordacus ē petrus verbi dn̄i ſicut dixerat: quia priuſqͣꝫ gallus cantet ternie negabis. Et egreſſus foras petrus. lleuit amare. Et viri qͥ tenebant eū: illudebāt ei cedentes. Etvelauerūt eū: ⁊ percuciebāt faciēeius: ⁊ interrogabāt eū dicentes.Prophetiza. qͥs eſt qui te percunitEt alia multa blaſphemātes dicebant in eū. Et vt factꝰ eſt dies: conuenerūt ſeniores plebis et principes ſacerdotū et ſcribe: et duxerūtillū in conſiliū ſuum dicentes. Situ es chriſtus: dic nobis. Et ait illis. Si vobis dixero: non credetismichi. Si aūt et īterrogauero: nōreſpōdebitis michi. neqꝫ dimittetꝭEx hoc aūt: erit filiꝰ hoīs ſedens adextris virtutis dei. Dixerūt aūtoēs. Tu ergo es filiꝰ dei; Qui ait.Hos dicitꝭ: qꝫ ego ſū. At illi dixerūtAd adhuc deſideramꝰ teſtīoniū;Ip̄i eī audiuimꝰ de ore eiꝰ. Et ſurgēs oīs ml̓titudo eoꝝ: duxer̄t illūad pylatū. Ceper̄t āt accuſare illū